Page 103 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 95 -
ลําเอี ยง ให้ตรงไปตรงมานั่นเอง หรื อจะกล่าวได้อีกนัยหนึ่ งว่า ให้เป็ นไปตามความจริ ง ความถูกต้อง
สอดคล้องกับสิ ่งที่ ควรจะเป็ นตามที่ สิ่ งนั้ นเป็ นอยู ่ในสภาพเดิมโดยไม่ มีความรุ นแรง สักแต่จะเอาแต่
ได้ไม่เห็นอกเห็ นใจผู้อื่นเลยนั้ นไม่ใช่หลักการของความยุติ ธรรม เพราะไม่มีความเชื่ อมโยงใกล้ชิ ด
ระหว่างกฎเกณฑ์กับความเป็ นจริงของชีวิตประชาชนที่ถูกชักเขาไปผ่านกระบวนลบรอยเกียรติ ยศ
และศักดิ์ ศรี ซึ่ งมุ่งเน้ นให้ผู ้แพ้กลายเป็ นปี ศาจชั ่ วร้าย ให้ ผู ้ ชนะกลายเป็ นอินทรี ย์บินหนี จากไปอย่าง
ไม่มีวันคืนดีกันอีก แตกต่างโดยสิ ้นเชิ งกับแนวคิดความยุติ ธรรมของชาวอิ้วเมี่ยนที่มุ้งเน้นให้คู่กรณี
กลับมาอยู่ร่วมกันใหม่ ได้อย่างสนิทใจ
ชาวอิ้วเมี่ยนมีเคารพเชื่อฟั งกฎหมายของประเทศที่ตนเองตั้ งชุ มชนอยู่ โดยมีจุดใหญ่
ใจความว่ากฎหมายของประเทศทุกประเทศมีเป้ าหมายอยู่ที่การรักษาความสงบเรี ยบร้อย ประชาชน
ทุกคนต้องดํารงชีวิตอยู่ภายใต้กฎแห่งธรรมชาติ ตามนัยที่ว่าพระเจ้าได้ทรงตั้ งกฎเกณฑ์ทาง
ธรรมชาติไว้แล้ว และมนุษย์ทุกคนเผ่าพันธุ ์มีที่มาเดียวกัน ภายหลังนํ้ าท่วมโลกจึงได้แบ่งเป็ น
ประชาชาติต่างๆ และเข้าจับจองดิ นแดนวางระบบการปกครอง แต่ละท้องถิ ่นมีผู ้เป็ นใหญ่ ปกครอง
ทั้งในโลกฝ่ ายวิญญาณ(Yiem-Gen)แปลว่าโลกแห่ งความมืดหรื อแดนคนตายและโลกทางเนื้อหนัง
(Yiem-gen)แปลว่าโลกของผู ้ มีชีวิต โลกสองโลกนี้ เป็ นสิ่งที่คู ่ขนานกันแต่บางครั้ งมีบางคนข้ามมิติ
ของโลกไปๆมาๆได้ ในโลกมนุ ษย์กฎเกณฑ์ของการอยู่ร่ วมกันคือการยอมรั บสิทธิเสรี ภาพในการมี
ชี วิตของมนุษย์ เนื่องจากชาวอิ้วเมี่ยนไม่มีประเทศเป็ นของตนเอง การขอให้ผู ้ เป็ นเจ้าของประเทศ
รับรองสิ ทธิความเป็ นมนุษย์จึงมีขึ้ นตั้ งแต่โบราณมาแล้ว โดยปรากฏในเกีย เซ็น ป๋ อง เชื่ อกันว่าฉบับ
แรกตราขึ้ นในสมัยก่อนคริสตกาลหลายร้อยปี ในเกีย เซ็น ป๋ อง นั้ นได้ระบุ ธรรมนูญการปกครอง
ชาวอิ้วเมี่ยนในประเทศจีนไว้อย่างน้อยสามประการ ได้แก่
1. สิทธิพลเมื องของความเป็ นมนุษย์ในการสืบทอดมรดกทางเผ่าพันธุ ์จากบรรพบุรุ ษสู่ ไป
ทายาท (First, posthumously grants P’an Hu the title of King P’an.)
2. สิ ทธิการได้รับยกเว้นไม่ต้องเสี ยภาษีและการเกณฑ์แรงงาน (Second, exempts his
descendants form all taxations and levies.)
3. สิ ทธิเสรี ภาพในการการประกอบอาชี พอย่างอิสระ, ยึดถือกรรมสิทธิ์ และการเลื อกถิ ่นที่
อยู่ทั ่วราชอาณาจักร (Third, allows them the freedom to caltivate swidden rice in the mountains of
the empire.)(Jaquues.1983:197) จากหลักการสามประการดังกล่าวชาวอิ้ วเมี่ยนกับชาวจีนกลุ่มที่
รั บรองสิ ทธิดั้งเดิมของชาวอิ ้วเมี่ยน จึงมีความสัมพันธ์ เป็ นอันหนึ่ งอันเดียวกันไม่มีความบาดหมาง
ทางชาติพันธุ์ แต่ชาวอิ้วเมี่ ยนจะก่อการจลาจลกับกลุ ่มที่ไม่ ยอมรับรองสิ ทธิสามประการดังกล่าว
อยู่บ่อยครั้ ง ส่วนมากแล้วชาวอิ้ วเมี่ยนจะพ่ายแพ้และถูกปราบปรามจนต้องละถิ่นฐาน แต่เมื่อมี
ราชวงศ์ใหม่ที่เป็ นชนชาติฮั ่นขึ้ นมาปกครองประเทศความหวังของชาวอิ้วเมี่ยนก็ได้รั บการฟื้ นฟู
เมื่อราชวงศ์ต่ างชาติมาปกครองประเทศจีนชาวอิ้วเมี่ยนก็ ละถิ ่นฐาน สร้างอุปนิ สัยอย่างหนึ่ งให้แก่
ชาวอิ้วเมี่ยนคือการหลบภัยไม่ต่ อสู้กับผู ้ มีอํานาจปกครองประเทศ