Page 28 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 20 -
ถัง อยู่ระหว่างปี ค.ศ. 650 ไม่ได้อธิบายถึงความเป็ นสุนัขห้าสีแต่ อย่างใด ฉบับที่เก่าแก่ที่ สุ ดเท่าที่มี
การค้นพบอยู่ในปัจจุบันคือฉบับที่ทําขึ้ นในปี ค.ศ. 595 อยู่ในสมัยราชวงศ์ซุย (Sui dynasty) Fan
Yeh ได้กล่าวอ้างถึงชนเผ่าพ่านฮูนี้ ว่า พบในจดหมายเหตุราชวงศ์ฮั่นว่ามีการกล่าวถึงชาวอิ้วเมี่ยนได้
อาศัยอยู่ บริ เวณตอนใต้ของแม่ นํ้ าแยงซี ตั้ งแต่ก่ อนคริสตศักราชประมาณสามร้อยปี ขึ้ นไป ใน
เบื้องต้นจึงสามารถสรุ ปได้ว่าชาวอิ้วเมี่ยนมี แหล่งกําเนิ ดอยู่ในประเทศจีนอย่ างแน่นอน ไม่ว่าจะเป็ น
ลักษณะทางกายภาพหรื อวัฒนธรรมก็มีความใกล้เคียงกับชาวฮั ่นของประเทศจีนมากที่สุ ด แต่ มักมี
วัฒนธรรมเกี่ยวกับการอาศัยอยู่บนภูเขา ประเทศจีนเป็ นประเทศที่มีอาณาเขตกว้างขวาง ในอดีตคน
ฮั ่นเชื่ อว่าพวกเขาเป็ นเจ้าของโลกทั้งใบ โดยมี จักรพรรดิเป็ นผู้ปกครองสูงสุด แต่ ละเมืองจะมี กษัตริ ย์
ปกครองขึ้ นตรงต่อพระจักรพรรดิ ชนกลุ่มใดที่ไม่ยอมอยู ่ใต้จักรพรรดิของจี น “Zong Guo” ถูก
นับว่าเป็ นพวกป่ าเถื่อนทั้งหมด มี นัยว่าเป็ นพวกนอกกฎหมายของจักรพรรดิ จีน เมื่ อชาวฮั่นพบว่ามี
ชนเผ่าพ่านฮูครั้ งแรกตามที่บันทึ กในจดหมายเหตุราชวงศ์ฮั ่น ที่บันทึกในศตวรรษที่ 5 ถึ ง ศตวรรษ
ที่ 3 ก่ อนคริสตกาล อาจารย์มงคล กล่าวว่า ‘...ทางตอนใต้ของแม่ นํ้ าแยงซี มีชนพื้ นเมืองอาศัยอยู่ใน
บริ เวณที่รวมกันเป็ นพื้นที่ ตอนกลางของสี่ มณฑล คือมณฑลฮูเป่ ย มณฑลฮู หนาน มณฑลเสฉวน
และมณฑลกุ ้ ยโจว คนจีนเรี ยกชนกลุ่มนี้ ว่า พ่านฮูจู๋ หรือชนเผ่าพ่านฮู ้ ง ชนกลุ ่มนี้ ได้ก่อกบฏหลาย
ครั้ ง...” จึงถือได้ว่าแหล่ งกําเนิดชนชาติอิ้วเมี่ ยนนั้ นอยู่บริ เวณตอนกลางของแม่นํ้ าแยงซีนี้ เอง
2.2 เส้ นทางการอพยพ
โดยที่ พบว่ามีหลักฐานเกี่ยวกับชาวอิ้วเมี่ยนเมื่อประมาณสองพันห้าร้ อยปี ก่อนคริสตกาล
จากแหล่งกําเนิดเดิ มได้มีการอพยพโยกย ้ายถิ่นฐานบ่ อย ต่อมาจึงไปปรากฏอยู่ในมณฑลอื่ นๆทั ่วไป
ในประเทศจี น โดยในยุคแรกของการกําเนิ ดชนชาติมีหลักฐานว่าอยู่บริเวณตอนกลางของแม่นํ้ าแยง
ซี ตามที่ Fan Yeh ได้กล่าวว่าตามจดหมายเหตุ ของราชวงศ์ฮั ่นที่ว่าได้พบชาวอิ้วเมี่ยนอยู่บริเวณตอน
ใต้ของแม่ นํ้ าแยงซี จากหลักฐานชิ้นนี้ จึงเชื่อว่าบริ เวณดังกล่าวเป็ นแหล่งกําเนิ ดชนชาติอิ้ วเมี่ยนแล้ว
ค่อยๆมี การอพยพไปสู่ มณฑลอื่นๆที่อยู่ใกล้เคี ยงในช่วงระยะเวลาประมาณหนึ่ งพันปี แรกของการ
กําเนิ ดชนชาติ ก่อนที่จะอพยพไปสู่ แผ่นดินที่ ติดแนวชายฝั่งทะเลอย่างมณฑลกวางตุ้ง มณฑลกวางสี
เมื่ อไม่นานมานี้ ช่ วงประมาณหนึ่ งพันถึงสองพันปี ก่อนจะพบว่าอิ้วเมี่ ยนขยายพื้ นที่มาถึงบริเวณ
แถบตะวันออกของประเทศจี นมากขึ้ นตามลําดับ จนมาถึงตอนใต้ของประเทศจีนเมื่อประมาณ 800
ปี มานี้ เส้นทางอพยพจากเหนื อลงใต้ของชาวอิ้วเมี่ ยนได้แบ่งเป็ นสองแนวความคิ ด โดยนักวิชาการ
ส่ วนใหญ่เชื่อว่าการอพยพครั้ งสํ าคัญในประวัติ ศาสตร์อิ ้วเมี่ยน คือการอพยพข้ามทะเลหรื อ
ทะเลสาบเป็ นเรื่องที่ โดดเด่นที่ สุ ดของการอพยพในความทรงจําของชาวอิ้วเมี่ยนในประเทศไทย
และเป็ นจุดเปลี่ ยนที่สําคัญของประวัติศาสตร์ อิ้วเมี่ยนที่มีผลกระทบทางด้านวัฒนธรรมความเชื่อ
ครั้ งสําคัญที่สุ ด
นักวิชาการอธิบายเรื่ องการอพยพข้ามทะเลไว้สามารถแบ่งได้เป็ นสองกลุ่มดังนี้
2.2.1 กลุ่ มที่เชื่ อว่าอพยพข้ามทะเลมาจากเมื องนานกีงสู่ มณฑลกวางตุ้ง