Page 47 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 39 -
เลี่ยมที่มาจากดอยอ่ างขาง(บุญศรี .2550) ในปี ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507) สมัยที่ต่ าง หฒั ๋น ออน เป็ น
ผู ้ นําชาวอิ้วเมี่ยนและชาวลาหู่ ทางการได้ยกฐานะของชุมชนบนดอยในเขตปกครองของแก่ จั ๋น
ออน แซ่ เติ๋น เป็ นหมู่ที่ 16 บ้านผาลั้ ง ตําบลแม่กรณ์ ซึ่ งต่ อมาเห็นว่ามี อาณาเขตกว้างขวางและ
ประชากรมากเกินไป จึ งได้ดําเนิ นการแยกเป็ นหมู่ที่ 22 บ้านห้วยชมภู ตําบลแม่กรณ์ อีกหมู่บ้านหนึ่ ง
ในเวลาต่อมายกฐานะเป็ นตําบลของชนเผ่าได้สําเร็จ โดยมีนายเลาเหล ลิ้วยอดสิ งขร ผู ้ ใหญ่บ้านห้วย
ชมภูเป็ นกํานันคนแรกที่ ได้รั บตราตั้ ง จึงเสนอให้เรี ยกว่าตําบลห้วยชมภูมาถึงทุกวันนี้
ในช่ วงระหว่างปี ค.ศ. 1970 เป็ นต้นมามี ชาวอิ้วเมี่ยนกลุ่มใหญ่ อพยพหนีภัยสงครามเข้ามา
อยู่ในศูนย์พักพิงที่ เชียงคํา เพื่อเตรียมตัวเดิ นทางไปย ังประเทศที่สาม มีบางส่ วนได้ตั้งชุ มชนอยู่ใน
ประเทศไทยปะปนกับชาวอิ้วเมี่ยนหลายกลุ่มหลายหมู่บ้าน โดยรวมมี ประมาณ 80-90 ครอบครัว
ในช่ วงประมาณครึ่ งศตวรรษมานี้ เริ่ มมีการรวมตัวกันอย่างเป็ นทางการ โดยเฉพาะในสมัยที่มีการ
คุกคามของขบวนการคอมมิวนิสต์ที่ได้เข้ามาปลุกระดมชาวเขาในเขตภาคเหนื อให้เข้าร่ วม
ขบวนการต่ อต้านรั ฐบาลเผด็จการทหาร ผู ้ นําชุมชนและปั ญญาชนของชาวอิ้วเมี่ยน นําโดย
ดร.แคะเว่น ศรี สมบัติ ได้รวบรวมชาวอิ้วเมี่ยนในเขตเชียงราย น่าน เชียงใหม่ แพร่ ลําปางและอีก
หลายจังหวัดให้แสดงจุ ดยืนว่าชาวอิ้วเมี่ยน ขออยู่เคียงข้างพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู ่หัวและ
ฝ่ ายรั ฐบาลไทย ไม่ยอมเป็ นพวกคอมมิวนิสต์ โดยได้ทําธงชาติไทยด้วยฝี มือลายปักแบบอิ้ วเมี่ยน
จากฝี มือการปักผ้าของผู้หญิงชาวอิ้วเมี่ ยนหลายหมู่บ้านนําขึ้ นทูลเกล้าถวายแด่พระเจ้าอยู่ หัว
เหตุ การณ์ครั้ งนั้ นได้ช่ วยสร้างความเข้าใจที่ ดีของคนไทยและข้าราชการต่อกลุ่มชาติพันธุ ์อิ้วเมี่ยน
มาก อิ้วเมี่ยนกลุ่มต่ างๆนี้ ในสมัยก่อนมักจะแยกกันอยู ่ เป็ นชุมชนเล็กๆประมาณสามสิบถึ งห้าสิ บ
ครัวเรื อน แต่ละครัวเรื อนจะมีสมาชิ กประมาณสิ บกว่าคนขึ้ นไป เส้นทางและกลุ่มอพยพแต่ละกลุ่ม
มีวิธีการจัดการปั ญหาในระดับของการใช้สิ ทธิ ชุนชนที่ แตกต่างกัน บางชุ มชนที่มีผู ้ นําชุมชน
เข้มแข็งจะสามารถใช้สิ ทธิชุ มชนได้อย่างเต็มที่ ในขณะที่อีกชุมชนหนึ่ งอาจไม่กล้าใช้สิ ทธิชุ มชน
มากนัก การรู ้ถึงว่าแต่ละชุ มชนอิ้วเมี่ยนมีที่มาอย่ างไรจะช่วยให้เข้าได้ถึงระบบการจัดการปัญหาและ
ไกล่เกลี่ ยข้อพิพาท เพราะแต่ละกลุ่มอพยพจะมี ผู ้ นํากลุ่ มอพยพของตนเอง แต่ละกลุ่มมาจากสภาพ
ทางสังคมที่แตกต่ างกัน ใช้กฎเกณฑ์ที่มีรายละเอียดปลี กย่อยไม่เหมือนกัน และช่ วงเวลาของการเข้า
อาศัยในผืนแผ่นดินไทยที่ต่ างกันก็จะประสบกับการใช้ระบบกฎหมายที่ต่างกันไปด้วย
สาเหตุของการอพยพเข้ามาในประเทศไทยของชาวอิ ้วเมี่ยนเกือบจะทุกกลุ่มอพยพ ประการ
แรกคือดิ นแดนที่สงบทําการค้าสะดวกและผืนแผ่นดินที่อุดมสมบู รณ์ ประการต่อมาคือความอยู่รอด
ปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิ น เนื่องจากชาวอิ้วเมี่ยนโบราณมีอาชีพปลูกฝิ่ นเป็ นพืชเงินสด จึงนิยม
ตั้ งรกรากอยู่บนเทือกเขาที่ มีอากาศหนาวเย็นเหมาะแก่การปลูกฝิ่ น และที่สําคัญต้องสามารถปลูก
ข้าวไร่ ข้าวโพดได้ดี การอพยพเข้ามาเริ่ มต้นขึ้ นในสมัยที่อาณาจักรแว่นแคว้นทางเหนื อกําลังตกเป็ น
ดิ นแดนกันชนของพม่าและอยุธยาทางใต้ ต่ อมาสิ้ นยุคอยุ ธยาแล้วพระเจ้าตากสิ นมหาราชซึ่ งเป็ นผู ้ มี
สื บเชื้ อสายจีนได้กู ้ ชาติ จากพม่าแล้วขยายความสัมพันธ์ ทางการค้ากับชนชาติ จีน พร้อมกับได้