Page 186 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 178 -
มาเป็ นของส่วนตนและภาพลักษณ์ของการเอาแต่ได้เช่นนี้ เอง ที่ได้ตกทอดไปสู่การเรี ยนรู้และฝั่ง
รากลึกกลายเป็ นค่านิยมของลูกหลานหรื อบุ คคลรอบข้าง เมื่อประชาชนส่ วนมากของชุมชนเป็ นคน
ดีที่ ไม่สนใจต่อความเลวที่ ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ ส่ วนรวม หรื อเบื่อหน่ายต่อการที่จะมีส่ วนร่ วม
ในการปกป้ องผลปะโยชน์ของส่ วนรวมที่ดูจะห่ างไกลตัวแล้ว บรรดาผู้ ที่มีหน้าที่โดยตรงในการ
รักษามรดกทางวัฒนธรรมที่ดี ก็ปล่ อยปละละเลยตามไปด้วย จึงไม่มีใครคิดที่จะรักษาจารี ตที่ดีงาม
ทั้งหลายเอาไว้อีก คงปล่ อยให้มีการผลิตซํ้ าทางความคิดที่เห็นแก่ได้ จนทําให้สังคมอ่อนแอถึ งขนาด
และเมื่ อเวลาผ่านไปหลายชั ่ วอายุคน คนรุ่ นใหม่ที่ มีพฤติ กรรมมักง่ ายมาก่อน ก็จินตนาการไม่ออกถึง
บทบาทหน้าที่ในการรักษาหรื อเป็ นผู ้ พิทักษ์ธรรม กลับปล่อยให้เป็ นยะถากรรมของสมาชิกชุมชนที่
ดีแต่ ถูกกระทําให้เป็ นเหยื่อของคนไม่ดี เมื่อผู้ที่ตกเป็ นเหยื่อของการอธรรมแล้วจิ ตใจในส่วนดีของผู ้
นั้นย ังเรี ยกร้ องหาความยุติธรรม จึงค้นพบว่าในหลักคําสอนของปราชญ์เมธี โบราณที่ได้ให้ คําสอน
เกี่ยวกับการอยู่ร่วมกันอย่างสมานฉันท์มีความจําเป็ นที่ สมาชิกทุกคนของชุมชนจะต้องมีส่ วน
ร่วมกันเยียวยารักษาสังคม ไม่ใช่ การปล่อยให้เกิดสภาพที่วุ ่นวายและเดือดร้อนเช่นที่ เป็ นอยู ่นี้ ซึ่ ง
การที่สังคมไร้แก่นสารไร้ ความถูกต้อง ไม่เป็ นไปตามธรรมและกฎแห่งธรรมทั้ งหลาย นับวันยิ ่งทํา
ให้ถู กคนต่างวัฒนธรรมดูถู กมากขึ้ น สมาชิกบางส่วนเป็ นกบที่รู ้จักว่ากระทะที่ ค่อยๆต้มอยู่นี้ สักวัน
มันจะร้อนจนสุ กตายโดยไม่รู้ ตัว ก็ ดําเนิ นการส่งบุ ตรหลานไปให้พ้นจากสังคมหรื อวัฒนธรรมที่
เสื่ อมทรุดนี้ จึงเกิดปั ญหาการไหลออกของบุคลากรที่ มีคุ ณภาพ ผู้ ที่มีการศึ กษาและประสบการณ์
ชี วิตทั้ งหลายก็ตระหนักรู ้ในสภาพที่ล้มเหลวของสังคม แต่ เกิดความเข้าใจดีว่าไม่สามารถกลับมา
แก้ไขอะไรได้แล้ว จึงเลือกที่จะผสมกลมกลืนกับกลุ ่มชาติพันธุ์อื่นที่ มีสภาพทางสังคม การเมือง
และเศรษฐกิจที่ถูกต้องสอดคล้องเที่ยงต่อความจริ งอย่างที่ควรจะเป็ น หรื ออย่างน้อยก็มีที่ยืนทาง
สังคมที่ดี กว่า การกลับไปย ังชุ มชนดั้ งเดิมแล้วกลายเป็ นผู ้ ที่ต้องใช้ชี วิตอยู ่อย่างอึดอัด เพราะระบบ
ต่างๆได้ผูกมัดตัวเองไว้ ทําให้ไม่สามารถแก้ไขปรั บปรุ งสังคมไปในทิศทางที่ดี ขึ้ นนั้ น ต้องทําใจ
ยอมรับและได้แต่ เฝ้ าดูการวิบัติของชุมชนที่ไม่ยอมปรั บตัวให้คื นสู่ สภาพดี
ปัจจัยภายในที่กล่าวถึงนี้ ก็ คือ ระบบความเชื่อหรื อวัฒนธรรมประเพณี ที่สร้างคนให้คิดเห็ น
ผิดเพี้ ยนไปจากหลักความถูกต้องนั้ นเอง ทําให้ผู ้ สื บทอดรุ่ นต่อๆมามีความเสื่ อมถอยในคุณภาพชีวิต
เพราะไปรับเอาวัฒนธรรมจารี ตประเพณีที่ผิ ดจากหลักธรรม อาทิ เช่น การให้ความนับถือเงินทอง
มากกว่าชื่อเสี ยงและความถูกต้อง การให้ความสนุ กสนานมีค่ ากว่าความรั บผิดชอบในการกระทํา
การเชื่ อว่าผู้ ชายควรที่ จะเป็ นใหญ่และเอาเปรี ยบผู ้ หญิงทุกอย่าง การเชื่ อว่าชายและหญิงมีเสรี ภาพ
ทางเพศอย่างไร้ ขีดจําจัด สิ ่งเหล่านี้ เองที่เป็ นวัฒนธรรมที่ ผิดเพี้ยนและมีลักษณะที่เด่นชัดมากใน
สังคม รวมถึงการที่ เชื่อว่าทุกอย่างขึ้ นอยู่กับโลกฝ่ ายวิญญาณโดยที่ โลกมนุษย์ไม่มีส่ วนเกี่ ยวข้อง
หรื อไม่ มีสิ ทธิ ไปเปลี่ยนแปลงให้ดี ขึ้ นได้ ก็เป็ นที่ มาอีกทางหนึ่ งของความเสื่อมถอย และเมื่ อทุกคน
ที่มีอาวุโสได้ศึกษาและเรี ยนรู้ ประสบการณ์เกี่ยวกับโลกฝ่ ายวิญญาณมามากแต่ก็ ย ังไม่สามารถ
กระจ่างแจ้งในหลักความจริ งได้ เมื่อไปเป็ นผู้ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทจึงมักจะมี ความผิดเพี้ ยนจากหลัก