Page 15 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

รสิ
กา อั
งกู
ร (อ
างใน พรทิ
พย
กิ
จเจริ
ญไพศาล, ๒๕๔๘) ได
ให
คํ
าจํ
ากั
ดความว
า การ
ท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมและภู
มิ
ป
ญญาท
องถิ่
นว
าเป
นการท
องเที่
ยวที่
ให
ความรู
เกี่
ยวกั
บวิ
ถี
ชี
วิ
ต และ
ความงดงามศิ
ลปวั
ฒนธรรมไทยที่
มี
ความวิ
จิ
ตรอลั
งการ และแตกต
างจากชาติ
อื่
น เป
นรู
ปแบบการ
ท
องเที่
ยวที่
กํ
าลั
งได
รั
บความนิ
ยมในหมู
นั
กท
องเที่
ยว
๒.๒.๒ ประโยชน
ของการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรม
ชนั
ญ วงษ
วิ
ภาค (อ
างใน พรทิ
พย
กิ
จเจริ
ญไพศาล, ๒๕๔๘) ได
กล
าวถึ
ง ประโยชน
ที่
ได
จาก
การท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมดั
งนี้
๑. ประโยชน
ทางเศรษฐกิ
จ ผลการดํ
าเนิ
นการท
องเที่
ยวที่
ผ
านมาก
อให
เกิ
ดประโยชน
ต
อการ
พั
ฒนาเศรษฐกิ
จของชาติ
เป
นอย
างมาก นํ
าเงิ
นตราเข
าประเทศมากที่
สุ
ดเมื่
อเที
ยบกั
บรายได
ที่
เป
เงิ
นตราต
างประเทศที่
ได
รั
บจากหน
วยงานต
างๆ ป
จจุ
บั
นการท
องเที่
ยวแห
งประเทศไทยได
วางแผน
พั
ฒนาแหล
งท
องเที่
ยวในภู
มิ
ภาคต
างๆ เพื่
อรองรั
บการเติ
บโตของการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรม
โดยเฉพาะการเดิ
นทางของนั
กท
องเที่
ยวชาวไทย และจะมี
การประชาสั
มพั
นธ
ไปสู
นั
กท
องเที่
ยวชาว
ต
างประเทศเพิ่
มมากขึ้
๒. ประโยชน
ทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม การท
องเที่
ยวจะช
วยเผยแพร
เอกลั
กษณ
ของท
องถิ่
นให
เป
นที่
รู
จั
กกว
างขวางขึ้
นทั้
งภายในประเทศและต
างประเทศ การที่
นั
กท
องเที่
ยวชาวต
างชาติ
กั
บผู
คนใน
ท
องถิ่
นได
มี
โอกาสรู
จั
กกั
นนั้
น ผลก็
คื
อ เกิ
ดความสามั
คคี
สมานฉั
นท
ของคนในชาติ
และการท
องเที่
ยว
ระหว
างประเทศก็
ช
วยเสริ
มสร
างความเข
าใจอั
นดี
ที่
จะนํ
าไปสู
ความเป
นเพื่
อนร
วมโลกและเกิ
ดสั
นติ
ภาพ
ขึ้
นแก
โลก
๒.๒.๓ องค
ประกอบที่
เป
นสิ่
งดึ
งดู
ดใจของการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรม
The European Center for Traditional and Religional Culture หรื
อ ECTARC (อ
าง
ใน วาลิ
กา แสนคํ
า, ๒๕๔๕) ได
กล
าวถึ
ง องค
ประกอบที่
เป
นสิ่
งดึ
งดู
ดใจของการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรม
อั
นได
แก
๑)
โบราณคดี
หรื
อพิ
พิ
ธภั
ณฑ
ต
างๆ
๒)
สถาป
ตยกรรม สิ่
งปลู
กสร
าง รวมถึ
งซากผั
งเมื
องในอดี
๓)
ศิ
ลปะ หั
ตถกรรม ประติ
มากรรม ประเพณี
และเทศกาลต
างๆ
๔)
ความน
าสนใจทางดนตรี
๕)
การแสดงละคร ภาพยนตร
มหรสพต
างๆ
๖)
ภาษาและวรรณกรรม
๗)
ประเพณี
ความเชื่
อที่
เกี่
ยวข
องกั
บศาสนา
๘)
วั
ฒนธรรมเก
าแก
โบราณ วั
ฒนธรรมพื้
นบ
าน หรื
อวั
ฒนธรรมย
อย
๒.๒.๔ การวางแผนพั
ฒนาการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรม
Coltman (อ
างในอนุ
รั
กษ
ป
ญญานุ
วั
ฒน
, ๒๕๔๒) ได
ให
แนวทางในการวางแผน
พั
ฒนาการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมไว
๙ ประการ สรุ
ปได
ดั
งนี้