Page 232 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 224 -
ถ้าอนาคตเราต้องอยู่กันอย่างไร? เพราะแนวเขตชุมชนเหลือน้อยเต็มที จึ งได้ดึงให้คนจากหลายฝ่ าย
มาช่วยกันประชุ มหารื อ ดังนั้ นพวกเราทุกคนต้องมีความเป็ นนํ้ าหนึ่ งในเดี ยวกัน มีความเข้าใจ ร้อนก็
ให้อดทน หิ วข้าวก็ต้องทน เพื่อดูว่าเขาจะทําอย่างไรให้ปัญหาสองเรื่ องนี้ มีทางออกที่ดี ที่ชัดเจน ข้าฯ
มีอายุมากแล้วจนประหนึ่ งกลับไปเป็ นเด็ กอีกครั้ ง ดังสุภาษิตที่ว่า หนึ่ งชี วิตสองวัยเด็ก วันนี้ จะ
เปรี ยบเที ยบกับเด็กก็ไม่ไหว เด็กล้มย ังไม่เจ็บ คนเฒ่าชราล้มเจ็บแทบตาย เจ็บเป็ นเวลานานกว่าจะ
หาย มันสมองก็เหมือนกันไม่สามารถคิดวางแผนอะไรได้อีก ต้องหวังพึ่ งพวกคนหนุ ่มคนสาวช่วย
ดูแลปกป้ องพวกเราไว้ ข้าฯก็พูดมามากแล้ว ก็ขอรบกวนเวลาเท่านี้ ขอขอบคุณครั บ
ที่ประชุ ม : ปรบมือ
นายพิชญ์พิเชฐ พันธุ์ พิสุ ทธิชน : .ในลําดับต่อไปขอเรี ยนเชิญท่านสุ รพล นภาโรจน์ ประธานสภา
องค์การบริ หารส่วนตําบลห้วยชมภู ได้ให้ คําแนะนําการใช้ทรั พยากรธรรมชาติ หลังจากนั้ นจะเป็ น
ท่านหัวหน้าอุทยานแห่งชาติ ลํานํ้ ากก ให้ข้อแนะนําต่อไปครับ
นายสุ รพล นภาโรจน์ : ในเบื้องต้นผมขอใช้คําเมือง ก็ขอสวัสดีท่ านพ่อกํานัน และก็ท่านหัวหน้า
อุทยาน หัวหน้าต้น หัวหน้าเทียม หัวหน้าเฉลิม เจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติ ทุกท่าน คณะกรรมการ
หมู่บ้าน ท่านพ่อหลวงบ้าน คณะผู้อาวุโสบ้านผาลั้ ง บ้านแสนต่อ บ้านหาดยาว และพ่อแม่พี่ น้อง
ทั้งหมดในที่นี้ นะครับ
ผมเป็ นห่ วงอยู่ว่าในการแบ่งแนวเขตนั้ น มันเป็ นการแบ่งที่เกี่ยวข้องกับเขตของการทํามาหา
กิน ก็ อยากให้มันชัดเจนต่ อไปมันจะได้ไม่ก้าวก่ายกันและไม่สร้ างความบาดหมางใจกัน เป็ นสิ่ งที่ดี
แต่ขออย่าให้มีการแบ่งใจ ถึงแม้ว่าเผ่าลาหู่ เผ่ าอิ้วเมี่ ยนก็อย่ามีการแบ่งใจ มี อะไรก็ขอให้พูดคุยกัน
อย่างพี่อย่างน้องนะครับ ถึงแม้เมื่ อแบ่งไปแล้วจะมีการลํ้ าไปเล็กๆน้อยๆก็ค่ อยๆคุยกันนะครับ ไม่
ต้องไปใช้ความรุ นแรงกันนะครับ
อย่างเรื่ องสัตว์นั้น คนที่จะเลี้ ยงสัตว์ ในเขตพื้ นที่ไหนนั้ น ก็ต้องดูเรื่ องการล้อมรั้ วในเขตนั้ น
เจ้าของสั ตว์ต้องเป็ นคนล้อม น่าจะเป็ นภาระของเจ้าของสัตว์ ถ้าให้เป็ นภาระของเจ้าของสวนมัน
เป็ นไปไม่ได้นะครับ บางคนมากล่าวว่า ‘มาทําสวนตรงนั้ นนิ ดเดียว ทําไมไม่ล้อมสวนไว้’ มันไม่มี
ทางเป็ นไปได้ สวนมันไม่มีขาเดินไปที่ไหนได้ คนที่จะเลี้ ยงสัตว์นั้ นแหละต้องเป็ นคนล้อมรั้ วนะ
ครับ เพราะสัตว์ของเราเดิ นได้นะครับ แต่สวนมันไม่มีขาสวนมันเดิ นไม่ได้ ผมเห็นว่าควรจะเป็ น
เช่นนี้ มากกว่า ผมไม่ได้เข้าข้างใครนะครับ
และเท่าที่ผมได้อ่านและฟังน้องๆเขาอ่านข้อบัญญัติ ชุมชนนั้ น ผมก็เป็ นห่วงอยู่อย่างหนึ่ งนะ
ครับ อันนี้ มีแต่สร้ างกฎมาเพื่อไม่ให้ ใช้ทรั พยากรธรรมชาติทุกอย่างเลยนะครั บ มีแต่ ข้อที่ จะไปเอา
ผิดกับชาวบ้าน เพราะฉะนั้ นผมขอโอกาสในเวทีตรงนี้ ในฐานะที่เป็ นฝ่ ายพัฒนา ฝ่ ายปกครอง ทั้ง
พ่อกํานัน พ่อหลวงบ้านและสมาชิ ก อบต. และที่เกี่ยวข้องที่สุ ดใกล้ชิ ดที่สุ ดทุกเช้าทุกเย็นจะหนีห่ าง
ไปไม่ได้ก็คื อทางเจ้าหน้าที่อุทยานแห่ งชาติ ซึ่ งก็อยู่ในที่ ประชุมแห่ งนี้ ด้วย ผมขอใช้คําว่า ต้องแบ่ง
ใจเป็ นกลางมีความออมชอมซึ่ งกันและกันนะครับ คื ออยากให้เน้นคําว่า “คนอยู่กับป่ า ป่ าอยู่กับคน