๘๖
๒. การปฏิ
บั
ติ
ผู
้
นํ
า หรื
อหั
วหน้
าวงได้
ร่
วมกั
นปฏิ
บั
ติ
ตามบทบาทหน้
าที่
ของตนเอง ลู
กน้
อง
ได้
ร่
วมกั
นปฏิ
บั
ติ
ตามบทบาทหน้
าที่
ของตนเอง
๓. การตรวจสอบ
การมี
ส่
วนร่
วมในขั
้
นตอนการตรวจสอบขั
้
นตอนการแต่
งกายยั
งมี
น้
อย
๔. การประเมิ
นผล การมี
ส่
วนร่
วมในขั
้
นตอนประเมิ
นผลนั
้
นดู
จากความพึ
งพอใจของ
ประชาชนที่
ได้
ชมการแสดงมั
งคละว่
าสวยงามหรื
อแสดงความสามารถเฉพาะตนประกอบการแต่
งกายนั
้
น
พอใจมากหรื
อไม่
เพี
ยงใด
๕. การแก้
ไข
การมี
ส่
วนร่
วมในขั
้
นตอนการแก้
ไขการแต่
งกาย จะมี
น้
อยจะอยู
่
ในการกํ
ากั
บ
ดู
แลของหั
วหน้
าวงที่
จะทํ
าอย่
างไรว่
าจะเปลี่
ยนเสื
้
อผ้
าหรื
ออย่
างไร
๖. การปรั
บปรุ
ง
การมี
ส่
วนร่
วมในการปรั
บปรุ
งการแต่
งกาย อยู
่
ระดั
บน้
อยเนื่
องจากอยู
่
อํ
านาจการตั
ดสิ
นใจอยู
่
ที่
หั
วหน้
าวง
๗. การได้
รั
บผลประโยชน์
การมี
ส่
วนร่
วมในการได้
รั
บผลประโยชน์
ใน ส่
วนการแต่
งกาย
หากหั
วหน้
าวงตั
ดสิ
นใจเปลี่
ยนชุ
ดการแสดง ลู
กวงก็
อาจจะได้
รั
บประโยชน์
คื
อเสื
้
อตั
วใหม่
๒.๒.๕
การถ่
ายทอดทางดนตรี
โดยวิ
ธี
ครู
พั
กลั
กจํ
า และใช้
ความสามารถเฉพาะตั
ว
“
จั
บมื
อรํ
า จั
บบ่
าสอน ขอให้
ได้
อย่
างครู
ผู
้
มี
ฤทธิ ์
อั
นแกล้
วกล้
า
”
และถ่
ายทอดเฉพาะลู
กหลาน หรื
อเครื
อญาติ
ในอดี
ตการมี
ส่
วนร่
วมของชุ
มชนกั
บการแสดงมั
งคละ โดยเฉพาะขั
้
นตอนการถ่
ายทอดทาง
ดนตรี
นั
้
นมี
ส่
วนร่
วมของชุ
มชนยั
งอยู
่
ในระดั
บน้
อย โดยส่
วนใหญ่
การมี
ส่
วนร่
วมจะอยู
่
ในกรอบของแต่
ละ
บุ
คคลที่
ต้
องฝึ
กหั
ด ความสามารถ ดั
งนั
้
นการมี
ส่
วนร่
วมแต่
ละขั
้
นตอนจึ
งไม่
สามารถจะไปประเมิ
นได้
ว่
ามาก
น้
อยเพี
ยงใด
ดั
งนั
้
น พอสรุ
ปผลการศึ
กษาสภาพการบริ
หารจั
ดการวั
ฒนธรรมแบบมี
ส่
วนร่
วมของชุ
มชนกั
บการ
แสดงมั
งคละตํ
าบลกกแรต อํ
าเภอกงไกรลาศ จั
งหวั
ดสุ
โขทั
ย รู
ปแบบเดิ
มนั
้
น จะเล่
นหรื
อแสดงทั
้
งในงาน
มงคลและงานอวมงคล แสดงได้
ทุ
กสถานที่
ไม่
จํ
ากั
ดสถานที่
ผู
้
แสดงส่
วนใหญ่
เป็
นเครื
อญาติ
ในตระกู
ล
เดี
ยวกั
น ไม่
ค่
อยถ่
ายทอดความรู
้
หรื
อวิ
ธี
การแสดงให้
ผู
้
อื่
น การมี
ส่
วนร่
วมในแต่
ละขั
้
นตอนยั
งอยู
่
ในระดั
บตํ่
า
เนื่
องจากอํ
านาจการตั
ดสิ
นใจของการมี
ส่
วนร่
วมทุ
กระดั
บยั
งคงอยู
่
ที่
หั
วหน้
าหรื
อหั
วหน้
าวงเป็
นหลั
ก ส่
วน
ภาครั
ฐ ชุ
มชน และองค์
กรปกครองส่
วนท้
องถิ่
น ยั
งอยู
่
ในระดั
บตํ่
า เช่
นกั
น
๒.๒ ในการศึ
กษารู
ปแบบการบริ
หารจั
ดการวั
ฒนธรรมแบบมี
ส่
วนร่
วมของชุ
มชนกั
บการแสดง
มั
งคละตํ
าบลกกแรต อํ
าเภอกงไกรลาศ จั
งหวั
ดสุ
โขทั
ย
พอสรุ
ปได้
ว่
า ในการบริ
หารจั
ดการ
รู
ปแบบการแสดงมั
งคละ
จากการศึ
กษาการแสดงมั
งคละของ
ตํ
าบลกกแรต อํ
าเภอกงไกรลาศ จั
งหวั
ดสุ
โขทั
ย
รู
ปแบบดั่
งเดิ
มที่
มี
ส่
วนร่
วมในเรื่
องวั
ฒนธรรมของชุ
มชน
นั
้
นๆ ที่
สะท้
อนภู
มิ
ปั
ญญาในการร่
วมกั
นที่
ได้
มี
ส่
วนร่
วมการวางแผน ร่
วมลงมื
อปฏิ
บั
ติ
ร่
วมตรวจสอบ ร่
วม