Page 17 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 9 -
ทุกองค์ได้สมรสแล้วนําคู่สมรสเข้ามาอยู่ในบ้านของ เปี้ ยน ฮู ่ง และชื่อพระราชทานจึงได้
กลายเป็ นต้นสกุลของสิ บสองเผ่าอิ้วเมี่ยน มีผู ้ อาวุโสท่านหนึ่ งกล่าวว่า “....ละเปี้ ยนนั้ นเป็ นชื่อของ
หล่ง ช้วน ต่อมาได้ตกทอดแก่บุตรชายคนโต เพื่ อสืบสกุลของบิ ดาจึงมีฐานะพิเศษกว่าบรรดาพี่
น้อง….”(ฒ้อย ฮิน.2551) ลักษณะเช่นนี้ ได้บ่งชี้ ถึงระบบการปกครองแบบศักดิ นาในแผ่นดินจีนด้วย
จากหลักฐานตรงนี้ นักวิชาการส่ วนใหญ่จึงเชื่อว่า ชาวอิ้วเมี่ยนนั้ นเป็ นลูกหลานของ เปี้ ยน ฮู่ง ตาม
หนังสือบทสวดในพิธี กรรมและบันทึกลําดับพงศ์พันธุ ์ของหลายตระกูลในหมู่บ้านผาลั้ง ก็ มี
ข้อความสอดคล้องกันอยู ่ ในปัจจุ บันนักมนุษย์ศาสตร์พบว่ ามีอิ้วเมี่ยนมากกว่าสิบสองสกุล(Fingx)
ดังกล่าว เมื่อศึ กษาลําดับบรรพชนย ้อนกลับไปประมาณสิ บถึงสิบห้ารุ่ น บางครั้ งเราจะพบว่าสกุลที่
เพิ่มมานั้ นเป็ นคนจากชาติพันธุ ์อื่นที่ มาแต่งงานกับชาวอิ้วเมี่ยนและยอมรับว่า เปี้ ยน ฮู่ง เป็ นบรรพ
บุรุ ษของตนด้วย อย่างในกรณีที่หมู่ บ้านห้วยชมภูก็มีสกุลลิ ้ว ที่ค้นพบว่าเป็ นคนเชื้ อสายอื่นมา
แต่ งงานกับลูกสาวในสกุ ล Zeuz หรือที่ คนไทยเรี ยกว่า แซ่ จ๋าว นั่นเอง ส่วนที่หมู่บ้านผาลั้งก็มี
สกุล Dongv (ต๊ ง) ซึ่ งเป็ นคนจีนปั กกิ ่งมาแต่งงานกับลูกสาวของสกุล Dangc Yauz Mengh หรื อ นาย
เย์าเม่ง แซ่ เติ๋น
เรื่ องราวทางประวัติ ศาสตร์เกี่ยวกับชาติกําเนิดของชนชาติ อิ้วเมี่ยนนั้น มีการบันทึกเป็ นลาย
ลักษณ์อักษรน้อยมาก ในบันทึกร่ วมสมัยที่ทําขึ้ นโดยชาวอิ้ วเมี่ยนเองไม่มีเลย ส่ วนมากจะปรากฏใน
ลักษณะของเรื่ องเล่าเชิงตํานานมากกว่า มีการเขี ยนไว้เป็ นบทกวี นิ ทานปรัมปราบ้าง เมื่อจะใช้อ้าง
เป็ นเอกสารทางประวัติศาสตร์ การกําเนิ ดชนชาตินั้ น ก็ต้องไปค้นคว้าจากบันทึกของชนชาติ จีน มี
นักวิชาการจากชนชาติจีนหลายท่ านได้ศึกษาเรื่ องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ สมัยราชวงศ์ต่างๆ
แล้วพบว่ามี เรื่ องราวเกี่ยวกับชนชาติ อิ้วเมี่ยนด้วยนั้ น ถือได้ว่าประวัติ ศาสตร์อิ ้วเมี่ยนมีความเป็ นมาที่
ยาวนานพอๆกับการกําเนิ ดชนชาติฮั ่ นเองคือประมาณ 2500 ปี ก่อนคริ สตกาล ชาวอิ้วเมี่ยนและชาว
ฮั ่นนั้ นมีความเกี่ยวพันกันอย่ างใกล้ชิด การออกเสี ยงชื่อเรียกชื่ อบุคคลในประวัติศาสตร์ ที่บันทึ กโดย
ชาวฮั ่นกับตํานานคําบอกเล่ านั้ นใกล้เคี ยงกัน แม้ไม่ เหมือนกันเสี ยทีเดียว แต่ เหตุการณ์ใน
ประวัติ ศาสตร์ของจี นเองก็มีเค้าโครงอย่างเดี ยวกัน
ปัจจุ บันชาวอิ้วเมี่ยนในตําบลห้วยชมภูกล่าวว่า พวกตนคือลูกหลานของ เปี้ ยน ฮู่ง แม้ว่า
ตํานานการกําเนิ ดมนุษยชาติหลายครั้ งไปผูกติดกับเรื่ องลัทธิ ความเชื่อเกี่ยวกับเรื่ องการกําเนิ ด
จักรวาลและนรกสวรรค์ โดยอ้างการทรงสร้างของพระเจ้าองค์ต่างๆที่พวกตนนับถื ออยู่ การนํา
เรื่ องราวการกําเนิ ดชนชาติมาผูกยึดกับพระเจ้าจึงดูเหมือนได้ทําให้พวกของตนได้เป็ นศูนย์กลางของ
มนุษย์ทั้งโลก ชาวอิ้ วเมี่ยนก็มีตํานานในลักษณะนี้ เช่นกัน ในสมัยก่อนคนในแผ่นดินจีนเชื่ อว่า
บ้านเมื องของพวกเขาคือศู นย์กลางของโลก อักษรจี นที่ ใช้เขียนชื่อประเทศก็ใช้คําว่า (Zong Guo)
แปลว่า “ประเทศกลาง” โดยเชื่ อว่าโลกนี้ มีเพียงประเทศเดียวเท่านั้ น และประเทศที่พวกของตน
ปกครองอยู่คือศู นย์กลาง ฉะนั้นดินแดนแห่ งนี้ จึงมีการแย่งชิงกันครอบครองของคนหลายเชื้ อชาติ
มีการผลัดเปลี่ยนราชวงศ์ขึ้ นมาปกครองหลายราชวงศ์ ไม่ใช่แค่ จากเชื้อสายฮั ่นเท่านั้ นที่ได้ก่ อตั้ง