Page 60 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 52 -
ประเทศไทย ชุ มชนแห่งแรกที่ท่านเข้าตั้ งรกรากคือบ้านพญาเลาอู อยู่ ในเขตอําเภอเทิง ใกล้กับภูชี้ ฟ้ า
ภายหลังท่านได้พาชาวบ้านย ้ายไปอยู่ บ้านหนองเตา เนื่องจากทางนั้ นมีที่สํ าหรับทํานาได้บริ เวณ
กว้าง และย ังมีพื้นที่ ภูเขาที่เหมาะแก่ การปลูกฝิ ่ นได้ดี ต่อมาเมื่อพรรคคอมมิวนิสต์ได้เข้ามาปลุก
ระดมชาวบ้านให้ เข้าร่ วมต่อต้านรั ฐบาลไทย ทางการไทยจึงได้ขอให้ท่านพาชาวอิ้วเมี่ยนและ
ชาวม้งลงมาอยู่ที่บ้านปอ ชาวอิ้วเมี่ยนและม้งในประเทศลาวที่ได้อพยพเข้ามาใหม่ ทุกคนจะต้อง
กล่าวอ้างถึงชื่ อของท่านเพื่อที่จะได้รับการอนุญาตให้ตั้ งชุมชนอยู่ ในประเทศไทย เมื่ อบ้านเมื องสงบ
ปราศจากการคุกคามของลัทธิคอมมิวนิสต์แล้ว ท่านจึงได้ย ้ายกลับไปอยู่บ้านหนองเตาอีกครั้ งหนึ่ ง
ส่ วนที่บ้านพญาเลาอูนั้ น ปัจจุบันเป็ นที่อยู่ของพี่น้องชาวม้ง ที่บ้านปอปั จจุบันได้กลายเป็ นตําบล
หนึ่ งในอําเภอเวียงแก่น บรรดาชาวบ้านในเขตอําเภอเวียงแก่นจะรู้จักท่านพญาเลาอูเป็ นอย่างดี
โดยเฉพาะในชุมชนของชาวอิ ้วเมี่ยนนั้ นเมื่อมีโอกาสจะไปมาหาสู่ ท่านเสมอ การแต่งกายของ
ผู ้ หญิงกลุ่มนี้ จะโพกศีรษะแบบวงกลม นายเก๊าออน วรุ ณเกียรติ สมาน อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านหนองเตา
เป็ นหลานชายคนหนึ่ งของท่าน กล่าวว่าท่านเพิ่งเสี ยชีวิตไปเมื่อปี ค.ศ. 2002 ขณะมีอายุได้แปดสิบ
หกปี ท่านมีบุตรสาวสองคนและรับบุตรบุญธรรมมาสองคนชื่อ ปู๋ ง หฒั๋ น ทิ ม กับ ปู๋ ง หฒั ๋น ออน
(เก๊ าออน.2551)
10. กลุ่ มทุ่ งช้ าง เป็ นชาวอิ้วเมี่ ยนอีกกลุ่มจากแขวงไทรยะบุรีที่ได้อพยพเข้ามาทางช่อง
ไพร เขตทุ ่งช้าง ได้อพยพเข้ามาตั้งชุ มชนที่ห้วยสะนาว ซึ่ งอาศัยอยู่ที่นั ่นอย่างต่อเนื่องเป็ นเวลานาน
ต่อมาได้ขยายชุมชนออกเป็ นอย่างน้อย สี่หมู่ บ้าน คือ บ้านห้วยสะนาว บ้ายห้วยเฒ่า บ้านนํ้ างอย
และบ้านห้วยโก เมื่อพื้นที่ แถบนั้ นเกิดความไม่สะดวกในการทํามาหากิน มีชาวอิ้วเมี่ยนบางส่ วนจึง
ได้ย ้ายลงมาอยู่ที่หมู่บ้านป่ ากลาง เขตจังหวัดน่ าน ชุมชนป่ ากลางเป็ นชุมชนที่ชาวอิ้วเมี่ยนและม้งอยู่
ร่ วมกันเป็ นกลุ ่มใหญ่ การแต่งกายของผู้ หญิงจะโพกศีรษะแบบวงกลม อาจารย์มงคล จันทร์บํารุ ง
เรี ยกว่า “กลุ่มเชียงราย-น่ าน” ชาวอิ้วเมี่ยนในเขตจังหวัดน่านเป็ นอิ้วเมี่ยนที่มีจํานวนหลายหมู่บ้าน
กระจายตัวอยู่ในหลายอําเภอ เช่น อําเภอปัว บ้านป่ ากลาง อําเภอท่าวังผา บ้านวังไผ่ อําเภอสองแคว
เป็ นต้น
11. กลุ่มนํ ้าคํา-ห้วยกว้ าน ได้อพยพเข้าประมาณ 90 ปี มาแล้ว คือประมาณปี
พ.ศ. 2453(ค.ศ.1910) ผู ้ นํากลุ ่ มที่สําคัญคือ ว่าง เซ็ง แซ่จ๋ าว (Zhao Wang Seng) โดยเข้ามาตั้ง
ชุ มชนอยู่ที่นํ้ าคํา และห้ วยกว้านในเขตอําเภอเชียงแสน และได้ขยายชุมชนไปที่ ดอยหลวงเขตอําเภอ
เชียงของ ชุมชนอิ้วเมี่ยนในบริ เวณนี้ จะมีชาวอิ้วเมี่ยนในฝั ่ งลาวอพยพเข้ามาสมทบอยู่ตลอด
ส่ วนมากผู ้ หญิงจะแต่งกายแบบกลุ่มดอยอ่างขาง คือโพกศีรษะแบบไขว้ กลุ่ มนี้ จะเป็ นกลุ่มที่รับเอาพี่
น้องอิ้วเมี่ยนกลุ ่ มดอยแม่สลองและกลุ ่มผู ้ ลี้ ภัยสงครามเข้ามาอยู่ร่ วมกันมากที่สุ ด เนื่ องจากได้อพยพ
มาจากบริ เวณบ้านนํ้ าเก๋ ง และนํ้าคํา แขวงห้วยทราย ประเทศลาวปัจจุ บันมีหมู่บ้านอิ ้วเมี่ยนหลาย