Page 111 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 103 -
สนทนาด้วยในความว่างเปล่าของจักรวาลที่ สร้างขึ้ น เมื่อสร้างจักรวาลแล้วก็มาสร้าง “ฟาม-มุ ่ย”
(Faam-Muic) หลังจากนั้ นเมื่อเปี้ ยนฮู่งกลับสู่ การสูญสลาย ร่ างกายของเปี้ ยน ฮู่ง ก็ กลายเป็ นดาวดวง
ต่างๆในจักรวาล เป็ นสสารในโลกนี้ ฟาม - มุ ่ยได้เริ ่มต้นเนรมิตสิ่ งต่างๆขึ้ นมา ให้กําเนิ ดเทพเจ้าองค์
ต่างๆ เป็ นผู้ ครอบครองดวงดาวในจักรวาลนี้ รวมทั้งมีสงครามการแย่งชิ งอํานาจระหว่ างเทพเจ้า
จนกระทั ่งเทพเจ้าสามดาวที่ถื อกําเนิ ดมาไล่เลี่ยกัน ไม่ สามารถตกลงได้ว่าใครจะเป็ นพี่ใหญ่จึงได้ตก
ลงแข่งขันกันเป็ นพี่ใหญ่ด้วยการไปเกิดใหม่ เมื่ อการแข่งสําเร็ จผู้ที่เกิดก่ อนก็ได้เป็ นใหญ่ กว่า จึงได้
วางระบบของการปกครองในจักรวาลขึ้น โลกวิญญาณมี รัฐบาลฝ่ ายโลกวิญญาณดู แลปกครอง โดย
มี ฟาม-ธีง เป็ นสถาบันการปกครองสู งสุด ชาวอิ้วเมี่ยนเป็ นกลุ่ มชนที่นับถือสิทธิ อํานาจของพระเจ้า
เปี้ ยน ฮู่ง(องค์ที่สร้ างจักรวาล) มาก ถือว่าชนทุกชาติมีพระเจ้าของตนเองที่แตกต่างกันไป ต่ อมา
ภายหลังนํ้ าท่วมโลกนานแล้ว ชาวอิ้ วเมี่ยนได้ถื อกําเนิ ดขึ้ นจาก “หลง ช้วน” กับ “มู๋ กู๋ ฟาม” โดย
แบ่งเป็ นสิ บสองอิ้ วเมี่ยน เป็ นลูกครึ่ งชนชาติฮั ่ นกับชนป่ าเถื่อน จึงไม่ถือทิ ฐิต่อเพื่ อนมนุษย์เผ่าพันธุ์
อื่นมากนัก แต่ทว่า หลง ช้วน ได้รั บการเลื่อนฐานะเป็ น “เปี้ ยน ฮู ่ง” ระบบการนับถือเรื่ องบรรพชน
ซึ่ งเป็ นบุ พการีที่ ล่วงลับเป็ นการแสดงความกตัญ�ูกตเวทีที่ จําเป็ นยิ่ งกว่าการเลี้ยงดูเอาใจใส่ใน
ระหว่างที่ท่านมี ชีวิต
เรื่ องลัทธิความเชื่ อนี้ เป็ นแหล่งพลังอํานาจอันชอบธรรมของชาวอิ้วเมี่ยน ในการยืนหย ัดอยู ่
บนวิถี การมีชีวิตในฐานะมนุษย์ที่ทรงคุณค่าคนหนึ่ ง ทุกคนมีโอกาสที่จะได้เลื่อนฐานะขึ้ นเป็ นเทพ-
เจ้าอีกองค์หนึ่ งหากสั่งสมบุญบารมีเพียงพอ หรื ออย่างน้อยการมีบุตรสื บสกุลจะได้เป็ นผีเจ้าบ้าน
และมีโอกาสเลื่ อนฐานะไปถึงขั้นที่ เรี ยกว่าเทพเจ้าประจําตระกูลของลูกหลาน พระเจ้าของชาว
อิ้วเมี่ยนมี บทบาทอย่างมากในการรั บรองทายาทของเปี้ ยน ฮู่ ง (หลงช้วน)ให้ได้รับความปลอดภัย
จากเทพเจ้าที่ชั่วร้ายทั้ งหลาย ตั้งแต่เกิดจนตายทายาทของเปี้ ยนฮู่งจะมีฐานะที่พิ เศษคือมีเทพเจ้า
บริ วารคอยติดตามช่ วยเหลือ และเมื่ ออิ้วเมี่ ยนตายแล้ววิญญาณส่ วนของผู ้ ที่ได้สั ่งสมบุญบารมี มาก
เพียงพอจะได้ไปอยู่บนสวรรค์กับเปี้ ยนฮู่ง แต่ บางคนที่มีบาปหนาจะต้องถูกผลักตกนรกรับกรรมเวร
จนสาสม ที่สําคัญผู้ที่ตายแล้วต้องตกนรกนั้น เขาสามารถหลีกหนีจากความบาปผิดของเขาใน
ขณะที่อยู่ในนรกได้ ด้วยการแสดงออกถึงความต้องการกับลูกหลานว่า เขาอยู่ที่นรกขุมไหน
ต้องการการบูชาไถ่บาปด้วยสิ ่งใด ความจําเป็ นที่ การต้องมีบุตรหลานสื บเผ่าพันธุ์ต่ อจากตน ก็เพื่อ
เป็ นหลักประกันในเมืองผีนี้ ด้วย
ดังนั้ นในระหว่างที่มีชี วิตอยู่สิ ่ งที่ชาวอิ้วเมี่ยนแสวงหายิ่งกว่าการเป็ นกษัตริ ย์หรื อผู้ปกครอง
ก็คื อการสั ่งสมบุญบารมีและการมีลูกหลานมากๆในการช่ วยสืบสกุลต่อไปในภายหน้าให้ได้อีก
ประมาณเก้าชั ่วรุ ่ น หลังจากมี บุตรหลานเก้าชั ่วรุ ่ นสิบชั ่วรุ ่ นช่วยสืบสกุลต่อจากตนแล้ว ฐานะในโลก
วิญญาณก็เลื่อนฐานะไปถึงระดับเทพเจ้าอย่างแน่นอน การนับถื อว่ามีลูกหลานเป็ นผู้สื บพงศ์พันธุ์
ในโลกนี้ ส่ วนมากจะนับว่าสื บผ่านผู ้ ชาย พงศ์พันธุ์จะไม่นับผ่านสายโลหิตของผู้ หญิง พงศ์พันธุ ์ของ
หญิงมีเพียงผู้เดียวในโลกนี้ คือ พระคริ สต์ดังข้อความที่ว่า “…Yie oix bun meih caux naaiv dauh