Page 29 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 21 -
ชาวอิ้วเมี่ยนในประเทศไทยมักจะกล่าวว่าพวกตนเคยมีราชอาณาจักรที่ปกครองโดย เปี้ ยน
ฮู่ง อยู่ที่เมื องนานกีง เมื่อเกิดภาวะแห้งแล้งกันดารผู ้ คนอดอาหารล้มตายกันมาก แม้แต่ กษัตริ ย์ก็ตาย
เช่นกันจึงอพยพข้ามทะเลมาอยู่ทางตอนใต้ โดยกล่าวว่าเข้ามาตั้ งถิ่นแห่ งใหม่ที่ อยู่ มณฑลกวางตุ ้ ง
เป็ นแห่ งแรกก่อนที่จะขยายไปอยู่ในแผ่นดินจีนตอนใต้หลายมณฑลในเวลาต่อมา Jacques
Lemoine กล่าวว่า “....ในช่ วงศตวรรษที่ 14 ภายหลังสงครามการเมือง ในสมัยของราชวงศ์หมิง
Hong Wu ประมาณปี ค.ศ. 1386-7 ความแห้งแล้งของแผ่นดินได้ผลักดันให้พวกเขาต้องออกจาก
เทือกเขาใน ChecKiang จากนั้ นไปค้นหาดินแดนแห่ งใหม่ที่อุดมสมบูรณ์กว่าจึ งข้ามไปถึงมณฑล
กวางตุ ้ ง ไปตามแม่นํ้า Peiching จนได้ไปตั้ งถิ่นฐานอยู่บนเทื อกเขาของอําเภอ Shaochow และ Lo
Chang จากพื้นที่ บริ เวณนั้ นพวกเขาได้อพยพไปสู่ มณฑลหูหนานทางเหนือ มณฑลกุ ้ ยโจว มณฑล
กวางสี และมณฑลยูนนาน….”( Jacques.1983) ชาวอิ้วเมี่ยนในประเทศไทยกล่ าวถึงความเชื่ อเทพเจ้า
สามดาวก็มีการเริ ่มต้นมาจากการข้ามทะเลครั้ งนี้ เนื่องจากติ ดค้างอยู่ในทะเลจึงได้บนบานสิ่ง
ศักดิ์ สิ ทธิ์ ให้ ช่วยเหลือ เมื่อสามารถขึ้นฝั ่ งได้สําเร็ จก็เลยนับถือเทพเจ้าสามดาวตลอดมา
2.2.2 กลุ่มที่เชื่อว่าอพยพข้ามทะเลสาบตงติงในมณฑลฮูหนานสู่ ทางใต้
แนวคิดที่สองนี้ เป็ นแนวคิดการค้นคว้าทางมนุษย์ศาสตร์ และสังคมศาสตร์ โดยการศึกษา
จากรากเดิมทางภาษาของชาวอิ้วเมี่ยนแล้วเห็นว่า ชนชาติอิ้วเมี่ยนไม่น่ าจะมีถิ ่นกําเนิดอยู ่ ที่ เมือง
นานกี งอย่างที่ชาวอิ้วเมี่ยนเชื่อถื อกัน นักวิชาการกลุ่มนี้ นําโดย H.J.Wiens นั กมนุษย์ศาสตร์และ
ภาษาศาสตร์ ได้โต้แย ้งว่า “…เริ่มแรกชาวอิ้วเมี่ยนนั้ นมีถิ ่นกําเนิ ดบริ เวณตอนกลางของแม่นํ้ าแยงซี
ต่อมาได้อพยพลงมาอยู่บริ เวณแม่นํ้ า Hsi ในช่วงสมัยของจักรพรรดิ Tang Hsi-Tung (ค.ศ. 874-884)
ชนพื้นเมืองของที่นี่ คือชนชาติจ้วง...”( Chob.1997)
การข้ามทะเลสาบตงติงลงมาทางใต้ ดาเนียล อาริ ซาวา นักภาษาศาสตร์ ได้เคยให้ข้อสั งเกต
แก่ผู ้วิจัยว่าแนวความคิดที่สองนี้ เป็ นที่ยอมรับของนักภาษาศาสตร์ ส่ วนมาก โดยดูจากสายสัมพันธ์
ทางภาษาแล้ว ภาษาอิ้วเมี่ยนน่าจะมีแหล่งกําเนิ ดอยู่ในบริ เวณตอนกลางของประเทศจีน ได้อพยพ
ข้ามทะเลสาบลงมาทางใต้ไม่ใช่ ทะเลใหญ่อย่างที่ชาวอิ้วเมี่ยนในประเทศไทย เวียดนามและลาวเล่า
สื บต่อกันมา เนื่ องจากคําว่า “พิ ้ว ยิ ่ว เจี๋ย ค้อย” นี้ คําว่า “ค้อย” อาจหมายถึงทะเลหรื อทะเลสาบก็ได้
สําหรั บชาวอิ้วเมี่ยนคํานี้ ไม่แยกให้ชัดเจนอย่างในภาษาไทย(Arisawa.2006:175-185) แต่ไม่ ว่าจะ
อย่างไรโดยใจความหลักก็คือการอพยพลงมาสู ่ทางใต้และเข้าสู่มณฑลกวางตุ ้ งเช่ นกัน เรื่ องการข้าม
ทะเลหรื อทะเลสาบสําหรับชาวอิ ้วเมี่ยนบางกลุ ่มในมณฑลฮูหนาน กล่าวว่าพวกตนไม่มีเรื่ องราว
เกี่ยวกับการอพยพข้ามทะเลหรื อทะเลสาบเหมือนกับที่ ชาวอิ้วเมี่ยนในประเทศเวียดนาม ลาวและ
ไทย
โดยความเห็นส่วนตัวของผู้ วิจัย เชื่อว่าชาวอิ้ วเมี่ยนน่าจะมีแหล่งกําเนิดอยู ่บริเวณตอนกลาง
ของประเทศจีนใกล้กับแม่นํ้ าแยงซี และเคลื่ อนย ้ายถิ่นฐานไปมาระหว่างมณฑลที่อยู่ใกล้เคียงกันใน
แถบนั้ น จนกระทั ่งได้ไปตั้งถิ ่นฐานใกล้กับมณฑลเชกเกียงและเมืองนานกีง กลุ ่มที่อยู่ใกล้กับชายฝั ่ง