Page 42 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 34 -
ส่ วนหลักข้อเชื่อของชาวอิ้วเมี่ยน เชื่ อว่ามีสวรรค์ นรก และแดนคนตายที่ อยู่กึ่ งกลาง
ระหว่างนรกกับสวรรค์ ในโลกของวิญญาณมี เปี้ ยน ฮู่ง เป็ นพระเจ้าองค์แรก และปัจจุ บันได้
“Nzuonx Gitv”กลับสู่การดับสูญไปแล้ว แต่มีบางกลุ่ มย ังเชื่อว่าวันหนึ่ ง เปี้ ยน ฮู่ง จะมาเกิ ดใหม่เป็ น
มนุษย์ ในโลกวิญญาณก็มีการปกครองของเทพเจ้าสามดาว มีวิญญาณของบรรพบุรุ ษอยู่ในแดนคน
ตาย บางคนที่ได้สะสมบุญบารมีไว้เยอะหรื อลูกหลานได้ทําพิธีบูชาเทพเจ้าไว้มากๆ วิญญาณของ
บรรพบุรุษจะได้ขึ้ นไปอยู่ในสวรรค์กับเทพผู ้ ครอง ส่ วนคนที่มีบาปมากจะต้องตกนรกหรื อเวียนว่าย
ไปเกิดเป็ นสิ่งต่ างๆ นอกจากนั้ นก็มีพวกภูตผีปี ศาจซึ่ งเป็ นวิญญาณเร่ ร่อนทั้ งหลาย ที่อยู่ในย่าน
อากาศและป่ าเขาลําเนาไพร แทบทุกที่ในโลกนี้ ที่มนุษย์คิดได้ที่ นั่นจะมีคําอธิ บายว่าวิญญาณประจํา
ถิ ่นสถิตย์อยู่ อิ้วเมี่ยนต้องให้การนับถือวิญญาณประจําท้องถิ่นแห่ งนั้ นด้วย
เมื่อมีคนเกิดในบ้าน ต้องมีการแจ้งแก่ผี เรื อน “Jaa-Fin Ziouv” ให้ช่ วยคุ้ มครอง เมื่ อครบ
กําหนดเวลาจะทําการตั้งชื่ อให้และขึ้ นทําเนียบผีของตระกูลไว้ก่ อน เมื่อถึ งเวลาที่สามารถประกอบ
พิธี “Guaax Dang” จะได้มีการตั้งชื่ อที่ใช้ในเมืองผีให้แก่ คนที่บวช เมื่อตายแล้ววิ ญญาณของผู้ ตายจะ
ล่องลอยไร้ จุดหมาย ต้องอาศัยลูกหลานทําการประกอบพิธีสวดส่งวิญญาณของผู้ตายไปสู่ ภพหน้า
และวิญญาณของบรรพบุรุ ษจะกลับมาเยี่ยมและอวยพรให้ลู กหลานบ้างตามแต่โอกาสหรือบางครั้ ง
มาขอส่ วนบุญ โดยจะสําแดงให้เห็นปรากฏการณ์ ประหลาดหรื อการทําให้คนในครอบครัวเจ็บป่ วย
เมื่อมีการเจ็บป่ วยขึ้ นสิ่ งแรกที่ชาวอิ้วเมี่ยนกลุ่มที่เชื่อผีจะสันนิ ษฐานว่าเกิดจากวิญญาณไม่พอใจหรื อ
มาขอส่ วนบุญ ต้องมี การไต่ถามผีว่ามี ความต้องการสิ ่ งใด เป็ นผีตนไหนมาขอส่ วนบุ ญ ชาวอิ้วเมี่ ยน
จึงเกี่ยวข้องกับผีและวิญญาณอยู่ตลอดเวลาตั้ งแต่เกิดจนตาย
5.6 ระบบความสัมพันธ์ ทางภาษา
ภาษาของชาวอิ้ วเมี่ยนมีกําเนิดมายาวนานมากแล้ว แต่ย ังขาดระบบตัวเขียนที่แพร่หลาย
สาเหตุสําคัญมาจากการที่ไม่มีประเทศเป็ นของตนเอง และการถูกผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรม
ภาษาของชนกลุ ่มใหญ่ ในแต่ละท้องถิ่น นักวิชาการท่ านหนึ่ งได้รายงานผลการศึกษาวิจัยเรื่ อง
เกี่ยวกับภาษาอิ้วเมี่ยนไว้ว่า อยู่ ในตระกูลภาษา Sino-Tibetan สําเนียง Austro-Thai กลุ่มภาษาม้ ง-
เมี่ยน เป็ นกลุ ่มย่อยของภาษาเมี่ยน ที่มีเครื อญาติทางภาษาเป็ นภาษาเมี่ยนหลายสําเนี ยงย่อย สามารถ
แบ่งเป็ น ภาษา Paipai (=Dzau Min, or Yau Min) ภาษา Kim-mun (Liangzhun, Haininh)และ
ภาษา Iu-Mien สําเนี ยงภาษาที่ พบในประเทศไทยจัดอยู่ในกลุ่ม Iu-Mien ซึ่ งมีสาขาย่อยดังนี้
Daiban , Xing-an และ Chiangrai Yao(Arisawa.อ้ างแล้ ว) เหตุ ที่มีการแบ่งว่ามีสําเนี ยงย่อยของ
Chiangrai Yao เนื่ องมาจากการเป็ นเสมือนต้นตระกูลทางภาษาอิ้วเมี่ยนในประเทศทั ่วโลก ที่ มี
ลักษณะโดดเด่นเป็ นที่เข้าใจได้ในกลุ่มภาษาเมี่ยนทั้งหลายในประเทศจีน เวี ยดนาม ลาว และ
ประเทศทางตะวันตกที่ ใช้ภาษาเมี่ยน และในประการสําคัญได้รั บการยอมรับให้เป็ นสําเนี ยง
ภาษาต้นฉบับในการแปลพระคริ สตธรรมคัมภีร์