Page 113 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 105 -
ความอ่อนด้อยลง แท้ที่จริ งเทพนิ ยามเรื่ องหนึ่ งในบรรดาบทสวดที่กล่ าวถึงนักเที่ยวสาวคนหนึ่ งใน
โบราณกาลนั้ นเองที่เป็ นเหตุผลให้พวกผู ้ ชายทั้ งหลายใช้อ้างในการเที่ยวผู ้ หญิงที่ย ังไม่มีสามีหรื อ
หญิงหม้ายได้อย่างอิสรเสรี ไม่ว่าตนจะมีภรรยามี คู ้ หมั้นหรือไม่ ก็ตาม เพราะไม่ มีกฎหมาย(Leiz)
ห้ามไว้โดยเด็จขาด กลับมีนิทานนิ ยายหลายเรื่องที่ ยืนย ันถึงความมีเสรี ภาพทางเพศของบุรุษและ
สตรี ในโบราณกาลทั้ งหลายที่เป็ นใหญ่เป็ นโต ชาวอิ้ วเมี่ยนจึงเชื่อว่าการเที่ยวสาวที่มีอายุน้อยแค่
ไหนก็ทําได้ ถ้าเด็กคนนั้ นมีความต้องการหรื อความสามารถทางร่ างกายพร้อมแล้ว การเข้าหาผู้หญิง
นั้นเป็ นสิทธิของมนุ ษย์เป็ นความยินยอมของชายและหญิงที่กระทําได้ ถ้าหญิงนั้ นไม่อยู่ในภายใต้
กฎแห่ งการสมรสหรือกฎแห่ งการไหว้ทุกข์เพื่อบรรพชน หรื อการถือศี ลในขณะที่วงศ์ตระกูล
ประกอบพิธีกรรมใหญ่ๆทั้ งหลาย นอกจากนั้ นการเที่ยวหากันเป็ นเรื่องของเสรี ภาพ ผู้ชายจึงอิสระ
กว่าผู ้ หญิงมากในการใช้เสรี ภาพทางเพศ ผู้ หญิงจะมีอิสระน้อยกว่าผู้ ชายหรื อกล่าวได้ว่ามีอิสรภาพ
จริ งเฉพาะตอนก่อนที่จะมีพิธีวางของจอง(ไม่ใช่ พิธีหมั้น) และหลังจากเป็ นหญิงหม้ายแล้วเท่านั้ น
การมีสัมพันธ์ ทางเพศดังกล่าวไม่ อาจใช้เป็ นข้ออ้างในการบังคับให้ผู ้ ชายสมรสได้ หรื อแม้แต่การ
หมั้นก็ตามไม่สามารถทําให้ผู ้ หญิงได้สิ ทธิในการสมรสดีกว่าหญิ งอื่นแต่ประการใด การหมั้นจึง
เป็ นแต่เพียงการดําเนิ นการเพื่อให้รั บรองสิ ทธิของผู ้ ชายผู ้ มีเงินทองมากกว่าในทางที่จะกีดกันคู่แข่ง
ไม่ให้ เข้าหาผู้หญิงที่ ตนชอบเท่านั้ น ชายที่ไม่ มีฐานะทางการเงิ นทั้งหลายก็ ได้แต่เพียงการรอคอยให้
หญิงนั้นได้รับการปล่อยตัวออกจากการจองหรื อการหมั้ นของชายอื่น อันที่จริ งจารีตประเพณี เรื่ อง
การเที่ยวสาวนี้ ไม่อยู่บนหลักแห่ งการใช้เสรี ภาพที่เชื่อมโยงกับความเสมอภาค ความถูกต้อง
เหมาะสมในศักดิ์ ศรี ของความเป็ นมนุษย์แต่ประการใด โดยเฉพาะว่ าด้วยสิ ทธิเด็กและสิทธิ สตรี เรา
จึงพบเห็นได้ทั่ วไปที่เด็กผู้ หญิงชาวอิ้วเมี่ยนหลายคนถูกล่อลวงให้ออกมาจากการศึ กษาโดยไปตาม
ผู ้ ชายที่ใช้เงินล่อลวงออกมา โดยสัญญาว่าจะแต่งงานด้วย แต่ เมื่อเวลาผ่านไปพอเงินทองที่หามาได้
ใช้เที่ยวเตร่ จนหมดแล้ว ก็ส่ งผู้ หญิงกลับไปบ้านพ่อแม่มือเปล่าหรื อหอบหิ้ วลูกกลับมาด้วย โดยอ้าง
ว่าย ังไม่ได้แต่งงานกัน ย ังไม่มีความผูกมัดให้ต้องเลี้ ยงดูลูกหรื อผู้ หญิงคนนั้ นแต่ประการใด บรรดา
เด็กผู ้ หญิงเหล่านั้ นจึงต้องไปขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่บ้านเมื องเพราะจารี ตประเพณีของ
ชุ มชนเอาผิดอะไรกับคนประเภทนี้ ไม่ได้ กฎหมายไทยก็ถื อว่า การนี้ เป็ นเรื่ องความผิดอันยอมความ
ได้ ถ้าชายและหญิงมีการจดทะเบียนสมรสกันศาลก็จะต้องยกคดีอาญา จึ งให้ไปตกลงกันก่อนแล้ว
ค่อยดู ว่าจะดําเนินการอย่างไรหรือไม่ แต่ความผิดอันยอมความได้เป็ นความผิดที่มีอายุความ
ฟ้ องร้องที่ สั้ น การดําเนินการตามขั้ นตอนการไกล่เกลี่ยนอกศาล บางครั้ งคู่กรณี สามารถอ้างเหตุผล
ต่ างๆในการถ่วงเวลาให้ล่ วงเลยกําหนดไป ก็พ้นจากอํานาจฟ้ องต่อศาลในที่สุ ด
ดังนั้ นกฎเกณฑ์ชนเผ่าอิ้วเมี่ยน(จารี ตประเพณี ) ซึ่ งเป็ นที่มาของความยุติ ธรรมแต่อยู่ภายใต้
กฎหมาย จึงสร้างความเสี ยเปรี ยบให้แก่ผู ้หญิงจํานวนไม่น้อย เด็กผู ้ หญิงชาวอิ้วเมี่ยนส่ วนใหญ่จึงไม่
ยอมรับจารี ตประเพณี หลายประการที่ไม่ มีความเสมอภาคอย่างแท้จริ ง โดยเฉพาะคนต่างเผ่าและ
กลุ่มคริสเตี ยนอิ้วเมี่ยนไม่ยอมรับประเพณีการเที่ยวสาว ถื อว่าเป็ นจุดอ่อนด้อยในวัฒนธรรมอิ้วเมี่ ยน