Page 98 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 90 -
กฎเกณฑ์หรื อธรรมบัญญัติต่ างๆมีจารึ กไว้ในพระคัมภี ร์ของศาสนาคริ สต์ ศาสนายิวและศาสนา
อิสลาม ข้อความแห่งพระบัญญัติสิ บประการนั้ น ดังที่ ได้ยกว่าอ้างข้างต้นแล้ว และในลําดับสุ ดท้าย
กฎหมายของมนุษย์ โดยให้นิ ยามว่า เป็ น “ระเบียบแห่ งเหตุผลที่ผู ้ ปกป้ องดูแลชุมชนได้บัญญัติและ
ประกาศใช้เพื่อประโยชน์ร่ วมกัน”(จรัญ.2549:139) ฉะนั้ นเราจึงต้องตระหนักให้ดีว่ากฎหมายของ
บ้านเมืองหรื อกฎหมายของชุมชนที่มนุษย์ตั้งขึ้ นนั้น ต้องเพื่อประโยชน์ของส่ วนรวมทุกๆคนไม่ใช่
เพื่อประโยชน์ส่ วนตนหรือพวกพ้องไม่ว่าจะเป็ นชนส่วนน้อยหรื อส่วนใหญ่ของชุมชนเท่ านั้ น คือมี
ความเสมอภาคอย่างทั ่ วหน้าทั้งผู้ปกครองและผู ้ อยู่ใต้ปกครองต้องอยู่ภายใต้กฎหมายเดี ยวกัน ความ
ยุติ ธรรมกับกฎหมายจึงมีความเป็ นอันหนึ่ งอันเดี ยวกันภายใต้เจตจํานงของพระเจ้าที่ได้สําแดงแล้ว
ในการทรงสร้างสรรพสิ่ ง และการที่ให้ มนุษย์มีธรรมชาติตามอย่างพระฉายาของพระเจ้า ก็เพื่ อให้
มนุษย์ได้สําแดงความรักที่ บริ สุ ทธิ์ ต่อกัน ดังคําว่า จงรั กเพื่อนเหมื อนรักตนเอง เพราะ “...ความรัก
นั้ น ก็อดทนนานและกระทําคุณให้ ความรักไม่อิจฉา ไม่ อวดตัวไม่หยิ ่งผยอง ไม่ หยาบคาย ไม่
คิดเห็ นแก่ตนเองฝ่ ายเดียว ไม่ฉุนเฉี ยว ไม่ช่ างจดจําความผิด ไม่ชื่ นชมยินดีเมื่ อมีการประพฤติผิด แต่
ชื่นชมยิ นดีเมื่ อมีการประพฤติชอบ ความรักทนได้ทุกอย่างแม้ความผิดของผู้ อื่ น และเชื่อในส่ วนดี
ของเขาอยู่เสมอ และมีความหวังอยู่เสมอ และทนต่อทุ กอย่าง ความรักไม่ มีวันสู ญสิ้น...” ( สมาคม
พระคริสตธรรมไทย. 1998:ข 270) ซึ่ งการที่พระเยซูคริ สต์ได้นําเอากฎแห่ งความรักในพระเจ้ามา
เป็ นพื้ นฐานแห่ งความสัมพันธ์ของมนุ ษย์และใช้ให้ หลักเมตตาธรรมควบคู ่กับหลักความยุติ ธรรมที่
เป็ นไปตามเจตจํานงของพระเจ้าที่ให้มีการเปิ ดเผยผ่านทางผู ้ เผยพระวจนะแล้ว(โดยเฉพาะในส่วนที่
มีการบันทึ กเป็ นลายลักษณ์อักษร) นอกจากนี้ ย ังมีอีกส่ วนหนึ่ งที่อยู่ในมโนสํานึกของมนุ ษย์ที่
สามารถใช้เหตุ ผลอันบริ สุ ทธิ์ ค้นหาได้ กําหนดขึ้ นมาได้ตามความเหมาะสมของยุคสมัยและ
สภาวะการณ์ เพื่อย ังความดี ความถูกต้องให้คงอยู่สื บไป ผู้คนทั่วไปอาจมองว่าไม่ยุติธรรมพอเพราะ
เป็ นเหมือนเรื่ องของศาสนาล้วนๆ ถ้าเราคิดด้วยใจที่ไม่ มีอคติในความแตกต่างเรื่ องศาสนาก็อาจจะ
ใช้เป็ นหลักเกณฑ์ความยุติธรรมตามหลักการแห่งความศรัทธาในพระเจ้าแห่งความรักอันบริ สุ ทธิ์ ที่
ดีได้หลักหนึ่ งเช่นกัน
ต่อมาสํานักกฎหมายบ้านเมืองได้ถื อกําเนิ ดขึ้ น ได้ปฏิเสธว่ากฎหมายเป็ นคนละเรื่ องกับ
ความยุติธรรม กฎหมายเป็ นเจตจํานงของมนุ ษย์ไม่ใช่ของพระเจ้า เป็ นคําสั่งของผู ้ ปกครอง และให้
นิยามของคําว่ายุ ติธรรมว่า “การใช้กฎหมายหรื อตีความกฎหมายโดยปราศจากอคติใดๆ” ในทาง
ความเป็ นจริ งคําอธิ บายเช่นก็เป็ นได้แค่ เพียงการลดทอนความเข้มข้นของการควบคุมจากพระเจ้า
และอ้างว่ า(มนุษย์หรื อกลุ่มมนุ ษย์ที่รวมตัวกัน) เป็ นพระเจ้าเสียเอง ตามความเห็ นของ Hans Kelsen
“เขาเห็นว่ าเป็ นเรื่องไร้ ประโยชน์ที่จะถือว่ามีหลักความยุติธรรมอันเป็ นธรรมสูงสุดต่างหากไปจาก
หลักความยุติธรรมตามกฎหมาย...มาตรฐานแห่ งความยุติ ธรรมนั้ นไม่มีอยู่จริ งหรื อไม่ อาจค้นพบได้
การอธิ บายปัญหาความยุติ ธรรมจึงสมควรจํากัดเฉพาะเรื่ องความยุติ ธรรมตามกฎหมาย