Page 26 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 18 -
เป็ นพระเจ้าองค์แรกในจักรวาล เหมื อนเมื่อสมัยที่เรี ยกว่า “ชนเผ่าเปี้ ยนฮู่ง” และปัจจุ บันไม่ใช่เย ้าทุก
กลุ่มภาษาที่รวบรวมไว้ในชาติพันธุ์เย ้าในภาษาจี นจะนับถือ เปี้ ยน ฮู ่ง เมื่อสมัยที่เรี ยกว่า “พ่ าน ฮู จู๋ ”
เล็งถึงกลุ่มชนที่นับถื อพระเจ้าเปี้ ยน ฮู่ง เป็ นองค์พระผู้สร้าง ปั จจุบันชาวอิ ้วเมี่ยนหลายคนได้ไปนับ
ถือศาสนาอิ สลาม ศาสนาคริ สต์ ศาสนาพุทธนิกายต่างๆ รวมถึงลัทธิความเชื่ ออื่ นๆที่เกิดขึ้ นใน
แผ่นดินจีน เช่นลัทธิเต๋ าเผ่า ลัทธิขงจื้อ กลุ่มที่นับถื อศาสนาอิสลามกับศาสนาคริ สต์ได้เลิกเชื่ อว่า
เปี้ ยน ฮู่ง เป็ นพระเจ้าไปแล้วและไม่สนใจที่จะอ้างสิ ทธิตามราชโองการผิงดังกล่าวอีก คําเรียกขาน
ชนชาติไปผูกติดอยู่กับสมัยโบราณที่คนอื่นเรี ยกชนชาตินั้นด้วยเหตุผลต่างๆกัน ในสมัยยุคกลาง
และยุคก่อนยุคสมัยใหม่ไม่ได้ใช้ในมุมมองของชาวอิ้วเมี่ยนเอง เป็ นแต่คําที่คนในเผ่าอื่นใช้เรี ยกและ
บางครั้ งมีความหมายที่ไม่ สุภาพ สร้ างความน้อยเนื้ อตํ่าใจให้แก่ ชาวอิ้วเมี่ยน ดังที่อาจารย์ทาหฒุ
โร ดาเนียล อาริ ซาวา นักภาษาศาสตร์ ได้รวบรวมคําเรี ยกต่างๆ ทั้ งรูปแบบการเขี ยนในยุคต่างๆและ
ความหมายของคําศัพท์เอาไว้ เราจะพบว่าส่ วนมากมีความหมายที่ไม่ดี (Arisawa.2006:175-176) เช่น
คําว่ าพวกด้อยพัฒนาหรื อชนป่ าเถื่อนหรื อคนนอกภาษีบ้าง(เกณฑ์ แรงงานไม่ได้) แต่ละชื่ อมีการใช้
เรี ยกกันเป็ นเวลาหลายร้อยปี คําเรี ยกที่ยาวนานที่สุ ดคือคําว่ า มาน ส่วนคําที่มีคนรู ้ จักมากที่สุ ดคือคํา
ว่า เย ้า ที่เป็ นคําตัดของ มอเย ้า เนื่องจากชาวตะวันตกเข้ามาในประเทศตะวันออกแล้ว เรี ยกตามคน
จีนในประเทศต่างๆโดยไม่ทราบความหมายที่แฝงอยู ่ของคําเรียกนี้ จนกระทั ่งล่ าสุดเพิ ่งมีการใช้
ตัวอักษรใหม่ในการระบุคําเรียกชนชาติ นี้ ซึ่ งมีความหมายว่าหยกหรื อหินมีค่ า ผู้วิจัยเห็ นเหตุอัน
สมควรที่ จะใช้คําว่าอิ้วเมี่ยนเรี ยกขานชนกลุ่มที่จะดําเนิ นการวิจัยอยู่นี้ เนื่ องจากผู ้ วิจัยได้ดําเนิ นการ
วิจัยสํารวจในเบื้องต้นแล้ว พบว่าในประเทศไทยไม่มีกลุ ่ มกิมมุน กลุ ่มบัวมิ นและกลุ่มย ัวมิ นตั้ง
ชุ มชนอาศัยอยู่ ด้วยแต่ประการใด การเรี ยกว่า อิ้วเมี่ยน จึ งเป็ นการครอบคลุมเพียงพออยู่แล้ว ถ้า
ไม่อย่างนั้ นชาวอิ้วเมี่ยนนอกจากเป็ นสุนัขในสายตาของใครหลายคนแล้วย ังเป็ นคนป่ าเถื่อน คนไร้
การศึ กษาอีกด้วย และคนที่เชื่ อเช่นนั้ นย่อมเชื่อว่าบรรพบุรุษของตนมาจากลิงเช่นกัน เนื่องจากความ
เชื่อที่ ว่าสัตว์จะตกลู กเป็ นคนได้นั้ นเป็ นความคิดของนักวิทยาศาสตร์และนักจินตนาการเพ้อฝันที่
พยายามปกปิ ดความไม่รู้ จริ งของตนเอง ด้วยการผลักภาระไปให้พวกเทพเจ้าเป็ นแหล่งที่มาของ
คําอธิ บายการกําเนิ ดมนุ ษยชาติ แต่ทฤษฎีที่เคยเชื่อกันมาว่ามนุ ษย์มีวิวัฒนาการมาจากลิงนั้น เดี๋ ยวนี้
เขาไม่เชื่อกันแล้ว
2. แหล่ งกําเนิดและเส้ นทางการอพยพ
2.1 แหล่ งกําเนิดชนชาวอิ้วเมี่ ยน
ชาวอิ้วเมี่ยนได้แบ่งการกําเนิดมนุ ษย์ชาติไว้หลายยุค พวกผู้นําพิธีกรรมจะต้องท่องในพิธี
“กว๋ า ตัง” หรื อพิธีศพเมื่อต้องสวดส่ งวิญญาณผู้ตายไปสู่ ภพหน้า ผู้ วิจัยได้ไปเสนอขอให้
นายเลาแสง แซ่ พร่ าน ประธานสภาที่ปรึ กษาอาวุโสหมู่บ้านผาลั้ ง อ่านตํานานการกําเนิ ดโลกที่ท่ าน
ได้คัดลอกไว้หนึ่ งฉบับ ท่านอ่านและอธิบายให้ฟังเพื่อศึ กษาถึงแนวคิ ดการอธิบายการกําเนิดมนุ ษย์