Page 13 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒
แผนพัฒนาการศึกษา ศาสนา ศิลปวัฒนธรรมแห่งชาติ (พ.ศ. ๒๕๔๕ – ๒๕๕๙) ได้ กําหนด
เจตนารมณ์ เพื่อมุ่งพัฒนา (๑) สังคมไทยที่มีคุณภาพ (๒) สังคมภูมิปั ญญา และการเรี ยนรู้ (๓) สังคม
แห่งความสมานฉันท์และเอื ้ ออาทรต่อกัน มีวัตถุประสงค์ และแนวนโยบายเพื่อดําเนินการ ที่เกี่ยวข้ อง
ภูมิปั ญญาท้ องถิ่น ดังต่อไปนี ้
วัตถุประสงค์ ๒ : การสร้ างสรรค์พัฒนาและเผยแพร่ ความรู้ การเรี ยนรู้ และการใฝ่ รู้ ของ
ประชาชน เพื่อสร้ างสังคมภูมิปั ญญาและการเรียนรู้
แนวนโยบายเพื่อดําเนินการ ๖ : การสร้ างสรรค์ ประยุ กต์ใช้และเผยแพร่ ความรู้ และการเรี ยนรู้
เพื่อสร้ าง สังคมภูมิปั ญญาและการเรียนรู้
แนวนโยบายเพื่อดําเนินการ ๗ : การส่งเสริ มและสร้ างสรรค์ ทุนทางสังคม และวัฒนธรรมบน
ฐานของภูมิปั ญญาท้ องถิ่น
แผนแม่บทวาระแห่ งชาติ “ทศวรรษสืบสานวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนา” (พ.ศ. ๒๕๔๑ – ๒๕๕๐) เป็ น
กรอบความคิดหลักที่เกี่ยวข้ องกับการวิจัย ภู มิปั ญญาท้ องถิ่นและวัฒนธรรม ดังต่อไปนี ้
การศึกษาสืบค้นรวบรวมองค์ความรู้ ศิลปะ วัฒนธรรม และภูมิปั ญญาของท้ องถิ่นความเชื่อ
ประเพณี พิธีกรรมวิถีการดํ ารงชีวิต การทํามาหากิน ประวัติศาสตร์ ศิลปหัตถกรรม การจัดการทรัพยากร
นําไปสู่การสร้ างจิตสํานึ กความภาคภูมิใจในคุณค่ าของภูมิปั ญญาและวัฒนธรรมท้องถิ่นและรากเหง้ าทาง
วัฒนธรรมของตนเอง
วิธีการ : เน้ นสร้ างแหล่งการเรี ยนรู้ “ภูมิปั ญญา และศิลปะ วัฒนธรรมท้ องถิ่น” ที่ได้มีการ
ศึกษาสืบค้ นทุนทางวัฒนธรรมท้ องถิ่นและรากเหง้ าทางวัฒนธรรมของตนเอง เพื่อให้ เกิดการติ ดต่อใน
เรื่องราวต่าง ๆ เช่น แหล่งการเรี ยนรู้ แหล่งประวัติศาสตร์ พิ พิธภัณฑ์ท้ องถิ่น หลักสูตรท้องถิ่น การผลิต
สิ นค้าทางวัฒนธรรม การบริการทางวัฒนธรรม การจัดการท่องเที่ ยวทางวัฒนธรรมเป็ นต้น
อย่างไรก็ตามถึงแม้ ว่าศิลปวัฒนธรรมภูมิปั ญญาท้ องถิ่นจะมีความสําคัญตามที่กล่าวมา
ข้ างต้ น แต่ความเป็ นจริ ง ในปัจจุบันวัฒนธรรมท้ องถิ่นหรื อศิลปะต่างๆ ถูกละเลยจากบุคคล หน่วยงาน
องค์กรที่เกี่ ยวข้ องหลายฝ่ ายที่จะช่วยให้ มีการสืบต่อถ่ายทอดวัฒนธรรมท้ องถิ่นให้ บุคคลในรุ่นหลัง ๆ ได้
เรียนรู้ ตระหนักในคุณค่าตลอดจนการเลือกสรรยอมรับวัฒนธรรมท้ องถิ่นนั ้ น มาปรับใช้ ในการดําเนินชีวิตได้
อย่างเหมาะสมและสงบสุข
สุโขทัยเป็ นราชธานี แห่งแรกของชาติไทยเป็ นดินแดนแห่งการเริ่ มต้ นของความ เป็ นไท มี
ประวัติศาสตร์ มีอารยธรรม ศิลปะ วัฒนธรรม และภูมิปั ญญาที่เก่าแก่เจริ ญรุ่งเรื องมาช้ านานกว่า ๗๐๐ ปี
และ ประชาชนได้ตั ้ งถิ่ นฐานอาศัยอยู ่ต่อเนื่ องจากอดีตจนถึงปั จจุบัน มีการสั่งสมศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณี
ภูมิปั ญญามากมายซึ่งได้ มีการอนุรักษ์ ให้ คงอยู่ ดังปรากฏมีศิลปะการแสดงพื ้ นบ้ านโบราณสถานและ
โบราณวัตถุตลอดจนข้ าวของเครื่องมือใช้ มาถึงปั จจุ บัน