Page 92 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

- 84 -
ให้
เป็
นชายและหญิ
ง พระเจ้
าทรงอวยพรแก่
มนุ
ษย์
ตรั
สแก่
เขาว่
า ‘จงมี
ลู
กดกทวี
มากขึ
นจนเต็
แผ่
นดิ
น จงมี
อํ
านาจเหนื
อแผ่
นดิ
น จงครอบครองฝู
งปลาในทะเล และฝู
งนกในอากาศ กั
บบรรดาสั
ตว์
ต่
างๆที่
เลื
อยคลานบนแผ่
นดิ
น’ พระเจ้
าตรั
สว่
า ‘ดู
เถิ
ด เราให้
พื
ชที่
มี
เมล็
ดทั
งหมดซึ
งมี
อยู
เต็
มแผ่
นดิ
และต้
นไม้
ทุ
กชนิ
ดที่
มี
เมล็
ดในผลของมั
นแก่
เจ้
า เป็
นอาหารของเจ้
า...’ ” ส่
วนบทที่
2 ข้
อที่
16-25 มี
ใจความโดยสรุ
ปว่
า “พระเจ้
าจึ
งทรงบั
ญชาแก่
มนุ
ษย์
นั
นว่
า ‘บรรดาผลไม้
ทุ
กอย่
างในสวนนี
เจ้
ากิ
นได้
ทั
งหมด เว้
นแต่
ต้
นไม้
แห่
งความสํ
านั
กในความดี
ความชั
ว ผลของต้
นไม้
นั
นเจ้
าอย่
ากิ
น เพราะในวั
ใดที่
เจ้
าขื
นกิ
น เจ้
าจะต้
องตายแน่
...เราจะสร้
างคู
อุ
ปถั
มภ์
ที่
สมกั
บเขาขึ
น’ พระองค์
ทรงสร้
างให้
เป็
หญิ
ง แล้
วทรงนํ
ามาให้
ชายนั
น...เพราะฉะนั
นผู
ชายจึ
งจากบิ
ดามารดาของตนไปผู
กพั
นอยู
กั
บภรรยา
และเขาทั
งสองจะเป็
นเนื
อเดี
ยวกั
น ทั
งผู
ชายและภรรยาของเขา
เปลื
อย
กายอยู
และไม่
อายกั
น ” เรา
สั
งเกตเห็
นได้
ว่
าในพระคั
มภี
ร์
ตอนที่
ยกมานี
มี
การกล่
าวถึ
งสิ
ทธิ
ทางความคิ
ดของมนุ
ษย์
เป็
นสิ
งที่
ให้
เสรี
ภาพมาตั
งแต่
แรกของการทรงสร้
าง ขอบเขตจํ
ากั
ดของการใช้
เสรี
ภาพก็
มี
อยู
ตั
งแต่
เริ
มแรกเลย
ที
เดี
ยวดุ
จกั
ร่
างกายของสิ
งมี
ชี
วิ
ตเป็
นสสารที่
ต้
องใช้
พลั
งงานขั
บเคลื่
อนจึ
งมี
ความต้
องการอาหาร
เป็
นแหล่
งพลั
งงาน พระเจ้
าก็
ให้
ผลไม้
ที่
มี
เมล็
ดทุ
กชนิ
ดนั
นเป็
นอาหารได้
ยกเว้
นแค่
ผลไม้
แห่
งการรู
สํ
านึ
กในความดี
ความชั
วเท่
านั
นที่
ห้
ามกิ
น(ไม่
ห้
ามสั
มผั
สหรื
อดู
) กายเนื
อต้
องมี
การพั
กผ่
อนและต้
องมี
พื
นที่
อยู
อาศั
ยพระเจ้
าก็
ให้
ผื
นแผ่
นดิ
นทั
วไปเป็
นที่
อยู
อาศั
ย การสื
บเผ่
าพั
นธุ
เป็
นสั
ญชาติ
ญาณที่
มี
อยู
ใน
มนุ
ษย์
เหมื
อนเช่
นสั
ตว์
ทั
งหลาย
พระเจ้
าก็
ตั
งสถาบั
นครอบครั
วให้
เพื่
อความเป็
นระบบระเบี
