- 33 -
5.4 อุ
ปนิ
สั
ยค่
านิ
ยมทางสั
งคม
อุ
ปนิ
สั
ยหรื
อค่
านิ
ยมทางสั
งคมของชาวอิ
้
วเมี่
ยนส่
วนมากก็
คล้
ายคลึ
งกั
บมนุ
ษย์
ทั
่
วไป
ที่
ย ั
ง
ศรั
ทธาต่
อความเป็
นมนุ
ษย์
ด้
วยกั
น โดยปกติ
จะมี
นิ
สั
ยใจคอดี
เข้
ากั
บคนได้
ง่
าย อ่
อนน้
อมถ่
อมตน
เคารพให้
เกี
ยรติ
ผู
้
อื่
น โดยการเป็
นเจ้
าบ้
านที่
ดี
ต้
อนรั
บแขกผู
้
มาเยื
อนด้
วยความเต็
มใจ อุ
ปนิ
สั
ยที่
โดด
เด่
นประการแรกของชาวอิ
้
วเมี่
ยนคื
อความรั
กอิ
สระและมั
กจะแยกตั
วออกจากกลุ
่
ม
ไปสร้
างสั
งคม
เล็
กๆอยู
่
ต่
างหากจากผู
้
คนส่
วนมาก
โดยเฉพาะจะนิ
ยมแต่
งงานกั
บคนในเผ่
าที่
เป็
นอิ
้
วเมี่
ยนด้
วยกั
น
เวลาจั
ดงานจะจั
ดอย่
างใหญ่
โตเพื่
อต้
อนรั
บแขกผู
้
มาร่
วมงาน ผู
้
ชายต้
องรั
บบทบาทเป็
นผู
้
นํ
าครอบครั
ว
มี
มรรยาทต่
อเพศตรงข้
ามดี
สั
งคมอิ
้
วเมี่
ยนยกย่
องผู
้
ที่
มี
การศึ
กษาดี
พ่
อแม่
จะทุ ่
มเทกั
บการศึ
กษาของ
ลู
กหลาน โดยเฉพาะการศึ
กษาเกี่
ยวกั
บเรื่
องลั
ทธิ
ความเชื่
อในแบบของอิ
้
วเมี่
ยน จะถื
อว่
าเป็
นสิ
่
งที่
ลํ
้
า
เลิ
ศ ผู
้
หญิ
งชาวอิ
้
วเมี่
ยนมี
ความประณี
ต อดทนและขย ั
นขั
นแข็
ง มั
กจะไม่
ยิ
นยอมให้
สามี
ของตนเอง
ไปมี
หญิ
งอื่
น การมี
ภรรยาน้
อยสามารถมี
ได้
แต่
ต้
องเป็
นผู
้
ที่
พร้
อมจะเชื่
อฟั
งภรรยาหลวง และได้
รั
บ
อนุ
ญาตจากภรรยาหลวงแล้
วเท่
านั
้
น แม้
ว่
าก่
อนแต่
งงานหญิ
งชายมี
อิ
สระในการเลื
อกคู
่
ครองเต็
มที่
แต่
ต้
องอยู
่
ภายใต้
การชี
้
นํ
าของพ่
อแม่
ด้
วยเสมอ เมื่
อแต่
งงานแล้
วไม่
นิ
ยมการหย่
า ชายหญิ
งที่
หย่
าแล้
ว
มั
กจะไร้
เกี
ยรติ
ในสั
งคม เป็
นขี
้
ปากของชาวบ้
าน แม้
แต่
ครอบครั
วเดิ
มที่
พ่
อแม่
ของตนอยู
่
ก็
ไม่
นิ
ยมรั
บ
คนเช่
นนี
้
ไว้
ในบ้
าน เพราะเชื่
อว่
าเป็
นคนไม่
ดี
ไม่
มี
ความอดทน อยู
่
กั
บใครแล้
วจะนํ
าความล่
มจมมาให้
5.5
ศาสนาความเชื่
อและพิ
ธี
กรรม
ชาวอิ
