Page 75 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

57
โคชิ
นไชนาด้
านตะวั
นตก ก็
ได้
ขุ
ดพบหั
วแหวนสลั
กเป็
นรุ
ปการเคารพบู
ชาไฟละหน้
าชนชาติ
อิ
หร่
าน
อย่
างไรก็
ดี
เราก็
ย ั
งไม่
ควรเชื่
อถื
อเรื่
องนี
เป็
นจริ
งเป็
นจั
งมากนั
ก พ.ศ. 900 เป็
นศั
กราชที่
เราทราบ
เกี่
ยวกั
บรั
ชกาลของพระเจ้
าถั
นชาวอิ
นเดี
ย หรื
อ อิ
นเดี
ย - ซิ
เถี
ยน
จดหมายเหตุ
จี
นในสมั
ยราชวงศ์
เหลี
ยงย ั
งกล่
าวว่
า “ผู
ครองราชย์
ต่
อลงมาจากพระเจ่
จั
นถั
ชาวอิ
นเดี
ยองค์
หนึ
งทรงนามว่
าเจี
ยวเซนจู
(Chai Chen - ju คื
อ โกณทิ
นยะ) ท่
านผู
นี
เดิ
มเป็
พราหมณ์
อยู
ในประเทศอิ
นเดี
ย มี
เสี
ยงออกมาว่
าให้
ไปครองราชย์
อาณาจั
กฟู
นั
น ท่
านจึ
งเดิ
นทาง
ออกมาจากอาณาจั
กรพั
นพั
นและประชาชนชาวอาณาจั
กฟู
นั
นก็
เลื
อกขึ
นเป็
นพระราชา พระองค์
จึ
เปลี่
ยนกฎทุ
กอย่
างให้
เป็
นไปตามแบบอิ
นเดี
ย เมื่
อเจี
ยวเซนชู
สิ
นพระชนแล้
ว ผู
ครองราชย์
ต่
พระองค์
หนึ
งซึ
งนามว่
า ชิ
ลิ
โถปาโม (Shih - li-t’o-pa-mo คอ ศรี
อิ
นทรวรมั
น) ได้
ส่
งเครื่
องราช
บรรณาการไปถวายพระจั
กรดิ
เวน (Wen) ในสมั
ยราชวงศ์
ซอง ( พ.ศ. 967 -996) คณะราชทู
ตนี
คง
เป็
นคณะราชทู
ตที่
จดหมายเหตุ
จี
นสมั
ยราชวงศ์
ซองรุ
นต้
นกล่
าวว่
าเข่
ามาย ั
งประเทศจี
นราชวงศ์
เหลี
ยงกล่
าวว่
า “ระหว่
าง พ.ศ. 974 อาณาจั
กลิ
นยี่
(จั
มปา) ต้
องการโจมตี
แคว้
นเจี
ยวจู
( Chioa -chou
คื
อ ตั
งเกี๋
ย ) และพยายามขอทหารจากกษั
ตริ
ย์
แห่
งอาณาจั
กฟู
นั
นมาช่
วย แต่
ก็
ไม่
สํ
าเร็
จ”
ต่
อมาจดหมายเหตุ
จี
นสมั
ยราชวงศ์
ฉี
ทางภาคใต้
ในศตวรรษที่
11 ได้
กล่
าวถึ
งพระราชา
แห่
งราชอาณาจั
กฟู
นั
นผู
ทรงนามว่
าเชปาโม (She -yeh-pa-mo ) คื
อชั
ยวรมั
น พระองค์
อยู
ใน
ราชวงศ์
เจี
ยวเชนจู
คื
อโกณทิ
นยะ พระเจ้
าชั
ยวรมั
นได้
ทรงส่
งพ่
อค้
าไปย ั
งเมื
องกวางตุ
งในประเทศ
จี
นแต่
ขากลั
บเรื
อแตกไปขึ
นฝั ่
งของประเทศจํ
าปาพร้
อมกั
บพระภิ
กษุ
ชาวอิ
นเดี
ยนามว่
านาคเสน ซึ
เดิ
นทางมาด้
วย พระนาคเสนได้
เดิ
นทางต่
อมาย ั
งราชอาณาจั
กฟู
นั
น และใน พ.ศ. 1027 พระเจ้
ชั
ยวรมั
นก็
ส่
งพระนาคเสนให้
นํ
าเครื่
องราชบรรณาการไปถวายพระจั
กรพรรดิ
จี
น และขอให้
พระองค์
ทรงช่
วยปราบปรามประเทศจํ
าปา ในขณะปรากฏว่
ามี
ราชวงศ์
ขึ
นครองประเทศจํ
าปา
จดหมายเกี่
ยวกั
บประเทศจํ
าปาเรี
ยกพระราชาองค์
ใหม่
นี
ว่
า ตั
งเกณฉ (Tang-ken-ch”un) และกล่
าว
เป็
นโอรสของพระราชาแห่
งอาณาจั
กรนั
น แต่
พระเจ้
าชั
ยวรมั
นก็
ทรงกล่
าวว่
าเป็
นเพี
ยงข้
าประเทศ
ราชองค์
หนึ
งของพรองค์
ซึ
งมี
นามว่
า จิ
วฉู
โล (Chiu-ch’ou-lo) เท่
านั
น พระจั
กรพรรดิ
จี
นทรงขอบ
พระทั
ยพระเจ้
าชั
ยวรมั
นเกี่
ยวกั
บเครื่
องราชบรรณาการ แต่
ก็
มิ
ได้
ส่
งกองทั
พไปปราบปรามประเทศ
จํ
าปาในราชสาส์
นของพระเจ้
าชั
ยวรมั
นนั
น ปรากฏว่
าศาสนาพราหมณ์
ลั
ทธิ
ไสวนิ
กายกํ
าลั
งรุ ่
งเรื
อง
อยู
ในอาณาจั
กฟู
นั
น แต่
ในขณะเดี
ยวกั
นพุ
ทธศาสนาก็
กํ
าลั
งเจริ
ญอยู
ด้
วย นอกจากนี
ในสมั
พระภิ
กษุ
ฟู
นั
น 2 รู
ป นามว่
าสั
งฆปาละและมั
นทรเสนก็
ได้
เข้
าไปอาศั
ยอยู
ในประเทศจี
น ทั
งรู
ทราบภาษาสั
นสฤตดี
พอที่
จะแปลคั
มภี
ร์
ในพุ
ทธศาสนาได้
จดหมายเหตุ
ราชวงศ์
ฉี
ภาคใต้
ได้
กล่
าวเพิ ่
มเติ
มเกี่
ยวกั
บอาณาจั
กรฟู
นั
นว่
า “ประชาชนแห่
อาณาจั
กรฟู
นั
นโหดร้
ายและเต็
มไปด้
วยเล่
ห์
เหลี่
ยม เข้
าโจมตี
เมื
องใกล้
เคี
ยงที่
ไม่
ยอมอ่
อนน้
อมและ