Page 23 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

องอาจ อิ
นทนิ
เวศ บทนํ
า /
2
ลั
กษณะเพลงพื
นบ้
านว่
า ลั
กษณะของเพลงพื
นบ้
านจะไม่
เคร่
งครั
ดในกฎเกณฑ์
จากการที่
ดนตรี
พื
นบ้
านมี
วิ
ธี
การถ่
ายทอดโดยการบอกปากต่
อปากและท่
องจํ
า จึ
งพบการเปลี่
ยนแปลงเสมอ
ประกอบกั
บในขณะที่
บรรเลงหรื
อขั
บร้
อง นั
กดนตรี
นั
กร้
องรวมทั
งชาวบ้
านต่
างอยู
ในสภาวะ
แวดล้
อมทางพิ
ธี
กรรม ไม่
ต้
องอาศั
ยระบบโน้
ตหรื
อวาทยกรคอยกํ
ากั
บดนตรี
จึ
งทํ
าให้
ดนตรี
พื
นบ้
าน
มี
ความอิ
สระทางการบรรเลง อาศั
ยปฏิ
ภาณไหวพริ
บของนั
กร้
องและนั
กดนตรี
เป็
นหลั
ก สุ
กั
ญญา สุ
ฉายา
(2543: 3)
ได้
กล่
าวถึ
งลั
กษณะของเพลงพื
นบ้
านไว้
ว่
เพลงพื
นบ้
านเป็
นวรรณกรรมมุ
ขปาฐะ
ซึ
งรวมบทร้
อยกรองและดนตรี
เข้
าด้
วยกั
น สื
บทอดกั
นมาปากต่
อปาก และมี
ลั
กษณะเด่
นอยู
ที่
ความ
เรี
ยบง่
ายของถ้
อยคํ
า การร้
อง และการแสดงออก
อย่
างไรก็
ตามการถ่
ายทอดวั
ฒนธรรมในแบบมุ
ปาฐะ มี
ส่
วนที่
ทํ
าให้
ความเป็
นแบบฉบั
บเดิ
มเปลี่
ยนแปลงไปตามกาลเวลา ลั
กษณะดนตรี
เช่
นนี
ถื
อได้
ว่
าตรงกั
บเอกลั
กษณ์
ของดนตรี
พื
นบ้
าน
ดนตรี
ในประเทศไทยมี
ความหลากหลายทางวั
ฒนธรรมด้
านดนตรี
รู
ปแบบที่
ชั
ดเจนในการ
ที่
จะช่
วยพิ
จารณาถึ
งลั
กษณะของดนตรี
พื
นบ้
านอย่
างหนึ
ง คื
อ ภาษา หรื
อถ้
าพู
ดในทางดนตรี
ก็
คื
การขั
บร้
อง มณี
พยอมยงค์
(2524
:
159) ได้
ยกตั
วอย่
างเปรี
ยบเที
ยบ เพลงขั
บร้
องของแต่
ละภู
มิ
ภาคใน
ประเทศไทยว่
า การขั
บร้
อง ทางภาคเหนื
อ เรี
ยกว่
า ซอ หรื
อ จ๊
อย ภาคอี
สาน เรี
ยกว่
า ลํ
า ทางภาคใต้
เรี
ยกว่
า โนรา และภาคกลางเรี
ยกว่
า ร้
องเพลง หรื
อการขั
บร้
อง นั
นเอง และการที่
จะเข้
าใจความหมาย
ของบทเพลงนั
นให้
ลึ
กซึ
ง ผู
ศึ
กษาควรจะมี
ความรู
ด้
านภาษาท้
องถิ
นนั
นๆ ไว้
พอสมควร
ดนตรี
ล้
านนามี
ความเป็
นอั
ตลั
กษณ์
ของตน เมื่
อได้
ฟั
งสามารถที่
จะสั
นนิ
ษฐานได้
ว่
าเป็
ดนตรี
จากทางภาคเหนื
อ โดยเฉพาะภาษา ยิ
งแสดงความเป็
นดนตรี
ล้
านนาชั
ดเจนยิ
งขึ
น เครื่
องดนตรี
ก็
เช่
นกั
น ในการบรรเลงดนตรี
พื
นบ้
านเมื
องเหนื
อ หรื
อพื
นบ้
านล้
านนา เครื่
องดนตรี
ที่
นิ
ยมใช้
บรรเลง
ประกอบ ก็
คื
อ ปี่
สะล้
อ พิ
ณ และซึ
ธี
รยุ
ทธ ยวงศรี
(2540:47-48)
ได้
กล่
าวว่
นั
กวิ
ชาการในปั
จจุ
บั
นแบ่
งเขตพื
นที่
ศิ
ลปวั
ฒนธรรม ขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
และลั
กษณะดนตรี
พื
นบ้
านล้
านนา ตามลั
กษณะทาง
ภู
มิ
ศาสตร์
และกลุ
มชาติ
พั
นธุ
ได้
3 กลุ
มวั
ฒนธรรมใหญ่
คื
1) วั
ฒนธรรมดนตรี
ล้
านนากลุ ่
มที่
1 พื
นที่
จั
งหวั
ด เชี
ยงใหม่
เชี
ยงราย ลํ
าพู
น ลํ
าปาง มี
ศู
นย์
กลางอยู
ที่
จั
งหวั
ดเชี
ยงใหม่
2) วั
ฒนธรรมดนตรี
ล้
านนา กลุ
มที่
2 พื
นที่
จั
งหวั
ด น่
าน แพร่
พะเยา
เชี
ยงรายบางส่
วนมี
ศู
นย์
กลางอยู
ที่
จั
งหวั
ดน่
าน
3) วั
ฒนธรรมดนตรี
ล้
านนากลุ
มที่
3 พื
นที่
จั
งหวั
ดแม่
ฮ่
องสอน
จั
งหวั
ดเดี
ยว
ความแตกต่
างของแต่
ละกลุ
มแบ่
งจากรู
ปแบบวั
ฒนธรรมพิ
ธี
การ ความเชื่
อ เทคนิ
คการ
บรรเลงหรื
อขั
บร้
อง องค์
ประกอบร่
วมทางด้
านดนตรี
สํ
าเนี
ยงภาษาที่
ใช้
ในการขั
บขาน เชื
อสายของ