Page 30 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 22 -
ทะเลสาบตงติ ง ซึ่ งเป็ นแหล่งนํ้ าขนาดใหญ่ในตอนกลางของประเทศจีน ได้อพยพลงมาอยู่ฝั่งตรง
ข้ามกับนานกีง แต่ การบอกเล่าได้อ้างถึงเมืองใหญ่ในขณะนั้ นอย่างนานกีงเพื่อให้เป็ นที่รู้ จักของ
อนุ ชนรุ่ นต่อมา จนเป็ นที่ เข้าใจไปว่าเคยอยู ่ ที่ เมืองนานกีงซึ่ งอยู่ทางตอนเหนือของแม่นํ้ าแยงซี อีกที
หนึ่ ง เท่าที่พบในบันทึ กทําเนี ยบหลุ มฝังศพ “Zouv Douh sou” ชาวอิ้วเมี่ยนหมู่บ้านผาลั้ง ในบันทึ ก
ของตระกูล เปี้ ยน แซ้ง หวัง-หฒั๋น ได้บันทึ กว่ามีหลุมฝั่ งศพบรรพชนอยู่ในมณทลกวางตุ้ง กวางสี
และยูนนาน ในบันทึกไม่ มีบรรพชนคนใดที่มีหลุมฝังศพในประเทศลาว จึ งเชื่อได้ว่าชาวอิ้วเมี่ ยน
ตระกูลนี้ น่าจะเป็ นกลุ ่มดั้ งเดิมที่อพยพมาจากเมืองล่าในแคว้นสิบสองปั นนา ที่ได้เข้ามาในประเทศ
ไทยกลุ่มแรกๆมีการแวะพักในประเทศลาวเป็ นเวลาสั้ นๆ หรื อไม่ ก็ตรงมาจากเมืองล่าในแคว้นสิบ
สองปั นนาเข้าสู่ เชียงของโดยตรง ในขณะที่อยู่ในความปกครองของเมื องน่าน เนื่องจากในเวลานั้ น
เมืองน่ านมีอิทธิพลเหนื อพื้นที่ บริ เวณนี้ รวมถึงในเมืองสิ งห์ หลวงนํ้ าทาและไทรยะบุรี ของประเทศ
ลาว การอพยพข้ามไปมาระหว่างแม่นํ้ าโขงจึงเป็ นสิ่งที่เกิดขึ้ นได้ง่าย และประชากรในช่วงต้น
ศตวรรษที่ 19 มีไม่มาก ดิ นแดนล้านนาตอนบนกลายเป็ นเมืองร้างไปหลายช่ วง
2.2.3 การอพยพเข้าสู่ ประเทศในแถบอินโดจีน (เวียดนาม ลาว และพม่า)
Jacques Lemoine และ Chiao Chien กล่าวว่าภายหลังจากอพยพข้ามทะเลลงทางตอนใต้
ราวๆสมัยราชวงศ์หมิงตอนต้น ได้ยอมรับวัฒนธรรมจีนทั้ งรูปแบบการปกครอง การศึกษา ส่ วน
ศาสนานั้ นได้รั บเอาลัทธิเต๋ าของจีนที่ ผสมผสานกับศาสนาพุ ทธและบรรพชนผู ้ ล่วงลับ โดยถือว่า
“เปี้ ยน ฮู่ง”(องค์ที่สร้างจักรวาล)เป็ นพระเจ้าสูงสุด และบรรพบุรุ ษคนแรกที่มีนามว่ า “หล่ง ช้วน” ที่
แต่งงานกับ “เลี่ยว มู้ กู๋ ฟาม” (Liouh Muh Gux Faam)ราชธิดาองค์ที่สามของจักรพรรดิ “แป้ ง ฮู่ ง”
(Baengh Hungh) ซึ่ งเป็นต้นตระกูลของชนชาติอิ้วเมี่ยนสิ บสองเผ่านั้ น ตอนมีชี วิตอยู่ได้มีศักดินา
เทียบเท่ากับราชบุตรเขย ภายหลังจากเสียชีวิตแล้วได้รับการแต่งตั้ งเป็ นสมมุติเทพ มีนามว่ า “เปี้ ยน
ฮู่ง” เช่นกัน ชาวอิ้วเมี่ยนในชุ มชนต่างได้ร่วมกันสร้างรู ปปั้ นของเปี้ ยน ฮู่ง องค์ที่สร้ างจักรวาลขึ้ นมา
เพื่อกราบไหว้ นายฒ้อยเอี๋ยนกล่าวว่า “....ต่อมาทางการในท้องถิ่นไม่อนุญาตให้ชาวอิ้วเมี่ยนตั้ งหอ
เทพเจ้าบริ เวณใจกลางเมือง จึงพากันไปตั้ งตามภูเขาที่ห่ างไกลผู้ คน ในยุคต่อมาแม้แต่บนภู เขาก็ห้าม
เช่นกัน จึงได้วาดภาพผีใหญ่ไว้กราบไหว้แทน...” ภาพผีใหญ่เหล่ านี้ “...ส่ วนมากจะทําขึ้ นใน
ระหว่างที่ย ้ายถิ ่นมาถึงมณฑลกวางตุ ้ งและมณฑลกวางสี ของประเทศจีน ใช้ลักษณะรู ปแบบการวาด
อย่างเดี ยวกันกับเรื่ องราวในเทพนิยายจีน ด้านหลังรูปภาพมี บางฉบับที่ระบุปี ที่วาดไว้ด้วย มีอายุ
ระหว่างปี ค.ศ. 1800 ถึง 1870 มี หลายภาพที่ระบุ ปี ค.ศ. 1800 ถึง 1845 …”( Jess.1994;1997)
ระบบความเชื่อดังกล่าวแม้ว่ามีส่ วนหนึ่ งเป็ นระบบจารี ตแบบเต๋ าที่คนจีนส่วนใหญ่นับถืออยู่ แต่ใน
เนื้ อหาทางความเชื่ อจริงๆแล้วได้ผูกโยงไว้กับอํานาจเหนือธรรมชาติ และหลักเนติธรรมไว้ด้วย เป็ น
ระบบทางสังคมที่ ทรงพลังอํานาจและสามารถใช้เป็ นฐานในการวางระบบการปกครองประเทศได้
หากมีการรวมตัวกันได้อย่างเป็ นระบบและคนภายในกลุ ่มสามารถแบ่งบทบาทหน้าที่ได้อย่างลงตัว
เพราะในคําอธิ บายหลายตอนได้อ้างถึงการที่ เปี้ ยน ฮู่ง เป็ นผู ้ สร้างจักรวาลและชาวอิ้วเมี่ยนซึ่ งเป็ น