้
วเมี่
ยนที่
เชื่
อว่
าตนเองสื
บเชื
้
อสายมาจากเปี
้
ยน ฮู
่
ง และที่
ย ั
งไม่
ได้
นั
บถื
อศาสนาคริ
สต์
หรื
อศาสนาอิ
สลามที่
ห้
ามการกราบไหว้
พระเจ้
าอื่
น มั
กจะย ั
งนั
บถื
อลั
ทธิ
ความเชื่
อหลายอย่
างปนเป
กั
น โดยลั
กษณะความเชื่
อและพิ
ธี
กรรมคล้
ายคลึ
งกั
บลั
ทธิ
เต๋
าและขงจื
้
อของจี
นมากที่
สุ
ด เนื่
องจาก
รู
ปแบบพิ
ธี
กรรมของชาวอิ
้
วเมี่
ยนส่
วนใหญ่
เลี
ยนแบบมาจากชาวจี
นในแถบมณฑลกวางตุ
้
งเมื่
อ
ประมาณแปดร้
อยถึ
งหนึ
่
งพั
นปี
ก่
อนหน้
านี
้
โดยเฉพาะภายหลั
งการอพยพข้
ามทะเลสาบตงตี
งใน
มณฑลฮู
หนานของกลุ ่
มอิ
้
วเมี่
ยนที่
เป็
นกลุ ่
มใหญ่
ที่
ในเวลาต่
อมาได้
อพยพเข้
ามาในพื
้
นที่
มณฑล
กวางตุ
้
ง มณฑลกวางสี
มณฑลยู
นนาน จนอพยพมาถึ
งประเทศเวี
ยดนาม ประเทศลาว ประเทศไทย
และประเทศสหรั
ฐอเมริ
กา ล้
วนแล้
วแต่
ยอมรั
บเอารู
ปแบบพิ
ธี
กรรมของลั
ทธิ
เต๋
าที่
มี
การผสมผสาน
กั
บการกราบไหว้
เปี
้
ยน ฮู
่
ง ปรั
ชญาของลั
ทธิ
ขงจื
้
อและราชนามของจั
กรพรรดิ
ราชวงศ์
ต่
างๆเข้
า
ด้
วยกั
น โดยตั
้
งเป็
นเทพเจ้
าบ้
าง ผู
้
วิ
เศษบ้
าง บางที
ดู
เหมื
อนชาวอิ
้
วเมี่
ยนจะย ํ
าเกรงสิ
่
งที่
เคยมี
ชี
วิ
ต
มากกว่
าสิ
่
งที่
มี
ชี
วิ
ตอยู
่
ในขณะนั
้
น ขงจื
้
อสอนให้
คนมี
ใจอนุ
รั
กษ์
นิ
ยมรั
กษาจารี
ตประเพณี
มรรยาททาง
สั
งคม ส่
วนลั
ทธิ
เต๋
าสอนให้
ย ํ
าเกรงสิ
่
งที่
อยู
่
เหนื
อธรรมชาติ
อธิ
บายยาก บางครั
้
งไม่
มี
จุ
ดเริ
่
มต้
นและไม่
มี
จุ
ดสิ
้
นสุ
ด ดั
งคํ
าที่
ชาวอิ
้
วเมี่
ยนเชื่
อว่
า ก่
อนที่
จะมี
สรรพสิ ่
งเกิ
ดขึ
้
น สรรพสิ
่
งก็
ดํ
ารงอยู
่
ใน เปี
้
ยน ฮู
่
ง
เมื่
อ เปี
้
ยน ฮู
่
ง ตายแล้
ว แต่
เปี
้
ยน ฮู
่
ง ย ั
งดํ
ารงอยู
่
ในสรรพสิ ่
งที่
ได้
สร้
างขึ
้
นนั
้
น สิ
่
งใดที่
ชาวอิ
้
วเมี่
ยน
อธิ
บายไม่
ได้
จะอ้
างว่
าเพราะขาดการบั
นทึ
ก แต่
ไม่
ยอมรั
บว่
าขาดความจริ
งขาดความถู
กต้
อง