Page 71 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

53
กล่
าวได้
ว่
า อิ
ทธิ
พลวั
ฒนธรรมอิ
นเดี
ย และจี
น เปรี
ยบเป็
นปุ
ยที่
ทํ
าให้
วั
ฒนธรรมในเอเชี
ยตะวั
นออก
เฉี
ยงใต้
ซึ
งมี
รากแก้
วแล้
วเจริ
ญเติ
บโตขึ
น และมี
ความเกี่
ยวข้
องกั
บราชสํ
านั
กฟู
นั
นตลอดมาถึ
งราช
สํ
านั
กไทย
อาจกล่
าวได้
ว่
าอาเซี
ยอาคเนย์
เป็
นจุ
ดนั
ดพบพ่
อค้
าจี
นและอิ
นเดี
ย ซึ
งมี
การซื
อขายสิ
นค้
ากั
ในระหว่
างพ่
อค้
าต่
างพื
นที่
ต้
องการได้
แก่
ดี
บุ
ก และสมุ
นไพรต่
างๆ ทั
งนี
ย ั
งมี
ธรรมชาติ
ช่
วยเกื
อหนุ
ให้
มี
ความสะดวกต่
อการติ
ดต่
อแลกเปลี่
ยนสิ
นค้
าต่
อกั
น โดยใช้
วิ
ธี
ทางธรรมชาติ
เชื่
อมโยงติ
ดต่
อกั
คื
อ อาศั
ยลมช่
วยในระยะเดื
อนเมษายนถึ
งเดื
อนกั
นยายน จะมี
กระแสลมพั
ดทางตะวั
นตกเฉี
ยงใต้
และระหว่
างเดื
อนตุ
ลาคมถึ
งเดื
อนมี
นาคมลมจะพั
ดกลั
บไปทางตะวั
นออกเฉี
ยงเหนื
อ ดั
งนั
นการแล่
เรื
อจากอิ
นเดี
ยไปจี
นจึ
งสะดวกในการเดิ
นทางเที่
ยวละประมาณหกเดื
อน อาณาบริ
เวณอาเซี
ยอาคเนย์
จึ
งเป็
นศู
นย์
การแลกเปลี่
ยนทั
งภายในพื
นที่
และนอกพื
นที่
ส่
งผลให้
เกิ
ดการพั
ฒนาจากบ้
านเมื
องและ
เป็
นอาณาจั
กร อาณาจั
กรต่
างๆ ในระยะต้
นได้
แก่
อาณาจั
กรลั
งกะสุ
กะ ซึ
งเข้
าใจว่
ามี
เมื
องหลวงอยู
ที่
จั
งหวั
ดปั
ตตานี
ซึ
งเกิ
ดขึ
นในราวพุ
ทธศตวรรษที่
7 นอกจากนี
ย ั
งมี
อาณาจั
กรอั
มบราลิ
งต์
ซึ
งมี
เมื
องหลวงที่
นครศรี
ธรรมราช และอาณาจั
กรอยู
ที่
ลุ
มแม่
นํ
าโขงตอนกลาง คื
ออาณาจั
กรฟู
นั
น และ
ได้
มี
การปรั
บตั
วเปลี่
ยนแปลงอย่
างต่
อเนื่
อง ซึ
งมี
ผลกระทบทั
งทางด้
านตกตํ
าและเจริ
ญรุ
งเรื
องตั
งแต่
อดี
ตมาจนถึ
งปั
จจุ
บั
นนี
ร่
องรอยอารยธรรมอิ
นเดี
ยสู
อารยธรรมขอม
อารยธรรมอิ
นเดี
ยสู
อารยธรรมขอม มี
ร่
องรอยปรากฏให้
เห็
นมากมาย ในที่
นี
จะกล่
าวถึ
แหล่
งอารยธรรมขอมโบราณที่
พบในประเทศไทยและกั
มพู
ชาซึ
งเป็
นร่
องรอยที่
จะเป็
นข้
อมู
ลพื
นฐาน
ในการวิ
เคราะห์
ความเป็
นมาของอารยธรรมอิ
นเดี
ยสู
อารยธรรมขอม และวิ
เคราะห์
ความเชื่
อมโยง
ถึ
งท่
ารํ
า ดนตรี
การแต่
งกายในระบํ
าอั
ปสรสราญในประเทศไทย และระบํ
าอั
ปสรา ในกั
มพู
ชา ใน
บทต่
อไป จากการศึ
กษาเอกสารทางประวั
ติ
ศาสตร์
ของ ม.ร.ว.สุ
ริ
ยวุ
ฒิ
สุ
ขสวั
สดิ
(2539) ธิ
ดา
สาระยา
(2540) สมิ
ทธิ
ศิ
ริ
ภั
ทร์
และมยุ
รี
วี
ระประเสริ
ฐ (2533) และสมมาตร์
ผลเกิ
ด (2529)
กล่
าวถึ
ง โบราณสถาน โบราณวั
ตถุ
ทางศาสนาพราหมณ์
เข้
าสู
อารยธรรมขอมมาตั
งแต่
ยุ
คอาณาจั
กร
ฟู
นั
น และเจนละ รุ ่
งเรื
องในยุ
ค พุ
ทธศตวรรษ ที่
10-19 ครอบคลุ
มอาณาเขตในประเทศไทย และ
กั
มพู
ชา โดยมี
ศู
นย์
กลางอยู
บริ
เวณ จั
งหวั
ดเสี
ยมเรี
ยบของกั
มพู
ชาในปั
จจุ
บั
น หลั
กฐานอารยธรรม
อิ
นเดี
ยโบราณในประเทศไทย มี
การกล่
าวถึ
งในจดหมายเหตุ
ในพงศาวดาร จากซากโบราณสถาน
โบราณวั
ตถุ
และลั
กษณะภู
มิ
ประเทศสมั
ยโบราณ พบว่
าศาสนาพราหมณ์
เข้
าสู
ดิ
นแดนไทยและ
กั
มพู
ชาโดยทางบกและทางทะเล โดยจะกล่
าวถึ
ง อาณาจั
กรฟู
นั
น อาณาจั
กรเจนละ ยุ
คพระนคร