Page 16 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๗
๑) สงเสริมใหประชาชนในในทองถิ่นเห็นความสําคัญของการทองเที่ยวที่มี เศรษฐกิจใน
สังคม
๒) การพัฒนาการทองเที่ยวจะตองขึ้นอยูกั บจุดประสงคและความตองการของชุมชนวา
จะตองใหเกิดการเปลี่ ยนแปลงในชุมชนมากนอยเพียงใด
๓) วิ ธีการและความถี่ในการโฆษณาประชาสัมพันธ ทางดานการทองเที่ ยวไดรั บความ
เห็นชอบจากประชาชนในท องถิ่น เพราะจะเป นเครื่องวัดวาท องถิ่นนั้นๆ ตองการ
นักทองเที่ยวประเภทใดและจํ านวนเทาไร
๔) ควรมีความร วมมือระหวางภาครั ฐและเอกชน ในการพยายามที่จะทําใหทองถิ่น เปน
สถานที่พักผ อนที่มีความสมบูรณและมีคุณภาพ
๕) ในการวางแผนการท องเที่ยว ไมควรใหมี ผลกระทบตอประชาชนในท องถิ่นผู ที่
เกี่ยวของในการวางแผนจึงตองมีความระมัดระวัง และตองวางแผนรองรับในเรื่ องนี้
เอาไวดวยเพื่อที่จะรักษาวัฒนธรรมและคานิยมของท องถิ่นใหคงอยู
๖) เงินลงทุน แรงงาน รวมทั้งนักบริ หารทางการทองเที่ ยว ควรมาจากชุมชนเจาของถิ่น
เพื่อที่ท องถิ่นจะสามารถควบคุ มการพัฒนาการท องเที่ยวใหเปนไปในทิ ศทางที่
ตองการได
๗) ควรเปดโอกาสให ชุมชนเขามามีส วนรวมในกิจกรรมและงานเทศกาลที่จัดขึ้ นเพื่อ
นักทองเที่ยว
๘) เรื่ องราว และงานเทศกาลที่จั ดขึ้นในแหลงท องเที่ยว จะต องสะทอนให เห็นถึ ง
ประวัติ ศาสตร วิถีชีวิ ตความเปนอยู และสภาพทางภูมิ ศาสตรของทองถิ่น
๙) กอนที่จะลงมือพั ฒนาการทองเที่ยว ควรพยายามขจัดปญหาตางๆ ที่เกิดขึ้นในชุ มชน
ใหเรียบร อย
ปจจั ยที่ สําคัญที่สุ ดในการดําเนินการเพื่อวางแผนพัฒนาการทองเที่ ยวก็คื อ ประชาชนใน
ทองถิ่นจะตองเขามามีสวนร วมเพื่อแสดงความคิดเห็ น และแจงถึ งระดับความตองการในการพั ฒนา
ชุมชนสูการเปนแหลงทองเที่ยวทางวั ฒนธรรม นอกจากนี้ การพัฒนาการท องเที่ยวทางวั ฒนธรรมยัง
ตองอาศัยความรวมมือทั้ งจากคนในทองถิ่น และเอกชน ในฐานะที่ เปนผูชํานาญการ เพื่อการพัฒนาที่
เหมาะสมกั บชุมชนตอไป
การทองเที่ยวเชิงวั ฒนธรรม เปนการท องเที่ยวเพื่ อเรียนรู ผูอื่ น และยอนกลั บมามองตนเอง
อยางเขาใจ อาจตอบสนองออกมาในรูปแบบต างๆ นอกจากนี้การรับรู อาจจะแตกตางกั นซึ่งขึ้ นอยูกั บ
ปจจัยดังนี้
ปจจัยที่มีอิ ทธิพลตอหรือมีความสัมพัทธตอการเรี ยนรู (บัณฑิต เมลจิตร, ๒๕๔๐) แบงไดเป น
๑) ปจจั ยทางกายภาพของการรับรู ไดแก ประสาทสั มผัสของผูรับรู เชน หู ตา จมูก ลิ้ น
และอวัยวะสัมผัสอื่นๆ
๒) ปจจั ยดานบุ คลิกภาพของผูรั บรู ได แก ทัศนคติ อารมณ ค านิยม ความตองการ ความ
สนใจ ความพอใจ ความรู และประสบการณ
๓) ปจจัยแวดลอมภายนอก ไดแก ลักษณะของสิ่งเรา ความแตกตางของสิ่งเร า เชน สิ่งเราที่
มีความชั ดเจน สิ่งเร าที่มีการกระทําบอยๆ เปนตน