Page 68 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

50
ความเจริ
ญของดิ
นแดนเอเชี
ยตะวั
นออกเฉี
ยงใต้
ยุ
คก่
อนประวั
ติ
ศาสตร์
หลั
กฐานการเพาะปลู
ก เลี
ยงสั
ตว์
ของคนในดิ
นแดนเอเชี
ยตะวั
นออกเฉี
ยงอยู
ในยุ
คหิ
ใหม่
ในยุ
คนี
การเพาะปลู
ก เลี
ยงสั
ตว์
ซึ
งมี
หมู
วั
ว ควาย รู
จั
กงานช่
างไม้
ทํ
าเครื่
องปั
นดิ
นเผา ตั
บ้
านเรื
อนเป็
นหลั
กแหล่
งอยู
ใกล้
แหล่
งนํ
า มี
ประเพณี
ความเชื่
อ มี
ลั
กษณะเป็
นหมู
บ้
าน และคงมี
หั
วหน้
าปกครองหมู
บ้
านด้
วย ในยุ
คนี
คงมี
การแบ่
งหน้
าที่
ในสั
งคมมากขึ
นกว่
ายุ
คก่
อนๆ พวกนี
ย ั
งมี
ประเพณี
ความเชื่
อของตนเอง ที่
เห็
นชั
ดคื
อ ประเพณี
ความเชื่
อเกี่
ยวกั
บความศั
กดิ
สิ
ทธิ
ของควาย ซึ
ปรากฏร่
องรอยว่
าในหลุ
มศพจะมี
เขาควาย หรื
อสั
ญลั
กษณ์
ของเขาควายประดั
บอยู
และที่
จั
วบ้
านก็
ประดั
บเขาควายไว้
มี
การฆ่
าควายเพื่
อทํ
าพิ
ธี
ฉลองเกี่
ยวกั
บผู
ตายโดยเชื่
อว่
า ผู
ตายจะใช้
ควายเป็
พาหนะไปเมื
องสวรรค์
ได้
กลุ
มชนเผ่
าเหล่
านี
ย ั
งคงมี
อยู
สื
บทอดมาถึ
งปั
จจุ
บั
นกระจายอยู
ในภู
มิ
ภาคนี
และอาศั
ยอยู
อย่
างหนาแน่
นในบริ
เวณเทื
อกเขาดงรั
ก ในประเทศไทย กั
มพู
ชา และลาว ย ั
งปรากฏ
พิ
ธี
กรรมฆ่
าควายอยู
จริ
งในปั
จจุ
บั
น เช่
น จากงานวิ
จั
ยของ เครื
อจิ
ต ศรี
บุ
ญนาค. (2550 : 300) เรื่
อง
พิ
ธี
กรรมฆ่
าควายเซ่
นผี
ที่
บ้
านดอน เขตจะกํ
าใหญ่
แขวงเซกอง ใน สาธารณรั
ฐประชาธิ
ปไตย
ประชาชนลาว และที่
บ้
านบู
รตั
ง จั
งหวั
ดมณฑลคี
รี
ประเทศกั
มพู
ชา ที่
ย ั
งคงมี
การสื
บทอดจากยุ
อดี
ตถึ
งปั
จจุ
บั
น เป็
นต้
ประเพณี
ความเชื่
อที่
ปรากฏอี
กอย่
างในยุ
คนี
ก็
คื
อ การสร้
างอนุ
สาวรี
ย์
หิ
นใหญ่
(Megaliths)
ลั
กษณะเด่
นของวั
ฒนธรรมนี
คื
อ การนํ
าเอาก้
อนหิ
นใหญ่
มาก่
อสร้
างเป็
นรู
ปร่
างต่
างๆ ซึ
งมี
วิ
วั
ฒนาการเป็
นชั
นนั
บตั
งแต่
โต๊
ะหิ
น (Dolmens) หิ
นตั
ง (Menhirs) หิ
นตั
งเป็
นวงกลม (Cromlechs)
และหิ
นตั
งเป็
นแถวขนานกั
น (Alignments) วั
ฒนธรรมหิ
นใหม่
แบ่
งเป็
น 2 รุ ่
น คื
อ หิ
นใหม่
รุ ่
นเก่
ตรงกั
บยุ
คหิ
นใหม่
และหิ
นใหม่
รุ
นใหม่
ตรงกั
บยุ
คโลหะ (ชิ
น อยู
ดี
. 2529 : 81-82) ซึ
งปรากฏอยู
ทั ่
วไปในภู
มิ
ภาคเอเชี
ยตะวั
นออกเฉี
ยงใต้
เช่
น พม่
า ลาว กั
มพู
ชา เวี
ยดนาม ไทย ฟิ
ลิ
ปปิ
นส์
อิ
นโดนี
เซี
ย พวกที่
สร้
างหิ
นใหญ่
ที่
ย ั
งคงหลงเหลื
ออยู
ในปั
จจุ
บั
น เช่
น พวกนาคา พวกจาม พวกม้
อย
ในเวี
ยดนาม พวกละว้
าในไทยทางตอนเหนื
อ พวกบาเดิ
จส์
(Badoejs) ในเกาะชวาภาคตะวั
นตก
เป็
นต้
น ประเพณี
นี
คงเกี่
ยวเนื่
องกั
บลั
ทธิ
การนั
บถื
อบรรพบุ
รุ
ษ โดยใช้
เป็
นสถานที่
สํ
าหรั
บวิ
ญญาณ
ของผู
ตายมาสิ
งอยู
เพื่
อเยี่
ยมเยี
ยนคนที่
มี
ชี
วิ
ต และอํ
านวยให้
มี
ความมั ่
งคั ่
ง อุ
ดมสมบู
รณ์
นอกจากนั
มนุ
ษย์
ในยุ
คนี
ย ั
งนั
บถื
อปรากฎการณ์
ทางธรรมชาติ
ว่
าเป็
นสิ
งศั
กดิ
สิ
ทธิ
โดยเฉพาะที่
สั
มพั
นธ์
กั
บการ
เพาะปลู
ก เช่
น แม่
นํ
า ท้
องฟ้
า สายฝน ผื
นแผ่
นดิ
น เป็
นต้
น ด้
านเศรษฐกิ
จ ในสั
งคมชนเผ่
าอาชี
หลั
กคื
อการล่
าสั
ตว์
เลี
ยงสั
ตว์
ไว้
กิ
นเป็
นอาหาร เพาะปลู
กทํ
าหั
ตถกรรม และค้
าขายบ้
างเล็
กน้
อย
การเพาะปลู
กส่
วนใหญ่
ปลู
กข้
าว และพื
ชผลต่
างๆ เช่
น เผื
อกมั
น เพื่
อกิ
นเป็
นอาหาร การเพาะปลู
เป็
นแบบไร่
เลื่
อนลอย โดยมี
ขั
นตอนคื
อ ถางป่
า เผาป่
า เพื่
อเอาเถ้
าถ่
านเป็
นปุ
ย เอาไม้
แหลมแทงลง
ในดิ
นให้
เป็
นรู
เอาเมล็
ดพื
ชหยอดแล้
วอาศั
ยนํ
าฝนนํ
าค้
าง และปุ
ยจากดิ
นทํ
าให้
เจริ
ญเติ
บโตขึ
นมา