Page 38 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

บั
ณฑิ
ตวิ
ทยาลั
ย มหาวิ
ทยาลั
ยมหิ
ดล ศศ.ม. (ดนตรี
) /
17
กษั
ตริ
ย์
ในราชวงศ์
ลวะจั
กรราช
(หรื
อบางตํ
านานเรี
ยก ลาวจั
กรราช) พระนามว่
า ลาวเคี
ยง
(ซึ
งในตํ
านานมี
หลายพระนาม) ได้
สื
บสั
นติ
วงศ์
ต่
อ ๆ มาจากปฐมกษั
ตริ
ย์
ผู
สร้
างเมื
องหิ
รั
ญนครเงิ
ยาง ปกครองแคว้
นหิ
รั
ญนครเงิ
นยางเรื่
อยมา จนมี
เชื
อพระวงศ์
เกิ
ดขึ
นพระนามว่
ลาวเมง หรื
อลาว
เมื
อง
เมื่
อลาวเมง เจริ
ญพระชนมพรรษามากขึ
นได้
อภิ
เษกสมรสกั
บ นางอั
งมิ ่
ง หรื
อ นางเมพคํ
ายาย
(หรื
อนางเทพคํ
าข่
าย) จนประสู
ติ
โอรสใน พ.ศ.
1781
พระนามว่
เจ้
าเม็
งราย (หรื
อเจ้
ามั
งราย)
ใน พ.ศ.
1804
เจ้
าเม็
งรายได้
ครองราชย์
ต่
อจากลาวเม็
งพระบิ
ดา ปกครองแคว้
นหิ
รั
ญนคร
เงิ
นยาง โดยมี
ศู
นย์
กลางเมื
อง (เมื
องหลวง) อยู
ที่
เมื
องเงิ
นยาง พ.ศ.
1805
เจ้
าเม็
งรายได้
ดํ
าริ
ที่
จะ
รวบรวมเมื
องใหญ่
น้
อยต่
าง ๆ ในแคว้
นลานนา (ภาคเหนื
อตอนบน) ที่
แตกความสามั
คคี
ที่
เป็
นญาติ
พี่
น้
องในราชวงศ์
ลวะจั
กรราช เช่
นกั
น จึ
งได้
ยกทั
พออกไปเจริ
ญสั
มพั
นธ์
ไมตรี
และปราบปรามเมื
อง
ต่
าง ๆ ทั
งด้
านเหนื
อและใต้
ให้
มาอยู
ในพระราชอํ
านาจจนสํ
าเร็
ในช่
วงที่
ยกทั
พไปปราบหั
วเมื
องฝ่
ายใต้
ได้
เดิ
นทาง ไปจนถึ
งดอยจอมทอง ริ
มแม่
นํ
ากกทรง
เห็
นภู
มิ
ประเทศบริ
เวณนั
นเป็
นชั
ยภู
มิ
ที่
ดี
เหมาะแก่
การป้
องกั
นการรุ
กรานจากทั
พเมื
องเม็
งโกล ที่
กํ
าลั
งแผ่
อาณาเขตเข้
ายึ
ดครองยู
นนาน พม่
า และตั
งเกี๋
ย จึ
งทรงสร้
างเมื
องใหม่
ขึ
นเป็
นศู
นย์
กลางของ
แคว้
นหิ
รั
ญนครเงิ
นยางแทนเมื
องเงิ
นยาง ตั
งชื่
อใหม่
ว่
เชี
ยงราย
ทรงปกครองเมื
องเชี
ยงรายนาน
ถึ
10
ปี
ในระหว่
างที่
ปกครองเมื
องเชี
ยงรายนั
น เจ้
าเม็
งรายก็
ขยายอํ
านาจและอาณาเขตออกไปเรื่
อย
ๆ จนเห็
นว่
าไม่
สามารถแผ่
อํ
านาจและอาณาเขตออกไปได้
อี
กแล้
ว เนื่
องจากสภาพภู
มิ
ประเทศของ
เมื
องเชี
ยงรายไม่
อํ
านวยให้
เจ้
าเม็
งรายจึ
งย ้
ายออกไปสร้
างเมื
องไชยปราการเดิ
มให้
กลั
บฟื
นคื
นขึ
นมา
แล้
วตั
งชื่
อเมื
องใหม่
ว่
เมื
องฝาง
เพื่
อให้
เป็
นศู
นย์
กลางในการขยายอํ
านาจและอาณาเขต
ออกไปย ั
งเมื
องหริ
ภุ
ญไชย ซึ
งเป็
นเมื
องมั ่
งคั ่
งสมบู
รณ์
และเป็
นที่
หมายปองจากเจ้
าเมื
องต่
าง ๆ
ในปี
พ.ศ.
1835
เจ้
าเม็
งราย ก็
สามารถเข้
ายึ
ดครองเมื
องหริ
ภุ
ญไชย (ลํ
าพู
น) ได้
ทรงประทั
อยู
เมื
องหริ
ภุ
ญไชยไม่
นาน ก็
ไปสร้
าง
เมื
องกุ
มกาม
(อํ
าเภอสารภี
ในปั
จจุ
บั
น) ขึ
นมาใหม่
ต่
อมาก็
ได้
ขย ั
บไปสร้
างเมื
องที่
บนริ
มฝั
งแม่
นํ
าปิ
ง ให้
ชื่
อเมื
องใหม่
ว่
เวี
ยงนพบุ
รี
พิ
งค์
เชี
ยงใหม่
หรื
อเรี
ยกกั
ต่
อมาว่
เวี
ยงใหม่
หรื
เชี
ยงใหม่
ในปั
จจุ
บั
น เจ้
าเม็
งรายทรงเป็
นกษั
ตริ
ย์
ที่
ได้
รวบรวมเอา
เมื
องต่
าง ๆ ในภาคเหนื
อตอนบนทั
งหมดมาอยู
ในปกครองได้
ทรงเป็
นผู
ก่
อตั
งอาณาจั
กรล้
านนาขึ
และทํ
านุ
บํ
ารุ
งอาณาจั
กรล้
านนาจนรุ
งเรื
องเป็
นปึ
กแผ่
น มั
นคงมี
กษั
ตริ
ย์
สื
บสั
นติ
วงศ์
ปกครองสื
บต่
กั
นเรื่
อยมา พระองค์
ได้
รั
บการยกย่
องเชิ
ดชู
ให้
เป็
น มหาราชองศ์
หนึ
อาณาจั
กรล้
านนาได้
รุ ่
งเรื
องมาจนถึ
ง พ.ศ.
2101
สมั
ยพระเจ้
าบุ
เรงนองมี
อํ
านาจและเข้
ามา
รุ
กรานยึ
ดครองสร้
างความแตกแยกให้
เกิ
ดขึ
นในเมื
องต่
าง ๆ แตกความสามั
คคี
รวมกั
นไม่
ได้
จึ
งถู
พม่
ายึ
ดไปได้
เมื
องเชี
ยงใหม่
เชี
ยงราย และเมื
องต่
าง ๆ ในอาณาจั
กรล้
านนาก็
อยู
ใต้
อํ
านาจพม่
าทั
งสิ