Page 175 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 167 -
ความเป็ นอิ้วเมี่ยนนั้ น ไม่ได้ขึ้นอยู ่กับการสืบสายโลหิ ตจากพ่อแม่ที่ เป็ นชาวอิ้วเมี่ยนแต่
อย่างใด แม้ว่ามีพ่อแม่เป็ นชาวอิ้วเมี่ยนหรื อเป็ นชนเผ่าอื่นที่ ไม่มีต้นสายสาแหลกตระกูลที่ เกี่ยวกับ
ชาวอิ้วเมี่ยนเลย แต่ ถ้าบุคคลนั้ นแสดงออกอย่างชัดเจนว่าตนเองเป็ นคนหนึ่ งที่ยอมรับวัฒนธรรม
จารี ตประเพณีการกราบไหว้ผีบรรพชนแบบอิ้วเมี่ยนเขานับถื อกระทํากันอยู่ โดยที่ตนเองได้ยอมรับ
ที่จะเป็ นทายาททางธรรมของครอบครัวอิ้วเมี่ยนครอบครัวใดครอบครั วหนึ่ ง เมื่อจะเข้ามาอยู่
ครอบครัวนั้ นจะต้องประกอบพิธีเพิ ่มชื่อในทําเนียบผีบรรพชน “Tim Mienv Kuv” (ทิ ม เมี้ ยน คู้)
โดยอาศัยเรื่องการนับถื อผีบรรพชนเดี ยวกันนี้ ในการแสวงหาจุดเชื่ อมต่อเข้ากับครอบครั วในตระกูล
ใดตระกูลหนึ่งของชาวอิ้วเมี่ยนให้ ได้ โดยต้องเป็ นการสื บสาวกลับไปถึงการนับถื อว่า เปี้ ยน ฮู่ง เป็ น
พระเจ้าของตนเองด้วย ดังนั้นฐานะที่ เกิดมาเป็ นลูกผู้หญิงจะสิ้ นสุดความเป็ นอิ้วเมี่ยนทันที ที่เธอได้
แต่ งงานกับคนเผ่าพันธุ์อื่นที่ ซึ่ งไม่อนุ ญาตให้นับถื อ เปี่ ยน ฮู่ง เพราะให้ถื อว่าเขามีเชื้ อชาติตามสามี
ลูกที่ เกิดมาก็ไปมีเชื้ อชาติตามสามี จะมีกรณี ยกเว้นอยู่บ้างก็ตรงที่ได้ตกลงว่าจะกลับมานับถื อผี
บรรพบุรุษของชาวอิ้วเมี่ยนต่อไป หรื อมอบตัวเองเป็ นทายาทสืบสกุลผีบรรพบุรุ ษของชาวอิ้วเมี่ยน
สายตระกูลใดตระกูลหนึ่ ง และในทัศนะของชาวอิ้วเมี่ยน(ที่นับถือ เปี้ ยน ฮู่ง) เขาถือว่าคนที่ ไม่นับ
ถือ เปี้ ยน ฮู่ง เป็ นพระเจ้าก็ไม่ ใช่ชาวอิ้วเมี่ยนอย่างแท้จริ ง ดังนั้ นคนที่เกิดจากพ่อแม่ที่ เป็ นอิ้วเมี่ยนมา
ก่อนต่ อมาได้เลิกนับถือ เปี้ ยน ฮู่ง เพราะไปนับถื อพระเจ้าอื่นอย่างเช่ นศาสนาอิสลาม ศานาคริ สต์
ศาสนายิว หรื อลัทธิอย่างอื่นที่ นับถื อพระเจ้าองค์เดียว จึ งถูกนับว่าเป็ นคนต่ างชาติ(ไม่ใช่ ทายาททาง
ธรรม)โดยเรี ยกว่า “จั ๋น” (Janx) ทั้งหมด เราจึ งพบว่าจํานวนประชากรอิ ้วเมี่ยนไม่มีการขยายตัวมาก
นักในท้องถิ ่นที่ไม่ ยอมรับความเท่าเที ยมทางชนชาติ โดยเฉพาะที่ ถือว่าชาวอิ้วเมี่ ยนความตํ่าต้อยกว่า
แต่ จะมีการขยายตัวอย่างรวดเร็วในดิ นแดนที่ให้การยอมรั บชาวอิ้วเมี่ยนเป็ นชนชาติหนึ่ งที่มีความ
เท่าเที ยมหรื อบางทีให้มีสิ ทธิพิ เศษ
1.2 การปรั บตัวของกระบวนการยุ ติธรรมในสังคมอิ ้ วเมี่ยน(ภาพรวม)
ชาวอิ้วเมี่ยนได้อพยพเข้าในประเทศไทยหลายกลุ่ม แค่ละกลุ ่มได้เข้ามาในเวลาที่ แตกต่าง
กัน หลายกลุ ่มเข้ามาในช่ วงที่หัวเมืองทางเหนื อย ังมีอํานาจในการปกครองตนเองเต็มที่ เจ้าเมืองใน
ท้องถิ ่นจะเป็ นผู้ ดู แลคนในท้องถิ่นด้วยจารี ตประเพณีการปกครองแบบดั้ งเดิมที่เคยใช้กันมา ได้มี
การตั้ งผู้ นํากลุ ่มอพยพของชาวอิ้วเมี่ยนหลายท่านให้ช่ วยปกครองในพื้นที่ ภูเขา โดยช่วยเก็บส่วย
ต่ างๆส่งให้ทางการ บางกลุ ่ มเข้ามาเมื่อตั้ งหน่วยปกครองในท้องถิ ่นขึ้ นเป็ นจังหวัด เป็ นอําเภอ เป็ น
ตําบลเรี ยบร้อยแล้ว จึ งไม่มีผู ้ ใดที่ได้รั บตําแหน่ งพญา แต่ได้รับตําแหน่งเป็ นผู้ใหญ่บ้านแทน แต่
กระบวนการยุติธรรมนั้ นก็ย ังคงมี การผสมผสานระหว่างจารี ตประเพณีและกฎหมายบ้านเมืองเข้า
ด้วยกัน
ดังที่ได้มีการศึ กษามาแล้วข้างต้น จะสังเกตได้ว่าชุมชนชาวอิ้วเมี่ยนมี ความเชื่อเรื่ องความ
ยุติธรรมที่เป็ นไปในลักษณะความกลมกลืนระหว่างธรรมชาติของสรรพสิ่ งกับธรรมชาติ ของมนุ ษย์
มีการให้นิยามความหมายของความยุติธรรมเด่นชัด ซึ่ งสามารถเข้าใจได้ง่ายว่า หมายถึง ความ