ยบ
ยิ ่
งกว่
านั
นพระเจ้
าให้
มนุ
ษย์
มี
อํ
านาจเหนื
อแผ่
นดิ
นและฝู
งสั
ตว์
การมี
ส่
วนร่
วมปกครองแผ่
นดิ
นและ
สั
ตว์
ทุ
กชนิ
ดบนโลกนี
แต่
สั
งเกตเห็
นได้
ว่
าทั
งบรรดาสั
ตว์
และมนุ
ษย์
ในยุ
คนี
ไม่
กิ
นเนื
อซึ
งกั
นและกั
ไม่
อนุ
ญาตให้
กิ
นเนื
อในตอนแรกของการทรงสร้
างนี
ได้
ช่
วยรั
กษาอายุ
ของมนุ
ษย์
ไว้
ให้
ยื
นนานนั
พั
นปี
และในช่
วงแรกไม่
มี
การเจ็
บป่
วยหรื
อการล้
มตายเกิ
ดขึ
นเลย ความตายเป็
นสิ
งเกิ
ดจากเงื่
อนไข
ของการไม่
เชื่
อฟั
ง ที่
ห้
ามกิ
นผลไม้
แห่
งการสํ
านึ
กในความดี
ความชั ่
ว ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างมนุ
ษย์
กั
บรรดาสั
ตว์
ต่
างๆนั
นมนุ
ษย์
เป็
นผู
ปกครอง ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างผู
ชายกั
บผู
หญิ
งมี
ฐานะเท่
าเที
ยมกั
ต่
างก็
ประกอบด้
วยฉายา(ลั
กษณะ)ของพระเจ้
า แต่
ย ั
งไม่
มี
ความสํ
านึ
กในความดี
ความชั
ว เห็
นได้
ชั
ดเจนว่
ามี
อิ
สรภาพทางความคิ
ด มี
เสรี
ภาพในการตั
งชื่
อให้
สั
ตว์
ทุ
กชนิ
ดทุ
กตั
ว ชื่
อของสั
ตว์
เหล่
านั
พระเจ้
าให้
มนุ
ษย์
ผู
ปกครองสั
ตว์
ตั
งให้
ฉะนั
นการเกิ
ดขึ
นของมนุ
ษย์
มี
สิ
ทธิ
มากมายอยู ่
กั
บตั
ว มนุ
ษย์
มี
จุ
ดเด่
นคื
อเสรี
ภาพในการเลื
อกทางเดิ
นของตนเอง และมนุ
ษย์
ใช้
เสรี
ภาพนั
นในทางที่
ผิ
ดคื
อ เลื
อกที่
จะไม่
เชื่
อฟั
งพระเจ้
า กล่
าวโดยสรุ
ปคื
อ อยากเป็
นพระเจ้
าเสี
ยเองมากกว่
าที่
จะมี
ชี
วิ
ตอยู
เพื่
อถวาย
เกี
ยรติ
แด่
พระเจ้
า ตามลั
กษณะทางความคิ
ดหรื
อพระประสงค์
ของพระเจ้
าในการทรงสร้
างมนุ
ษย์
เมื่
อมนุ
ษย์
คนแรกทํ
าบาปแล้
วลู
กหลานที่
เกิ
ดตามมาก็
เป็
นคนบาปโดยกํ
าเนิ
ด ประวั
ติ
ศาสตร์
ของมนุ
ษย์
ได้
ยื
นย ั
นเรื่
องนี
หลายครั
งว่
าโดยธรรมดามนุ
ษย์
มั
กจะใช้
สิ
ทธิ
เสรี
ภาพไปในทางที่
ผิ
ดต่
พระประสงค์
การทรงสร้
างของพระเจ้
า พระเจ้
าไม่
ได้
อนุ
ญาตให้
มี
การฆ่
ามนุ
ษย์
แม้
ว่
าเขาทํ
าบาปฆ่
คนตายมาก่
อนก็
ตาม แต่
มนุ
ษย์
ก็
ฆ่
ากั
นไปมา ข่
มเหงกั
นไปมาอย่
างไม่
มี
วั
นสิ
นสุ
ด ทํ
าให้
พระเจ้
าเสื่
อม