14
รู
ปที่
6
วั
ฒนธรรมและการละเล่
น
4. งานวิ
จั
ยที่
เกี่
ยวข้
อง
วี
ระพงษ์
แสง-ชู
โต (2544)
ได้
ศึ
กษาวิ
เคราะห์
ภู
มิ
ปั
ญญาท้
องถิ
่
นและเทคโนโลยี
พื
้
นบ้
านในทาง
วิ
ทยาศาสตร์
ในภาคเหนื
อตอนบนของประเทศไทย ซึ
่
งได้
ทํ
าการวิ
เคราะห์
เรื่
องเกวี
ยนพบว่
าลั
กษณะของเกวี
ยน
ของทางภาคเหนื
อมี
ขนาดเล็
กกว่
าทางภาคกลางและมี
การตกแต่
งในส่
วนที่
เป็
นประทุ
นให้
สวยงาม อี
กทั
้
งทํ
า
การวิ
เคราะห์
โดยอาศั
ยหลั
กการทางวิ
ทยาศาสตร์
ใน 3 ด้
านได้
แก่
1. การวิ
เคราะห์
ในเชิ
งวั
สดุ
2. การวิ
เคราะห์
ใน
เชิ
งกระบวนการ 3. การวิ
เคราะห์
ในเชิ
งการนํ
าไปใช้
พบว่
า เกวี
ยนสามารถวิ
เคราะห์
และอธิ
บายได้
ด้
วยหลั
กการ
ทางวิ
ทยาศาสตร์
เช่
น ในการทํ
าเกวี
ยนอาศั
ยหลั
กการของ คาน ล้
อและเพลา การขยายตั
วของโลหะ เป็
นต้
น
วี
ระพงษ์
แสง-ชู
โต (2545) ได้
ทํ
าการวิ
เคราะห์
เครื่
องมื
อทางการเกษตรพื
้
นบ้
านในทางวิ
ทยาศาสตร์
ในภาคเหนื
อตอนบนของประเทศไทยและพบว่
า เกวี
ยน จั
ดอยู
่
ในกลุ
่
มเครื่
องมื
อที่
ใช้
ในการเก็
บเกี่
ยวนวดและ
ขนส่
งข้
าวรวมทั
้
งมี
หลั
กการวิ
ทยาศาสตร์
อยู
่
ด้
วย เช่
นเครื่
องกลแรงและพลั
งงานเป็
นต้
น