18
ตอนที่
3 ศิ
ลปะสถาปั
ตยกรรมขอมโบราณ
ศิ
ลปะอารยธรรมขอมโบราณ
จากการค้
นพบศิ
ลปะสถาปั
ตยกรรมหลายแห่
ง ทํ
าให้
ทราบว่
ามี
อาณาจั
กรที่
รุ ่
งเรื
องอยู
่
ในยุ
ค
พุ
ทธศตวรรษ ที่
10-19 มี
ปราสาทหิ
นอยู
่
ทั ่
วไป ถึ
ง 1700 กว่
าปราสาท แต่
ศู
นย์
กลางจะอยู
่
บริ
เวณ
จั
งหวั
ดเสี
ยมเรี
ยบ ในประเทศกั
มพู
ชาปั
จจุ
บั
น มี
อยู
่
ถึ
ง 308 ปราสาท ปราสาทในยุ
คขอมโบราณนิ
ยม
สร้
างด้
วยหิ
นจึ
งย ั
งคงทนผ่
านกาลเวลามาได้
จนปั
จจุ
บั
น ทํ
าให้
เราสามารถมองย ้
อนกลั
บไปดู
ความ
เจริ
ญรุ
่
งเรื
องของอาณาจั
กรอั
นยิ
่
งใหญ่
นี
้
ได้
ด้
านศาสนากั
บการปกครองในสมั
ยขอมโบราณ อยู
่
แนบ
สนิ
ทกั
นมาตลอด เมื่
อคติ
ความเชื่
อของอิ
นเดี
ยได้
แพร่
เข้
าสู
่
แผ่
นดิ
นทางเอเชี
ยอาคเนย์
นั
บตั
้
งแต่
พุ
ทธ
ศตวรรษที่
5-12
รั
ฐฟู
นาน เป็
นรั
ฐโบราณที่
มี
อิ
ทธิ
พลเหนื
อดิ
นแดน แห่
งลุ ่
มนํ
้
าแม่
โขง และแม่
นํ
้
าเจ้
าพระยา
ก่
อตั
้
งขึ
้
นประมาณพุ
ทธศตวรรษที่
7 กษั
ตริ
ย์
องค์
แรกคื
อ "พราหมณ์
โกณฑิ
ญญะ " ซึ
่
งมี
เชื
้
อสายจาก
อิ
นเดี
ย ได้
มี
มเหสี
คื
อ "นางพญาขอม" จนมาถึ
งยุ
ครั
ฐเจนละบก และเจนละนํ
้
า พุ
ทธศตวรรษ ที่
12-13
โดย "จิ
ตรเสน" เมื่
อเป็
นกษั
ตริ
ย์
ทรงนาม "มเหนทรวรรมั
น" ทรงขยายอํ
านาจข้
ามภู
เขาดงรั
กเข้
าสู
่
ลุ
่
ม
นํ
้
ามู
ล ถึ
งสุ
ริ
นทร์
ตลอดลุ
่
มนํ
้
าป่
าสั
ก โอรสของจิ
ตรเสน คื
อ "อี
สารวรรมั
น" เป็
นกษั
ตริ
ย์
ที่
ยิ ่
งใหญ่
อี
ก
องค์
หนึ
่
ง พระองค์
ทรงตั
้
งอี
สานปุ
ระ เป็
นเมื
องหลวง เชื่
อว่
าอยู
่
ที่
สมโบร์
ไพรกุ
ก ศิ
ลปะสมโบร์
ไพร
กุ
ก ปราสาทหิ
นที่
ปรากฏในยุ
คก่
อนพระนคร คื
อ พนมดา สมโบร์
ไพรกุ
ก ไพรกเมง และกํ
าพงพระ
เป็
นต้
น ในสมั
ยพระเจ้
าชั
ยวรมั
นที่
1 พุ
ทธศตวรรษที่
12 ได้
สถาปนาศู
นย์
กลางราชธานี
แห่
งใหม่
“หริ
หราลั
ย” ขึ
้
นบนยอดเขาศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
“มเหนทรบรรพต - พนมกุ
เลน” พร้
อมสร้
างบาราย "อิ
นทรฏะ
กะ" พุ
ทธศตวรรษที่
14-15 ยุ
คเกาะแกร์
สถาปนา "นครโฉกครรคยาร์
" ขึ
้
นเป็
นศู
นย์
กลางแห่
ง
จั
กรวาล ในนามของมหาปิ
รามิ
ดแห่
ง “เกาะแกร์
” ในสมั
ยพระเจ้
าชั
ยวรมั
นที่
5 พุ
ทธศตวรรษที่
15
สถาปนา “ชเยนทรนครี
” เป็
นศู
นย์
กลางจั
กรวาลใหม่
( อยู
่
บริ
เวณนครหลวง ) และ สร้
าง ปราสาทตา
แก้
ว และ ปราสาทบั
นทายสรี
ในปลายพุ
ทธศตวรรษที่
15 สถาปนาพระราชวั
งหลวงขึ
้
นใหม่
พร้
อมปิ
รามิ
ดยุ
คสุ
ดท้
าย “พิ
มานอากาศ” ในยุ
คนี
้
ได้
สร้
าง ปราสาทมากมาย เช่
น ปราสาทบาปวน
ปราสาทพิ
มาย ปราสาทแม่
บุ
ญตะวั
นตก ปราสาทสระกํ
าแพงใหญ่
ปราสาทเมื
องตํ
่
าในศิ
ลปะที่
เรี
ยก
กั
นว่
า “บาปวน” รวมทั
้
งการขยายอิ
ทธิ
พลอาณาจั
กรเข้
ามาสู
่
รั
ฐทวารวดี
ช่
วงนี
้
อิ
ทธิ
พลของ"พุ
ทธ
ศาสนาสายมหายาน" จากแหลมมาลายู
เริ
่
มแทรกซึ
มเข้
ามาสู
่
ราชสํ
านั
กขอมโบราณ
อาณาจั
กรขอมโบราณมี
ปราสาทหิ
นมากมาย เนื่
องจาก กษั
ตริ
ย์
แต่
ละพระองค์
เมื่
อขึ
้
น
ครองราชย์
ก็
มั
กจะสร้
างพระนครแห่
งใหม่
ทํ
าให้
มี
ปราสาทในประเทศกั
มพู
ชาที่
ย ั
งไม่
บู
รณะอี
กมาก
หิ
นที่
ใช้
ในการก่
อสร้
างปราสาท มั
กจะนํ
ามาจากเทื
อกเขา โดยตั
ดเป็
นก้
อนๆ แล้
วลํ
าเลี
ยงมาตาม
แม่
นํ
้
าเสี
ยมเรี
ยบ (เป็
นแม่
นํ
้
าที่
ขุ
ดขึ
้
นมาเพื่
อการลํ
าเลี
ยงหิ
นเข้
ามาในพระนครโดยเฉพาะ)