Page 231 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 223 -
มาให้ตั้งมากแล้ว หลายปี ก่อนได้ย่นที่ มาถึงดอยศาลา แต่ วันนี้ เราย่นที่ มาถึงดอยไทรเหนือ ตรงที่ฝั่ง
ศพของตะไหนจั๋น เข้าใจว่ายกที่ดิ นไปให้พี่น้องลาหู่ ตั้ งมากแล้ว จากจุดนั้ นลากเส้นลงไปที่สวนส้ ม
เก๊าชิง แล้วลากลงไปที่ลําห้วยจะตอหรอย ข้าฯได้ยินพวกคนหนุ่ มเขาทํางานก็สลดใจอยู่ (ดอยศาลา
ดอยไทรนั้ นเราจะใช้เป็ นที่ตั้งสุสาน)แต่ไม่ ได้ไปดูด้วยตนเอง ลําห้วยสายนี้ ชาวอิ้วเมี่ ยนเราเรียกว่า
“โด๊ ะ จุ๋ ย” เพราะเช่นนี้ ถึ งตกลงกันไม่ได้ ทางแกนนําเยาวชนเขาก็เกิดความกังวลใจ มาถามข้าฯว่า
เมื่อก่ อนหมู่ที่ 4 พวกชาวอิ้วเมี่ยนมีแนวเขตที่ดินทํากินไปถึงนํ้ ากก แล้วมาวันนี้ เหลื อแค่นี้ พี่น้องลา
หู่ เขาก็ไม่ยอมเข้าใจ จึงมีปัญหาไม่รู้ว่าจะยึดแนวเขตตามบริ เวณไหนดี จะให้แบ่งตามลําห้วยสาย
ไหนระหว่างลําห้วยน้อยกับลําห้วยจะตอหรอย จึงเป็ นที่มาของการประชุ มวันนี้ พร้อมกับได้
รบกวนพวกผู ้ หลักผู้ ใหญ่ของบ้านเมืองให้มาช่วยพิจารณาด้วย ต้องเดินทางมาด้วยความทุกข์
ยากลําบากถึงหมู่บ้านนี้ เพื่อมาช่วยดูแลแนวเขตของพวกเรา แม้ว่าพวกเขาไม่สามารถเดินไปดู ถึงที่
จริ งๆ แต่ ทางเยาวชนเขาคงได้เตรียมภาพถ่ายหรื อแผนที่ให้ พวกเราสามารถสังเกตได้ ในประการ
ต่อมาต้องให้ท่านพี่ น้องชาวบ้านผาลั้งได้เสี ยสละเวลา ใช้ความอดทนเนื่ องจากมี หลายท่านได้เข้ามา
ช่ วยเหลือเรา เราก็ ควรที่จะใช้ความมีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดี ในการต้อนรับเอาใจใส่พวกท่านเหล่านี้
เพราะว่าพวกเขาให้ความสนใจในพวกเราถึงเพียงนี้
ในส่วนที่ สองคือทางอุ ทยานแห่งชาติก็ ได้มีการขย ับแนวเขตที่ใกล้ชุ มชนมากขึ้ นเรื่ อยๆ โดย
ชุ มชนของพี่น้องลาหู่ได้ยกที่ดิ นให้ทางหน่ วยปลูกป่ าเข้ามาทําการปลูกป่ าเกื อบจะทั้ งหมด ปลูกจน
ชิ ดชุมชนหมู่บ้าน พี่น้องลาหู่คงเหลือที่ ดินทํากินไม่มากละกระมัง จึงได้มาขอแบ่ งม่อนดอยไปอีก
ม่อน ดูจากสภาพแล้วคงไม่ ใช่เอาไปทํากินเหมื อนเมื่อก่อน แต่ เพื่อเอาไปเพิ่มขนาดของพื ้นที่แนว
เขตชุมชน ทางทิศใต้อุทยานก็ได้เข้ามายึดครองบริ เวณดอยโจรเอาไว้ มี การขย ับเขตเข้ามาในบริ เวณ
ป่ าต้นนํ้ าจนถึงสามแยกบ้านไร่ นี่ ก็เป็ นปัญหาเช่ นกัน เพราะเป็ นพื้นที่ แหล่งต้นนํ้ าของชุ มชน ส่วน
ทางบ้านห้วยแม่เลี่ยมและบ้านกกน้อยก็คงไม่มีปั ญหา เพราะแบ่งตามลําห้วย จึงค่ อนข้างมีความเป็ น
ระเบียบชัดเจน ประการสําคัญคือภายในหมู่ที่ 4 เราเอง เดิมทีมีบ้านผาลั้ งเป็ นแกนกลาง เป็ นหลักยิ่ ง
กว่าชุมชนใด เป็ นชุมชนที่ตั้งเป็ นหมู่ที่เป็ นแห่ งแรก โดยเรียกว่าหมู่ที่ 16 ตําบลแม่กรณ์ ในช่วงหลัง
เมื่ อแยกเป็ นตําบลห้วยชมภู จึงเรี ยงหมู่ที่ใหม่จากบ้านห้วยส้ าน เป็ นหมู่ที่ 1 บ้านแม่มอญเป็ นหมู่ ที่ 2
บ้านห้วยแม่เลี่ยมเป็ นหมู่ที่ 3 บ้านผาลั้งจึงเป็ นหมู่ที่ 4 บ้านปางขอน บ้านห้วยแก้ว ย ังเป็ นชุมชน
บริ วารของบ้านผาลั้ งต่อมาอีกหลายปี ส่ วนบ้านหาดยาว บ้านแสนต่อ บ้านติ แสนั้ นก็อยู่ในความเป็ น
บริ วารของบ้านผาลั้ ง บ้านจะหาย ังไม่มีเลย บ้านกกน้อย เป็ นหมู่ที่ 5 และบ้านห้วยชมภูเป็ นหมู่ที่ 6
มีกันแค่นี้ ต่อมามี การแยกเป็ นหมู่ที่ ใหม่อีก ปัจจุบันมีถึง 11 หมู่ที่ แล้ว เรียกว่าอะไรบ้างข้าฯไม่
ทราบ
ส่ วนภายนอกคือเรื่ องป่ าไม้ ดู จากสภาพแล้วน่าจะยุ ่งยากลําบากใจ ทําทีทําท่าจะเหมือนบ้าน
หาดยาว บ้านแสนต่อ ค่อยๆขย ับพื้นที่ เพราะปลูกป่ าเข้ามาในที่ดินทํากินของหมู่บ้านผาลั้งมากขึ้ น
เรื่ อยๆ จนถึงหัวบ้านที่ดอยกํานันอินทร์แล้ว มี การพ่นสี ตีป้ ายติ ดไว้ ทางเยาวชนเขาเริ่ มเป็ นห่ วงว่า