23
หรื
ออิ
ศวรนี
้
มี
มากในกั
มพู
ชา ในเมื
องไทยความสํ
าคั
ญสู
้
พระวิ
ษณุ
ไม่
ได้
อาศั
ยเทวรู
ปเหล่
านี
้
นั
ก
โบราณคดี
จึ
งลงความเห็
นว่
าศาสนาพราหมณ์
แพร่
หลายในแผ่
นดิ
นถิ
่
นนี
้
แล้
วตั
้
งแต่
พุ
ทธศตวรรษที่
12 เพราะ เทวรู
ปรุ ่
นเก่
ามี
ลั
กษณะคล้
ายเทวรู
ปในศิ
ลปะอิ
นเดี
ยแบบหลั
งคุ
ปตะ อาจอยู
่
ในสมั
ยปั
ลลวะ
อนึ
่
ง วรรณคดี
อี
สานเรื่
องผาแดง – นางไอ่
ซึ
่
งไม่
ทราบว่
าเกิ
ดในยุ
คใด สั
งเกตตามเนื
้
อ
เรื่
องก็
น่
าจะเก่
ามาก เพราะพู
ดถึ
งการสร้
างเมื
องสี
แก้
ว เชี
ยงเหี
ยน ฟ้
าแดงสงยาง เมื
องเหล่
านี
้
เชื่
อว่
า
เกิ
ดในสมั
ยทวารวดี
ในรุ
่
นนี
้
เรื่
องพราหมณ์
ก็
มี
แพร่
หลายแล้
ว เช่
นมี
การจุ
ดบั
้
งไฟขึ
้
นไปบู
ชาแทน
(เทวดา) กล่
าวถึ
งพวกนาค ทํ
าให้
แผ่
นดิ
นถล่
ม และกล่
าวถึ
งกํ
าแพงเมื
องมี
ประตู
4 ทิ
ศ มี
ผี
เชื
้
อ
รั
กษาจึ
งเรี
ยกประตู
ผี
แต่
ละเมื
องมี
ปรางค์
กู
สร้
างด้
วยศิ
ลาแลง และมี
เทวรู
ปพระอิ
ศวร พระนารายณ์
พระอิ
นทร์
ท้
าวจตุ
โลกบาล เป็
นต้
น ถ้
านิ
ทานเรื่
องนี
้
เกิ
ดในสมั
ยทวารวดี
จริ
ง พราหมณ์
ก็
กระจาย
อยู
่
ทั ่
วถึ
งกั
นแล้
วตั
้
งแต่
ครั
้
งพุ
ทธศตวรรษที่
12
ศาสนาพราหมณ์
ในสมั
ยอยุ
ธยาเชื่
อว่
ารุ ่
งเรื
องคู
่
กั
นมากั
บพุ
ทธศาสนา ประเพณี
ต่
างๆ ของ
ประชาชน และพระราชพิ
ธี
สมั
ยนี
้
ได้
ถ่
ายทอดมาให้
แก่
สมั
ยธนบุ
รี
และสมั
ยรั
ตนโกสิ
นทร์
แทบทุ
ก
ตั
วอั
กษร ซึ
่
งจะได้
กล่
าวถึ
งต่
อไป (พิ
ธี
กรรมบางอย่
างที่
หาตั
วอย่
างไม่
ได้
ในสมั
ยสุ
โขทั
ยและสมั
ย
อยุ
ธยา เราจะพบในสมั
ยรั
ตนโกสิ
นทร์
และผู
้
ประกอบพิ
ธี
ก็
จะอ้
างเอาตั
วอย่
างครั
้
งนั
้
นๆ มาเป็
นแนว
ในการปฏิ
บั
ติ
จึ
งเป็
นทางให้
รู
้
พิ
ธี
กรรมครั
้
งนั
้
นได้
)
ศาสนาพราหมณ์
ในไทยปั
จจุ
บั
น
พิ
ธี
กรรมทางศาสนาพราหมณ์
ที่
มี
มาตั
้
งแต่
ครั
้
งอดี
ตตลอดจนถึ
งปั
จจุ
บั
นนี
้
จะหาเป็
น
พราหมณ์
ล้
วนค่
อนข้
างจะยาก เพราะทุ
กพิ
ธี
มั
กจะมี
พุ
ทธศาสนาเข้
าไปแทรกอยู
่
ด้
วยเสมอ ในทํ
านอง
เดี
ยวกั
น พิ
ธี
ทางศาสนาพุ
ทธก็
มี
พราหมณ์
ปะปนอยู
่
เกื
อบทุ
กเรื่
อง ยกเว้
นเรื่
องสํ
าคั
ญของสงฆ์
เท่
านั
้
น
เช่
น สวดปาฏิ
โมกข์
และปวรารณาออกพรรษา ส่
วนเรื่
องอื่
นๆ เช่
น กฐิ
น บวชนาคเป็
นต้
น ก็
มั
กจะมี
พิ
ธี
ของพราหมณ์
เข้
าปะปนอยู
่
ด้
วย เรื่
อของพราหมณ์
ส่
วนมากแล้
วมิ
ได้
เกิ
ดจากพระสงฆ์
แต่
มั
กจะเกิ
ดจากชาวบ้
าน เช่
นประเพณี
การเกิ
ด ตั
ดจุ
ก แต่
งงาน สะเดาะเคราะห์
และประเพณี
ศพ
เป็
นต้
น ล้
วนมาจากชาวบ้
านทั
้
งนั
้
น ส่
วนพระเข้
าผสมด้
วยในแง่
ของพุ
ทธศาสนาเท่
านั
้
น อย่
างไรก็
ตาม พระสงฆ์
บางรู
ปที่
ตกอยู
่
ใต้
อิ
ทธิ
พลของพราหมณ์
ก็
มี
บ้
าง และดู
เหมื
อนจะมี
มากขึ
้
นในสมั
ย
หลั
งๆ นี
้
ตั
วอย่
างเช่
น การรดนํ
้
ามนต์
การเจิ
ม สะเดาะ ปั
้
นพระขาย เป็
นต้
น ก็
เป็
นพราหมณ์
ที่
แฝงเข้
ามาอยู
่
ในพุ
ทธผสมกั
บพุ
ทธ ฉะนั
้
นจะพู
ดถึ
งพราหมณ์
เดี่
ยวๆ นั
้
นหายาก เพราะไทยเป็
นเมื
อง
พุ
ทธ พิ
ธี
กรรมต่
างๆ ของพราหมณ์
มี
มากมาย เป็
นพิ
ธี
สํ
าหรั
บคนทุ
กชั
้
น ตั
้
งแต่
องค์
พระมหากษั
ตริ
ย์
ลงมาจนถึ
งคนสามั
ญธรรมดา