Page 72 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

54
เมื่อย ้อนอดีตไปเบื้องหลังนับพันปี ก่อนที่ชาวจี นภาคใต้จะกลายมาเป็ นอาณาจักรอัณณัม
ที่อาณาบริ เวณตุงกิ ง หรื อตังเกี๋ ย และกลายมาเป็ นเวียดนามปั จจุบัน ก่ อนที่ กลุ่ มชาติพันธุ ์ไต (ไท)
อพยพจากดินแดนจีนภาคใต้ มาย ังดิ นแดนสุ วรรณภูมิ มาเป็ นเสี ยมตามชื่อเรี ยกของจี น และสยาม
ตามสําเนี ยงของไทย และไปเป็ นลาวฝั ่ งซ้ายแม่นํ้ าโขง ดินแดนแถบนี้ เป็ นที่ตั้งรกรากของกลุ่ มชาติ
พันธุ ์ 3 กลุ่ม คือ ขอม (รั ฐฟูนัน) มอญ และจามปา นอกจากนี้ ย ังมีกลุ่มชนเผ่าต่างๆ ในเทือกเขดงรัก
อี ก 12 กลุ่ ม ซึ่ งมี ส่ วยหรื อกวยรวมอยู ่ด้วย ซึ่ งได้ตั้ งรกรากอยู่ในแดนสุ วรรณภู มินี้ ตั้ งแต่ก่ อน
พุทธกาล ประมาณสามถึงสี่พันปี มาแล้ว รัฐฟูนัน หรื ออาณาจักรพนม หรื ออังครภนม ที่นักสํารวจ
โลกชาวจีนออกเสี ยงไม่ชัดเป็ น ปานม หรือ พานม ครั้ นชาวตะวันตกขยายอิ ทธิพลเหนื อดินแดน
แถบนี้ อ่านออกเสี ยง ภนม ไม่ชัด จึงกลายเป็ นฟูนัน (Fonan หรื อ Founan Kingdom) ซึ่ งเป็ นรัฐ
โบราณเริ่ มต้นประมาณพุทธศตวรรษที่ 5-12 หลังจากพราหมณ์ โกณฑัญญะได้นําลัทธิพราหมณ์ มา
เผยแพร่ ในขณะเดี ยวกัน วัฒนธรรมพุทธศาสนาโดยพระโสณะ-อุ ตระก็นําพุทธธรรมเข้ามาด้วย
ประมาณ พ.ศ. 300 (บุญเรื อง คัชมาย์. 2543) รัฐฟูนันมี อิทธิพลเหนื อดินแดนลุ่มนํ้ าแม่โขง และ
แม่นํ้ าเจ้าพระยา ก่อตั้งขึ้ นประมาณพุทธศตวรรษที่ 8 กษัตริ ย์องค์แรกคื อ "พราหมณ์โกณฑัญญะ"
ซึ่ งมีเชื้อสายจากอินเดี ย ได้มีมเหสี คือ "นางพญาขอม" จนมาถึงยุค รั ฐเจนละบกและเจนละนํ้ า พุทธ
ศตวรรษ ที่ 12-13 โดย "จิตรเสน" เมื่ อเป็ นกษัตริ ย์ทรงนาม “มเหนทรวรรมัน” ทรงขยายอํานาจใน
ลุ่มนํ้ ามูล ตลอดลุ่ มนํ้ าป่ าสัก โอรสของจิตรเสน คือ “อี สารวรรมัน” เป็ นกษัตริ ย์ที่ ยิ่งใหญ่อีกองค์
หนึ่ ง
ประวัติศาสตร์ ขอมเริ่ มขึ้ นในพระพุทธศตวรรษที่ 8 มีเรื่ องเล่ าว่า ที่เกาะโคกธลอก
เมืองพนม มีลูกสาวชาวเขาคนหนึ่ ง ชื่ อ “นางนาค” เป็ นผู ้ ปกครอง ในศิลาจารึ กเรียกว่า “โสมา”
หรื อ “นาคีโสมา” ส่ วนในเอกสารจึงกล่าวว่า ที่เมื องฟูนัน (พนม ) มีนางพญานาคคนหนึ่ ง ชื่อ
“ลิว-ยี่” เป็ นผู ้ ปกครอง และกล่าวชมเชยว่า พระนางมีรูปโฉมงามสง่ าเหมือนเจ้าชาย
ย ังมีตํานานเล่าว่า ชาวอินเดียตะวันออกเฉี ยงใต้คนหนึ่ งมีชื่ อตามภาษาสันกฤตว่า
“เกาณฑินยะ” หรื อตามภาษีบาลีวา “โกณฑัญญะ” ซึ่ งจีนเรียกว่า “เทียน” ได้รั บการบอกเล่าหรือ
เทพเจ้าเข้าฝันว่า ที่เมืองชายทะเลทางตะวันออกแห่ งหนึ่ ง มีผู ้ หญิงปกครอง ถ้าจะไปปล้นในเมือง
ก็คงได้โดยไม่ยาก ดังนั้ นจึงชักชวนพรรคพวกลงเรื อใหญ่เดินทางออกจากเมืองกี (อาจเป็ นแคว้น
มคธ) มาสู่เมื องพนม ในศิลาจารึ กของจามกล่าวว่า เกาณฑิ นยะ เดินทางมาแวะขึ้ นบกที่ปากแม่นํ้ า
โขง ที่เรี ยกว่า “ปั นทายไพรนคร” (ภวปุระ) ณ บริเวณไซง่ อนก่อน เมื่อตั้ งมั ่นได้แล้วจึ งลงเรือมา
ปล้นเกาะโคกธลอก โดยเริ ่มโจมตีตําบลชายทะเล ปากแม่นํ้ าที่จะเข้าสู ่กรุ งโครกธลอก ราว พ.ศ. 731
ฝ่ ายนางนาครู ้ข่าวว่ามีข้าศึกมาติดเมือง ก็เกณฑ์ริ้ วพลลงเรื อแจวเรื อพายออกไปต่อต้าน แต่ถูกข้าศึก