Page 43 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

องอาจ อินทนิเวศ การทบทวนวรรณกรรม / 22
3) อักษรคําเป็ น คําภาษาถิ่นมาตรฐานเสียงจัตวา ภาษาถิ่นเหนือ จะออกเสี ยงเป็ นจัตวา และ
คําภาษาถิ่นมาตรฐานเสียงเอก ภาษาถิ่นเหนื อ จะออกเสี ยงเป็ นสามัญ
4) อักษรสู งคําตาย คําภาษาถิ่นมาตรฐานเสี ยงเอก ภาษาถิ่นเหนื อ จะออกเสี ยงเป็ นตรี
5) อักษรตํ่าคําตาย คําภาษาถิ ่นมาตรฐานเสี ยงสามัญ ภาษาถิ ่นเหนื อ จะออกเสี ยงเป็ นตรี
และคําภาษาถิ่นมาตรฐานเสียงโท รู ปเอก ภาษาถิ่นเหนื อ จะออกเสี ยงเดียวกัน
6) อักษรตํ่ าคําตาย คําตายเสียงยาว คําภาษาถิ ่นมาตรฐานเสี ยงโท ภาษาถิ ่นเหนื อ จะออก
เสี ยงเป็ นโท และตรี คําตายเสี ยงสั้ น คําภาษาถิ่นมาตรฐานเสี ยงตรี ภาษาถิ่นเหนื อ จะออกเสี ยงโท
อุดม รุ ่ งเรื องศรี (2527: 21-57) กล่าวถึ งเรื่ องระบบเสี ยงล้านนา โดยจัดหมวดหมู่ของภาษา
ล้านนาเทียบกับภาษาไทยกลาง ดังนี้
1) เสี ยงสระ (Vowel)
2) เสี ยงพย ัญชนะ (Consonant)
3) เสี ยงวรรณยุกต์ (Tone)
1. เสี ยงสระ
ก. เสี ยงสระเดี่ยว (Pure Vowels) มีทั้ งหมด 18 เสียง โดยแยกเป็ น เสี ยงสั้ น 9 หน่ วยเสี ยง
และเสี ยงยาว 9 หน่ วยเสี ยง ดังนี้
สระเสี ยงสั้ น
สระ ตัวอย่างคํา
อิ กิ (สั้ น) / ติ (ตําหนิ ) / ฝนตกซิซิ (ฝนตกปรอยๆ)
เอะ เค็ม / เล็ม / เต๋ ม (เต็ม)
แอะ แจ๊ะ (แฉะ)
อึ หลึ่ง (ดื ้อ) / สึ่ งตึ ง (ไม่เต็มเต็ง)
เออะ ขี้ เปอะ (ขี้ นโคลน) / เพอะ (เลอะ) / เต๊อะ (นะ)
อะ ปะ (พบ) / ผักหละ (ชะอม) / หะนํ้ า (สาดนํ้ า)
อุ ขี้ จุ (ชอบโกหก) / ขัวหลุ (สะพานชํารุ ด) / ดอกปุ๊ (ดอกสะพรั่ง)
โอะ เล่นตวย (เล่นด้วย) / ไปตวย (ไปด้วย)
เอาะ เหมาะ (ดี,งาม) / เซาะ (หา)
สระเสียงยาว
สระ ตัวอย่างคํา