Page 73 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

55
ใช้ธนู ยิงถู กไพร่พลบาทเจ็บล้มตายเป็ นอันมาก เมื่อพระนางเห็นว่าไพร่ พลของพระองค์มีน้อยกว่า
ข้าศึก ไม่สามารถที่จะต่อต้านศัตรูได้จึงยอมแพ้
เกาณฑินยะ ได้ชัยชนะแล้ว จึ งตั้งตัวเป็ นกษัตริ ย์ปกครองโคกธลอก แห่ งเมืองพนม
แล้วตั้งนางนาคเป็ นอัครมเหสี มีพระนามว่า “นาคีโสภา” บรรดาชาวเมืองนิยมเรี ยก
พระมหากษัตริ ย์และพระมเหสี ทั้ งสองพระองค์นี้ ว่า “พระทอง-พระนาง” นับเป็ นประถมกษัตริ ย์
แห่ งราชอาณาจักรเขมร ส่วนในพงศาวดารจีนเรี ยกพระทอง (เกาณฑินยะ) ว่า “ฮวน-เทียน” และ
“ฟ้ าน-เทียน” หรื อ “หวั ่น-ถิ ่น” ตามสําเนียงแต่ละท้องถิ่น (ทองสื บ ศุระมาร์ค. 2536 : 7-9 )
ราชอาณาจักรพนมในสมัยนั้ น คงไม่ ใหญ่โตเท่าไรนัก ในเอกสารจีนกล่าวว่าพระเจ้าฮวน-เทียน
(พระทอง) กับพระนาง ลิว-ยี่ (นางนาค) มีพระราชบุ ตรพระองค์หนึ่ งมีพระนามว่า “ฉวน-พัน-ฮวน”
พระราชบิดาทรงแต่งตั้ งให้เป็ นผู ้ ปกครองดูแลเมืองขึ้น 7 เมือง
อนึ่ ง มีทํานองเพลงเขมรโบราณอยู่สองเพลง ชื่ อ เพลงพระทอง เพลงนาคนาค ที่เขา
แต่งขึ้ นเฉลิมพระเกียรติ แด่ พระทอง - นางนาค ผู้เป็ นประถมกษัตริ ย์และประถมราชวงศ์เขมร
สําหรั บร้องหรือบรรเลงเพื่ออํานวยความสวัสดิมงคล มาจนตราบถึงทุกวันนี้
พระทอง - นางนาค ได้เสวยราชสมบัติมาจนตลอดพระชนชี พ พระทองทิวงคตในราว
พ.ศ. ๗๔๑ ต่อมามีพระมหากษัตริ ย์สื บต่อๆ กันมา ได้แก่ พระเจ้าพันฮวง ( พ.ศ. 741 -760 )
ในพงศาวดารจีนกล่าวไว้ว่า มี การทําการค้ากับจามปาจันและอินเดียโดยทางเรื อ พระเจ้าพันพัน
(พ.ศ. 760 -760) พระเจ้าเสมัน (พ.ศ. 763 - 773 ) มีการทําสงครามตามหัวเมืองชายทะเลทาง
ภาคใต้ของไทยในปัจจุ บัน มีชาวอินเดี ยมาอาศัยอยู่ถึง 5,000 คน ประชาชนนับถื อศาสนา
พราหมณ์ มีการยกลู กสาวให้เป็ นภรรยาพราหมณ์ ประชาชนมีบ้านอยู่ แต่ ห้ามมิให้กิ นข้าวเหนียว
ใช้ภาษาพู ดผิดกับชาวฟูนัน (พนม) เล็กน้อย พระเจ้าแผ่นดินฟูนันทรงอักษรหนังสืออินเดี ย สมัย
พระเจ้าจัน (พ.ศ. 773 - 791) ได้ส่ งเจ้าชายองค์หนึ่ งชื่ อ “สู - วู” ให้เป็ นราชทูตไปประเทศอินเดีย
เพื่อศึ กษาความมั่งคั ่งความอุดมสมบูรณ์ และพระศาสนาเจริ ญรุ่ งเรื อง ขากลับประเทศทางพระเจ้า
แผ่นดินทางอิ นเดียได้นําพระราชบรรณาการถวายพระเจ้าแผ่นดินเขมร มีม้าเทศ 4 ตัว และของ
อื่นๆ
สมัยพระเจ้าฟันสุน (พ.ศ. 791 -813 ) ม.จ. สุ ภัทรดิส ดิ สกุ ล ได้กล่าวว่า ขุนพลฟั นซุง
ซึ่ งขึ้ นครองราชย์เป็ นพระราชาแห่ งราชอาณาจักรฟูนันได้ทรงรับรองคณะราชทูตจีนอันมีคังไถและ
จูยิงร่ วมอยู่ระหว่าง พ.ศ. 790 - 795 คณะราชทูตจีนได้รับราชทูตของราชวงศ์มุรุ ณฑะ ณ ราช
สํานักของราชอาณาจักรฟู นัน ต่อจากนั้ นพระเจ้าฟันซุ นก็ได้ส่ งราชฑูตเข้าไปย ังประเทศจีนหลาย
ครั้ ง ระหว่าง พ.ศ. 825 - 830 อาจเข้ามาเพื่อหวังผลกับการค้าชายทะเล ทั้ งนี้ เพราะเหตุว่า
ราชวงศ์จิ้นได้รวบรวมประเทศจีนได้เป็ นอันหนึ่ งอันเดี ยวกันได้ตั้ งแต่ พ.ศ. 823 คังไถได้กล่าวไว้