๗๐
ถู
กต้
องตามหลั
กวิ
ชาการที่
ครู
แต่
ละวิ
ชาได้
แนะนํ
าหรื
อส่
งเสริ
มมากน้
อยเพี
ยงใดออกมาเป็
นคะแนนที่
สมควร
จะได้
ตามความสามารถของตนเอง มี
ส่
วนร่
วมแก้
ไขก็
ได้
มี
โอกาสแก้
ไขในที่
จะปรั
บประยุ
กต์
ผลการทํ
างาน
ดั
งกล่
าวได้
ในงานอื่
นๆ ที่
คุ
ณครู
ในรายวิ
ชานั
้
นๆ หรื
อต่
างรายวิ
ชาได้
ให้
กรอบการทํ
างานใหม่
จึ
งนํ
าข้
อคิ
ดเห็
น
ข้
อผิ
ดพลาดในครั
้
งที่
แล้
วมาแก้
ไขประยุ
กต์
ใช้
ในโอกาสต่
อไป มี
ส่
วนร่
วมปรั
บปรุ
ง การร่
วมปรั
บปรุ
งนี
้
เพื่
อการ
พั
ฒนาที่
ดี
ขึ
้
น ทุ
กคนหรื
อทุ
กกลุ
่
มย่
อมี
โอกาสได้
แสดงออกในการปรั
บปรุ
งตามความสามารถของตนเองหรื
อ
กลุ
่
มอยู
่
แล้
ว และมี
ส่
วนร่
วมรั
บผลประโยชน์
รองรั
บการตั
ดสิ
นใจเลื
อกว่
าตนเอง หรื
อกลุ
่
มของตนจะนํ
า
แนวคิ
ดของการใช้
การแสดงมั
งคละมาปรั
บประยุ
กต์
อย่
างไร ผลที่
ออกมาคื
อเกรดในแต่
ละวิ
ชาแต่
ระดั
บ
ความสามารถที่
ควรได้
รั
บว่
าผลการเรี
ยนอยู
่
ในเกณฑ์
ใด และสิ่
งที่
ได้
เพิ่
มเติ
มจากผลประโยชน์
ที่
จะได้
รั
บคื
อ
การที่
มี
รั
กชาติ
รั
กท้
องถิ่
น รั
กความเป็
นวั
ฒนธรรมไทยอั
นดี
งามที่
มุ
่
งเสริ
มให้
เยาวชนได้
เห็
นคุ
ณค่
าของการ
แสดงมั
งคละในโรงเรี
ยนกงไกรลาศวิ
ทยา
ความรู
้
สึ
กของบุ
คคลที่
มี
ต่
อการเข้
าร่
วมแสดงมั
งคละ นั
้
นจะมี
ความรู
้
สึ
กภู
มิ
ใจและยั
งทํ
าให้
จิ
ตใจ
แจ่
มใส ตลอดจนจะมี
รู
้
สึ
กประทั
บใจในการที่
ตนเองได้
มี
โอกาสสื
บทอดวั
ฒนธรรมไทยจากบรรพบุ
รุ
ษที่
เคย
เจริ
ญรุ่
งเรื
องครั
้
นในอดี
ต และการเล่
นดนตรี
ทํ
าให้
มี
สมาธิ
ตลอดจนที่
ส่
งเสริ
มให้
เยาวชนหรื
อนั
กเรี
ยนได้
กล้
า
แสดงออกในแนวทางที่
ถู
กต้
อง
การมี
ส่
วนร่
วมของนั
กเรี
ยน/เยาวชนกั
บการแสดงมั
งคละ
การมี
ส่
วนร่
วมถื
อเป็
นแนวทางหนึ่
ง
ของการพั
ฒนาที่
จะก่
อให้
เกิ
ดความยั่
งยื
นในแต่
ละเรื่
อง ที่
ทุ
กภาคส่
วนได้
พยายามส่
งเสริ
มสนั
บสนุ
น
ตลอดจนกลุ
่
มเยาวชนหรื
อนั
กเรี
ยนที่
จะมี
บทบาทโดยตรงต่
อการพั
ฒนาที่
จะนํ
าไปสู
่
แนวทางที่
ยั่
งยื
น ได้
เสนอ
ความคิ
ดเห็
นเกี่
ยวกั
บการมี
ส่
วนร่
วมของการแสดงมั
งคละ
“ครู
แต่
งเนื
้
อหาให้
ร้
อง แต่
หนู
ในฐานะผู
้
ร้
องสามารถแก้
ไขได้
ตามความเหมาะสม..ครู
ไม่
ว่
าเพราะให้
เกี
ยรติ
เราที่
เป็
นคนร้
องเพลง..บางครั
้
งหนู
ก็
แต่
งเพลงเองในการร้
องเพลง โดยให้
ครู
เขาดู
ก่
อน..ครู
ก็
ยิ
นดี
..”
น.ส.จิ
ตรา อั
มพร นั
กเรี
ยนชั
้
น ม.๖ อายุ
๑๘ ปี
ฐานะนั
กร้
องนํ
าประกอบการแสดงมั
งคละ
นอกจากนี
้
ยั
งมี
นั
กเรี
ยนรุ่
นน้
องที่
มี
แววหรื
อพรสวรรค์
ในการขั
บร้
องของโรงเรี
ยนในอนาคต คื
อ
ด.ช.จั
กรพงษ์
ชํ
านิ
นั
กเรี
ยน ชั
้
น ม.๑ ที่
เข้
ามาเรี
ยนในโรงเรี
ยนกงไกรลาศวิ
ทยาเทอมแรก และสนใจที่
จะ
เข้
ามาร่
วมกิ
จกรรมในวงมั
งคละ
ในส่
วนของการมี
ส่
วนร่
วมของเยาวชนกั
บการแสดงมั
งคละนั
้
น มี
ขั
้
นตอนที่
เกี่
ยวข้
อง ดั
งนี
้
การมี
ส่
วนร่
วมในการวางแผน นั
กเรี
ยนจะมี
ส่
วนร่
วมตั
้
งแต่
การขั
้
นเตรี
ยมการไม่
ว่
าจะเป็
นการเตรี
ยม
เครื่
องดนตรี
เสื
้
อผ้
า ซั
กซ้
อมทั
้
งการบรรเลงมั
งคละและการรํ
า ซั
กซ้
อมความเข้
าใจ เตรี
ยมบทเนื
้
อร้
องที่
จะ
แต่
งให้
ได้
รั
บทราบถึ
งงานที่
จะไปแสดงในแต่
ละเจ้
าภาพที่
เชิ
ญให้
บุ
คคลทั่
วไปที่
ไม่
เคยได้
รั
บรู
้
รั
บทราบได้
ทราบ
ความเป็
นมาหรื
อเหตุ
ของการแสดงมั
งคละในงานวั
นนี
้
วั
ตถุ
ประสงค์
เพื่
ออะไร เตรี
ยมอุ
ปกรณ์
ที่
เกี่
ยวข้
อง