Page 86 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

66
3.3
ความเชื่
อเกี่
ยวกั
บเกวี
ยน
ทางภาคเหนื
อ ในเรื่
องของความเชื่
อเกี่
ยวกั
บเกวี
ยนนั
นส่
วนใหญ่
ไม่
มี
ความเชื่
อเกี่
ยวกั
บเรื่
องของ
การทํ
าเกวี
ยนหรื
อการใช้
เกวี
ยนเป็
นเรื่
องเป็
นราว ส่
วนใหญ่
เมื่
อทํ
าขึ
นมาแล้
วก็
จะใช้
เลย ไม่
ต้
องมี
การทํ
าบุ
หรื
อฉลองเกวี
ยนใหม่
จะมี
บ้
างก็
เกี่
ยวกั
บการเขี
ยนภาพ ลวดลาย ลงบนตาดหน้
า และ ตาดหลั
ง เป็
รู
ปหม้
อไหดอก หรื
อนาค หรื
อช้
าง เพื่
อความเป็
นศิ
ริ
มงคล และความอุ
ดมสมบู
รณ์
เท่
านั
3.4
ผลิ
ตภั
ณฑ์
ที่
ทํ
าจากเกวี
ยน
เกวี
ยนในปั
จจุ
บั
นไม่
ได้
ใช้
และถู
กทิ
งไว้
ตามบ้
านเรื
อนของผู
คน จึ
งมี
พ่
อค้
าไปขอซื
อเพื่
นํ
ามาซ่
อมแซมปรั
บปรุ
งให้
มี
สภาพดี
ขึ
น แล้
วขายต่
อในลั
กษณะของเครื่
องประดั
บสนามตามสถานที่
ต่
างๆ เช่
นโรงแรม รี
สอร์
ท บ้
านของผู
มี
ฐานะ ส่
วนเกวี
ยนเล่
มใดไม่
สามารถซ่
อมแซมได้
ก็
จะถู
กถอด
ชิ
นส่
วนมาดั
ดแปลงทํ
าเป็
นเครื่
องเรื
อน เช่
น โต๊
ะ เก้
าอี
ทํ
าเป็
นศาลานั
งเล่
น หรื
อนํ
ามาทํ
าเป็
ส่
วนประกอบของบ้
าน เช่
นทํ
าหน้
าต่
าง รั
ว เป็
นต้
น สํ
าหรั
บแหล่
งผลิ
ตเครื่
องไม้
จากเกวี
ยนที่
พบอยู
ที่
บ้
านโป่
งศรี
อํ
าเภอเมื
อง จั
งหวั
ดแพร่
อี
กแห่
งหนึ
ง คื
อ ตํ
าบลมะเขื
อแจ้
อํ
าเภอเมื
อง จั
งหวั
ดลํ
าพู
อภิ
ปรายผล
จากการที่
คณะผู
วิ
จั
ยได้
ทํ
าการศึ
กษาเกี่
ยวกั
บภู
มิ
ปั
ญญาการทํ
าเกวี
ยนในเขตภาคเหนื
อตอนบน
โดย
ภาพรวมสามารถสรุ
ปประเด็
นที่
ได้
จากการศึ
กษาไว้
ดั
งนี
ประเด็
นแรก การใช้
เกวี
ยนในปั
จจุ
บั
นเพื่
อเป็
นยานพาหนะขนสิ
งของ หรื
อใช้
ในการเดิ
นทางนั
นมี
เหลื
ออยู
น้
อยมาก ส่
วนใหญ่
จะพบในเขตชนบทที่
ห่
างไกล เหตุ
ผลเพราะว่
าการขนส่
งหรื
อเดิ
นทางด้
วย
รถยนต์
จะสามารถขนส่
งได้
ในปริ
มาณที่
มากและสะดวกรวดเร็
วกว่
า ขณะเดี
ยวกั
นการทํ
าถนนเข้
าไป
ย ั
งชุ
มชนต่
างๆของภาครั
ฐมี
มากและทั
วถึ
งขึ
น รวมทั
งการนํ
าสิ ่
งอุ
ปโภคขั
นพื
นฐาน เช่
น ไฟฟ้
นํ
าประปา เข้
าไปทํ
าให้
ชุ
มชนมี
ความเจริ
ญขึ
นในทุ
กด้
าน ยิ ่
งทํ
าให้
การติ
ดต่
อระหว่
างชุ
มชนมี
มาก
การใช้
รถยนต์
ในการขนส่
งก็
ยิ ่
งมี
ความสํ
าคั
ญยิ
งขึ
น บทบาทความจํ
าเป็
นในการใช้
เกวี
ยนก็
ลดลงไป
เรื่
อยๆ องค์
ความรู
ในการทํ
าและซ่
อมแซมเกวี
ยนก็
เริ
มสู
ญหายไปตามกาลเวลาและจํ
านวนของช่
างที่
ล้
มหายตายจากไป จนเมื่
อคณะผู
วิ
จั
ยลงภาคสนามเพื่
อสื
บค้
นข้
อมู
ลทํ
าให้
ทราบว่
า ช่
างส่
วนใหญ่
เสี
ยชี
วิ
ตแล้
ว ช่
างที่
ย ั
งมี
ชี
วิ
ตอยู
ก็
มี
จํ
านวนน้
อยมากดั
งที่
ได้
กล่
าวไว้
ในบทที่
4 แล้
ว และนั
บวั
นก็
จะ
ค่
อยหมดไป จึ
งมี
ความจํ
าเป็
นที่
จะต้
องศึ
กษาข้
อมู
ลเหล่
านี
ไว้
ไม่
ให้
สู
ญไป คณะผู
วิ
จั
ยจึ
งพยายาม
รวบรวมไว้
ให้
เป็
นระบบและให้
มากที่
สุ
ด แต่
อย่
างไรก็
ดี
เทคนิ
คในการทํ
า การประกอบก็
เป็
นสิ
งที่
คณะผู
วิ
จั
ยอาจรวบรวมไว้
ไม่
ได้
ชั
ดเจนนั
ก หากเป็
นไปได้
ก็
น่
าที่
จะเชิ
ญนั
กวิ
ชาการที่
มี
ความรู
ในทาง
ช่
าง เช่
น อาจารย์
ทางวิ
ศวกรรม อาจารย์
ทางช่
าง หรื
อผู
รู
ทางช่
าง เข้
าไปศึ
กษาด้
วยก็
จะช่
วยให้
สามารถถ่
ายทอดองค์
ความรู
เหล่
านั
นได้
อย่
างสมบู
รณ์
มากขึ
ประเด็
นถั
ดมาที่
ได้
จากการลงไปศึ
กษาในครั
งนี
พบว่
าย ั
งมี
ช่
างบางท่
านที่
ย ั
งใช้
ความรู
ที่
มี
อยู
ผลิ
ตเกวี
ยนออกมาจํ
าหน่
ายโดยเปลี่
ยนไปทํ
าให้
มี
ขนาดเล็
กลงเพื่
อใช้
เป็
นเครื่
องประดั
บบ้
าน หรื
อเป็