Page 74 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

56
เกี่ยวกับอาณาจักรฟู นันว่า “มีเมื องซึ่ งมีกําแพงล้อมรอบ มีพระราชวังและประชาชน ประชาชนมี
หน้าตาหน้าเกลียด ผิวดํา ผมหยิก ไม่สวมเสื ้อผ้าและเดินเท้าเปล่า มีอัธยาศัยใจคอง่ายๆ และไม่
ชอบลักขโมย ทําการเพาะปลุกโดยหว่านพืชปี หนึ่ งและเกี่ยวพืชผลไป 3 ปี ชอบสลัก
เครื่องประดับและชอบแกะสลัก ภาชนะที่ใช้รั บประทานอาหารมักทําด้วยเงิน ภาษีที่เก็บเป็ นทอง
เงิน ไข่มุก และเครื่ องหอม มีตัวหนังสือ หอจดหมายเหตุ และอื่นๆตัวอักษรที่ก็ คล้ายกับตัวอักษร
ชนชาติอู (Hu คือ ประชาชนในภาคกลางของทวีปเอเชียที่ใช้ตัวอักษรตามแบบอินเดีย)
ใน พ.ศ. 900 อาจักรฟูนันตกอยู่ ภายใต้การปกครองของชนต่ างชาติอีก จดหมายเหตุจีน
สมัยราชวงศ์จิ้นและราชวงศ์เหลี ยงกล่าวว่า “ในต้นปี นัน เถียจูจันถัน (T’ ien Chu Chan - t’an)
กษัตริ ย์แห่งอาณาจักรฟูนันได้ทรงส่ งช้างที่ฝึ กมาแล้วเข้าเป็ นเครื่ องบรรณาการ” คําว่ า “เถียนจู ”
เป็ นคําที่ชาวจี นใช้เรี ยกประเทศอินเดี ยและ “เถียนจูจันถัน” ก็คื อ “จันถันชาวอิ นเดีย” นั่นเอง คําว่า
”จันถัน” นี้ อาจตรงคําว่า “จันทัน (Chandan )” ซึ่ งเป็ นตําแหน่ งของพวกยุยจิ ( Yueh Chih ) หรือ
อินเดี ย-ซิเถียน โดยเฉพาะอย่างยิ ่งราชวงศ์กุ ษาณะในสายของพระเจ้ากนิษกะโดยเหตุนี้ เทียนจุ จันถัน
จึงคงเป็ นเชื้ อกษัตริ ย์มาจากประเทศอินเดี ยราชวงศ์มุรุ ณฑะแถบลุ่มแม่ นํ้ าคงคาในประเทศอินเดี ยซึ่ ง
พระราชาแห่งราชอาณาจักรฟู นันเคยทรงติดต่อด้วยก็เกี่ยวข้องกับพวกยุยจิ อย่างใกล้ชิด พวกกุษาณะ
เคยแผ่อํานาจของตนลงมาจนถึงแถบลุ่มนํ้ าคงคา แต่ใน พ.ศ. ๙๐๐ พระเจ้าสมุทรคุปต์ในราชวงศ์
คุปกะก็ได้แผ่อํานาจไปย ังภาคเหนือของประเทศอินเดีย และเจ้าในราชวงศ์ กุษาณะอาจถกขับไล่จาก
ลุ่มแม่ นํ้ าคงคาออกมาย ังภาคเอเชี ยอาคเนย์ก็ได้ ความเกี่ ยวข้องกับอาณาจักรฟูนัน และประเทศ
กัมพู ชาสมัยโบราณ จากดิ นแดนที่ได้รั บอิทธิพลมาจากประเทศอิ หร่ านนี้ มีอยู่ในราวต้นพุทธ
ศตวรรษที่ 11 มหาดเล็กคนหนึ่ งของพระราชาแห่งอาณาจักรฟู นันก็มีตําแหน่งว่า จิวฉู โล (Chiu -
chou - lo ) อันอาจตรงกับตําแหน่ งกุชุ ละแห่งราชวงศ์กุษาณะ ในพุทธศตวรรษที่ 12 พราหมณ์เชื้อ
ชาติซิเถียน หรื อศกะก็มาจากแหลมเดคข่านและมาสมรสกับพระราชธิดาแห่ งพระเจ้าอิศานวรมันที่
1 แห่งอาณาจักรเจนละ เทวรู ปพระอาทิตย์ในสมัยก่อนสร้างเมืองนครก็สวมฉลองพระองค์สั้ น รอง
พระบาทบู๊ต และสายรัดพระองค์เช่นเดี ยวกับเทวรูปโซโลอัสเตรี ยน (Zoroastrian ) ซึ่ งได้รับ
อิทธิ พลมาจากศิลปะอิ หร่ านอีก อาจเป็ นเทวรู ปพระอาทิตย์แบบนี้ เองที่ถื อกันว่าเป็ นพราหมณ์เชื้ อ
ชาติ ศกะหรื อที่เรี ยกกันในศิลาจารึ กสมัยพระนครว่า “ศกพราหมณ์” นอกจากนี้ พระมาลารูป
ทรงกระบอกของเทวรู ปพระนารายณ์สมัยก่อนสร้างเมืองพระนครก็อาจได้รั บอิทธิ พลมาจาก ศิลปะ
อิหร่ านด้วย ทั้ งนี้ เพราะเหตุว่าเทวรู ปดังกล่าวได้รั บอิทธิพลมาจากประติ มากรรมของราชวงศ์ปัลลวะ
ในประเทศอินเดี ยภาคใต้ และราชวงศ์ก็สื บเนื่องกันมาจากพวกปะห์ลวะ ( Phaiava) คือพวกปาร์
เทียนในประเทศอิหร่ านนั่นเอง คําว่า “กัมพุช” ซึ่ งเป็ นชื่อของอาณาจักรที่ต่ อมาได้เข้าครอบครอง
อาณาจักรฟูนัน ก็อาจเกี่ ยวพันกับพวก “กัมโพชะ” ของอิหร่ านตลอดจนที่เมื องออกแก้วในแหลม