Page 12 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑
บทที่ ๑
บทนํา
ความเป็ นมาและความสํ าคัญของปั ญหา
กระทรวงวัฒนธรรมมีอํานาจหน้ าที่เกี่ยวกับศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรม ดําเนินการในพื ้ นที่ทั่ว
ประเทศมี สํานักงานวัฒนธรรมจังหวัดเป็ นหน่วยงานในภูมิภาคเทียบเท่ากองในสํานักงานปลัดกระทรวง
ปฏิบัติราชการของกระทรวงทั ้ งในระดับจังหวัดและอําเภอ ให้ เป็ นไปด้ วยความเรียบร้ อยตามนโยบาย และ
บรรลุวัตถุประสงค์ของทางราชการ
กระทรวงวัฒนธรรมจึงมีนโยบายในการดําเนินงาน ด้ านศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรมทั ้ งหมด
๖ ข้อ และกําหนดยุทธศาสตร์ทั ้ งหมด ๔ ข้ อ
นโยบายข้อที่ ๔ คื อการรวบรวมองค์ความรู้ ศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรม
ยุทธศาสตร์ข้ อที่ ๓ คื อการนําทุนวัฒนธรรมของประเทศมาสร้ างคุณค่ าทางสังคมและเพิ่มมูลค่า
ทางเศรษฐกิจ
ตามนโยบาย และยุทธศาสตร์ ดังกล่าว เป็ นการส่งเสริมสนับสนุนให้ รวบรวมองค์ ความรู้ ศาสนา
ศิลปะและวัฒนธรรม ซึ่งเป็ นทุนทางวัฒนธรรมที่ชุมชนมีอยู่ นํามาทําให้ เกิดคุณค่า และเป็ นหน้ าที่หลักที่
สํ าคัญของสํานักงานวัฒนธรรมจังหวัดซึ่งปฏิบัติงานวั ฒนธรรมในภูมิภาค จะต้ องเก็บรวบรวม องค์ ความรู้
ศาสนา ศิลปวัฒนธรรม เพื่อใช้เป็ นข้ อมูลในการส่งเสริมและสนับสนุนการเรี ยนรู้ และเผยแพร่ ศิลปะ
วัฒนธรรม ภูมิปั ญญาท้ องถิ่นในชุ มชนตามหลักเศรษฐกิจเพียงพอ เน้ นให้ ประชาชนพึ่งพาภูมิปั ญญา
ท้ องถิ่นของตน นํามาเพิ่มรายได้ให้ ครอบครัว มุ่งใช้มิติทางวัฒนธรรมเป็ นกลไกสร้ างความเข้มแข็งของ
ครอบครั วและชุมชนซึ่งนําไปสู่การแก้ ไขปั ญหา ของรัฐ
ในการบริหารประเทศ รั ฐก็ให้ ความสํ าคัญในเรื่อง ศาสนาศิลปวัฒนธรรม ภูมิปั ญญา ท้ องถิ่น
อย่างมาก จะเห็นได้ จากมีการตรากฎหมาย และกําหนดแผนพัฒนาเกี่ยวกับการส่งเสริ มศาสนา
ศิลปวัฒนธรรม ภูมิปั ญญาท้ องถิ่นไว้ ดังนี ้
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๕๐ ในส่วนที่ ๔ แนวนโยบายด้ านศาสนา สังคม
การสาธารณสุข การศึกษา และวัฒนธรรม มาตรา ๘๐ (๖) สนับสนุนความรู้ รักสามัคคีและการเรี ยนรู้
ปลูกจิตสํานึ ก และเผยแพร่ ศิลปวัฒนธรรม ขนบธรรมเนี ยม ประเพณีของชาติ ตลอดจนค่านิ ยมอันดีงาม
และภูมิปั ญญาท้องถิ่น และส่วนที่ ๑๐ แนวนโยบายการมีส่วนร่ วมของประชาชน มาตรา ๘๗ (๑)
ส่งเสริมให้ ประชาชนมี ส่วนร่วมในการกําหนดนโยบายและวางแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมทั ้ งใน
ระดับชาติ และท้ องถิ่น (กรมคุ้ มครองสิทธิ และเสรีภาพ, ๒๕๕๐. หน้ า ๓๕ – ๓๖, ๔๓)