Page 70 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

52
เชื้อสายทางพ่อ พ่อเป็ นหัวหน้าครอบครัว และลูกชายเป็ นผู ้ สื บมรดก ชั้ นต่อไปก็ เป็ นลูกชายของ
ลูกชายตามลําดับ (ชาญวิทย์ เกษตรศิริ . 2518 : 44-46) ฐานะคนในสังคมคงไม่เท่าเทียมกันนัก ดู
ได้จากความแตกต่างด้านหน้าที่รับผิดชอบ และคงมี การใช้ทาสแล้วซึ่ งส่วนใหญ่เป็ นทาสเชลยศึก
นอกจากนั้ น ในชุ มชนนี้ ก็ย ังมีประเพณี ความเชื่ อในเรื่องวิญญาณเรื่ องความศักดิ์ สิ ทธิ์ ของ
ปรากฎการณ์ธรรมชาติและสั ตว์บางชนิด เช่น สายฝน พื้นดิน และนาค สิ่งเหล่านี้ ล้วนเกี่ยวพัน
กับความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติซึ่ งชุ มชนเกษตรกรรมต้องผูกพันอยู ่ นอกจากนั้นย ังมีงานศิลปะ
ที่เกิดขึ้ นเนื่องจากศรั ทธาความเชื่อ เช่ น ความเชื่อในเรื่ องวิญญาณในเรื่ องบรรพบุรุ ษทําให้มีการก่อ
อนุ สาวรีย์หินใหญ่ ซึ่ งงานศิลปะนี้ อาจเป็ นต้นเค้าของความเชื่ อเรื่องศิวลึงค์ในสมัยต่อมาเมื่อรับ
อิทธิ พลจากอินเดี ยแล้วก็เป็ นได้ หรื องานศิลปะเพื่ อความรื่ นรมย์เพื่อใช้สอยในชีวิตประจําวัน อาทิ
การแสดงหนังตลุงที่ เรี ยกว่า วาย ัง วงปี่ พาทย์กาเมอลัน การทําผ้าบาติค ซึ่ งล้วนแต่เป็ นศิลปะอิน
โดนิเซี ยก่อนรับอิทธิ พลจากอินเดี ยทั้ งสิ้ น (ฮอลล์ ดี. จี. อี. 2522 : 9)
ด้านการเมืองการปกครอง ผู ้ ปกครองจะเป็ นผู ้ ที่มีอํานาจมากที่สุ ดในสังคม ฐานะของ
ผู ้ ปกครองนั้นคงได้รั บเลือกมาจากผู้ มีความรู ้ ความสามารถ และความเฉลี ยวฉลาด และมีฝี มือใน
การต่อสู้ ในบางครั้ งตําแหน่งนี้ อาจสืบสายโลหิ ตได้เช่นกรณี ของนางโสมาแห่งฟูนั้ นตอนต้น
ผู ้ ปกครองทําหน้าที่ปกป้ องคุ้มครองคนในสังคม ควบคุมคนในสังคมให้ปฏิบัติ ตามหน้าที่ของตน
และเป็ นผู้ตัดสินกรณี พิ พาทในสังคม และอาจเป็ นผู้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาด้วยก็เป็ นได้
ผู ้ ปกครองคงจะได้รับการเลี้ ยงดูด้านข้าวปลาอาหารจากผู ้ อยู่ใต้ปกครองโดยไม่ต้องทํามาหากินเอง
เนื่องจากทําหน้าที่ในการปกครอง ความสัมพันธ์ ระหว่างผู ้ ปกครองกับผู้ อยู่ใต้ปกครองย ังคงใกล้ชิด
กันอยู ่อาจอยู่ในฐานะพ่อปกครองลู กก็เป็ นได้
ด้านเศรษฐกิจรู ้ จักทํากสิ กรรม โดยส่วนใหญ่ปลูกข้าว พืชผลต่ างๆ ในการเพาะปลูก
น้อยมี ความเจริ ญถึ งขั้นรู ้จักการทําชลประทานแบบง่ายๆ ทําให้ได้ผลผลิตมากพอควร ผลผลิตที่ได้
เมื่อเหลือกิ นเหลือใช้จะนํามาไปขายแลกเปลี่ยนกับชุ มชนอื่น รู ้จักเลี้ ยงสัตว์ เช่นวัว ควาย หมู ใช้
เป็ นแรงงานบ้างเป็ นอาหารบ้าง รวมทั้งเลี้ยงไว้ดู เล่นเช่น แมว สุนัข นก รู ้จักทําหัตถกรรม เช่น
เลี้ ยงไหม ทอผ้า ทําเครื่ องปั้ นดินเผา แกะสลัก ทําเครื่ องจักสาน ทําเครื่ องประดับและทําเครื่ องมือ
เครื่ องใช้ประจําครั วเรื อน รู้จักค้าขายโดยทางเรื อ รู ้จักต่อเรื อเพื่อออกหาปลาหรื อเพื่ อใช้บรรทุ ก
สิ นค้าไปขายย ังชุมชนใกล้เคียง
จากการพิ จารณาเรื่ องราวของคนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉี ยงใต้ก่ อนติดต่อกับอิ นเดีย
และจีนในประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 1 นั้ นสามารถสรุปได้ว่าดินแดนแถบนี้ มีความเจริ ญมาก่อนใน
ทุกๆ ด้าน ไม่ ว่าด้านความเป็ นอยู่ ด้านการเมืองการปกครอง และด้านเศรษฐกิจความเจริ ญที่มีอยู่
ก่อนนั้นเมื่อได้รั บวัฒนธรรมจากอินเดียและจี น ก็ยิ ่งทําให้เจริ ญสู งส่งขึ้ นไปอีกตามลําดับ หรืออาจ