Page 19 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 11 -
ขณะนั้ นเป็ นไปในทิ ศทางใด บางราชวงศ์เรี ยกในถ้อยคําที่ไม่สุ ภาพ ชาวอิ ้วเมี่ยนเองเขาไม่ได้เรี ยก
ตนเองหรื อพอใจให้คนอื่นเรียกเขาในชื่อนั้ น แม้ว่านักวิชาการทั้งหลายที่เป็ นนักวิชาการในระดับที่ มี
ชื่อเสี ยงเป็ นที่ ยอมรับ ได้ทําการศึกษาถึงการกําเนิดชนชาติ การอพยพ การตั้งถิ ่นฐาน ลัทธิความเชื่ อ
และความเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงทางประชากรมามากแล้วก็ตาม ย ังคงให้คําตอบที่เข้าใจถึง
ความรู ้สึ กลึกๆของชาวอิ้วเมี่ยนไม่ ได้ว่าเขาเองต้องการให้เรี ยกว่าอย่ างไร? อาจด้วยความลําบากใน
การสื่อทางภาษาในยุคแรกของการสํารวจ เพื่อให้สะดวกในการอ้างอิงข้อมูลทางวิชาการ หรือมี
ความจําเป็ นที่ต้องเขี ยนหรื อรายงานเรื่ องราวโดยอ้างอิงจากหลักฐานเดิมที่มีอยู่ ก่ อนทั้ งของตนเอง
และบุคคลอื่ น หรือด้วยมีเจตนาที่จะรักษาสายใยแห่ งประวัติศาสตร์ ผ่านตัวอักษรจี นที่เคยใช้เขียน
บันทึ กมาก่อน ผู ้ วิจัยเป็ นผู้ ที่ สามารถสื่อสารเข้าใจภาษาอิ้วเมี่ยนได้จึงมีโอกาสได้รับทราบความ
ต้องการของชาวอิ ้วเมี่ยน เมื่อระหว่างสนทนาก็มักจะถามถึงความปรารถนาของพวกเขาในการเรี ยก
ขานชื่ อเผ่าพันธุ์ว่าอยากให้เรี ยกกันอย่างไร เพราะทางวิชาการเขาให้เรี ยกว่าอิ้วเมี่ยน นอกจากชื่อนี้
ย ังมีชื่ อเรียกอย่างอื่นอีกหลายชื่ อ ถ้าไม่เข้าใจถึ งที่มาของชื่อเผ่าพันธุ ์อาจทําให้มีความสั บสนได้ว่า
ทําไมชาวอิ้วเมี่ยนถึงไม่ นิยมให้เรี ยกคําบางคํา แต่ในขณะเดียวกันก็อาจมีบางคนอยากให้เรี ยกในอีก
คําที่คนอื่นไม่อยากให้เรี ยกก็ได้ เพื่อให้เกิดความรู ้ที่กระจ่างชัดถึงหัวใจของชาวอิ้วเมี่ยน ในบทนี้
ผู ้ วิจัยได้ตั้ งประเด็นศึ กษาไว้เพื่อให้ผู ้ ศึกษาได้มีความเข้าใจต่อชาวอิ ้วเมี่ยนในประเด็นที่ เกี่ยวกับคํา
เรี ยกชื่ อและความหมาย แหล่งกําเนิดและเส้ นทางการอพยพ จํานวนประชากร ลักษณะ
ความสัมพันธ์ทางชาติพันธุ์และสาเหตุการอพยพในแต่ละยุดสมัยของชาวอิ้วเมี่ยน ก่อนที่จะเข้าสู่
เนื้อหาหลักของการวิจัยดครั้ งนี้ ได้อย่างสมบูรณ์
นอกจากจดหมายเหตุดังกล่าวข้างต้นแล้ว หลักฐานทางประวัติศาสตร์ อย่างอื่นที่ร่ วมสมัย
สองพันปี ก่ อนคริสตกาลย ังไม่ มีการค้นพบ นอกจากเรี ยกว่า ลู กหลานของเปี้ ยน ฮู ่ง เมื่อเรื่องราว
เกี่ยวกับชาวอิ้วเมี่ยนหายไปจากประวัติศาสตร์ นับเป็ นเวลาสองพันกว่าปี นับแต่สมัยจักรพรรดิ Kao
Hsing (2445-2435 B.C.) จนถึ งสมัยราชวงศ์ฉิ น “Qin” (221-206 B.C.)โดยที่ ไม่พบหลักฐานอื่นใด
ที่จะช่วยบ่ งบอกถึงชื่อเฉพาะทางชาติพันธุ์นี้ แบบถาวรเลย ว่ามี ชื่อประจําชาติว่าอย่ างไร ต่อมาในยุค
ราชวงศ์ฮั ่น (206 B.C. – 220 A.C.) จึงปรากฏหลักฐานการกล่าวอ้างถึงในจดหมายเหตุว่ามีการเรี ยก
ในชื่ อที่หลากหลาย มีการแสดงออกทางชาติพันธุ์หรื อการเคลื่อนไหวทางสังคมบ้าง โดยหลักฐาน
ดังกล่าวยืนย ันถึงการเพิ่มขยายตัวของจํานวนประชากรและระบุถิ่นที่ อยู่ ที่ เชื่อถือได้ ว่ าเคยเรี ยกชื่อ
ชาติ กําเนิ ดของพวกเขาว่าอย่างไร? ‘…ตลอดทุกยุคทุกสมัยของประวัติศาสตร์ จีน ชนพวกนี้ ได้รับ
การขนานนามต่างๆกันออกไป เช่น ในสมัยราชวงศ์ชู ได้ชื่อว่า เชี ยงแมน ในสมัยราชวงศ์ฮั ่ น ชื่ อว่า
นานแมน วูลิ งแมน ซังซาแมน สมัยราชวงศ์ถังและซุง ได้ชื่ อว่า ตุงแมน ธีแมน และแมนเย ้า ในสมัย
ราชวงศ์หยวนได้ชื่ อว่า แม้วแมน....’(ขจัดภัย.2528) ได้มีการเปลี่ยนตัวเขียนและความหมายของชื่ อ
ไปด้วย จนถึงคําสุนัขก็มี