15
เป็
นระบอบการปกครองอยู
่
คื
อ ประเพณี
“ฮี
ต 12 คอง 14” ซึ
่
ง คอง 14 ได้
แก่
ฮี
ตเจ้
าครองขุ
น ฮี
ต
ท้
าวคองเมี
ย ฮี
ตบ้
านคองเมื
อง ฮี
ตปู
่
คองย่
า ฮี
ตพ่
อคองแม่
ฮี
ตใภ้
คองเขย ฮี
ตป้
าคองลุ
ง ฮี
ตลู
กคอง
หลาน ฮี
ตเฒ่
าคองแก่
ฮี
ตปี
คองเดื
อน ฮี
ตไฮ่
คองนา ฮี
ตวั
ดคองสงฆ์
นอกจากฮี
ตคองที่
ต้
องถื
อ
ปฏิ
บั
ติ
อย่
างเคร่
งครั
ดแล้
ว ย ั
งมี
ข้
อห้
ามที่
เรี
ยกว่
า “คะลํ
า” อยู
่
อี
กมากมาย ฮี
ตคองต่
าง ๆ ตลอดจนข้
อ
ห้
ามนี
้
คนอี
สานย ั
งยึ
ดถื
อประพฤติ
ปฏิ
บั
ติ
กั
นสื
บมาจนถึ
งปั
จจุ
บั
น
ประมวล ดิ
กคิ
นสั
น (2521 : 89-174) ศึ
กษาเรื่
องคติ
ชนชาวบ้
าน การศึ
กษาในด้
าน
มานุ
ษยวิ
ทยา ได้
กล่
าวถึ
งคติ
ชาวบ้
านในด้
านความเชื่
อสื
บต่
อกั
นมา และคติ
ชาวบ้
านในด้
านพิ
ธี
กรรม
ไว้
ว่
า มนุ
ษย์
มี
ความคิ
ดคํ
านึ
งเมื่
อเกิ
ดความสงสั
ยในความลึ
กลั
บซั
บซ้
อนของธรรมชาติ
ก็
ใช้
ความคิ
ด
คํ
านึ
งอธิ
บาย และคิ
ดว่
าอํ
านาจลึ
กลั
บเหนื
อธรรมชาติ
บั
นดาลให้
เกิ
ดสิ
่
งต่
างๆ จึ
งได้
เกิ
ดพิ
ธี
กรรมเพื่
อ
ขอให้
สิ
่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
ที่
ตนคิ
ดคํ
านึ
งขึ
้
นนั
้
นช่
วยเหลื
อ พิ
ธี
กรรมนี
้
เป็
นเครื่
องรวมจิ
ตใจของกลุ ่
มชนแสดง
ความผู
กพั
นทางเศรษฐกิ
จ และทํ
าให้
สั
งคมมี
กฎเกณฑ์
จารุ
วรรณ ธรรมวั
ตร (2522 : 1) ได้
ศึ
กษาประเพณี
ท้
องถิ
่
นอี
สานว่
าขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
หลายอย่
างของชาวอี
สานเป็
นปั
จจั
ยสํ
าคั
ญที่
รั
กษาสภาพสั
งคม และสถานภาพของสั
งคมให้
คงอยู
่
และเป็
นเครื่
องเสริ
มสร้
างความรู
้
สึ
กเป็
นอั
นหนึ
่
งอั
นเดี
ยวกั
นในหมู
่
ชาวบ้
านอี
สาน เมื่
อมี
การประกอบ
กิ
จตามประเพณี
ในแต่
ละเดื
อนร่
วมกั
น ประเพณี
นั
้
นเรี
ยกว่
า “ฮี
ต 12” หรื
อ “จารี
ต 12 ประการ” อั
น
เป็
นประเพณี
ที่
ปฏิ
บั
ติ
สื
บทอดต่
อกั
นมาแต่
บรรพบุ
รุ
ษ ประเพณี
หลายอย่
างของชาวอี
สานคล้
ายคลึ
ง
กั
บสั
งคมอื่
น เช่
น ประเพณี
เข้
าพรรษาในเดื
อน 8 ประเพณี
ออกพรรษาในเดื
อน 11 และประเพณี
ทอดกฐิ
นทํ
าบุ
ญปราสาทผึ
้
งในเดื
อน 12 นอกจากนั
้
นประเพณี
ประจํ
าวั
นของชาวอี
สานก็
คล้
ายกั
บ
ประเพณี
ส่
วนตั
ว และประเพณี
ประจํ
าวั
นของชาวภาคอื่
น ทั
้
งนี
้
ต่
างก็
มี
พุ
ทธศาสนาเป็
นหลั
กปฏิ
บั
ติ
ร่
วมกั
น แต่
ประเพณี
ท้
องถิ
่
นอี
สานส่
วนหนึ
่
งเกิ
ดจากความเชื่
อและสภาพจิ
ตใจ ความรู
้
สึ
กนึ
กคิ
ดของ
ชาวอี
สานที่
แตกต่
างจากภาคอื่
น เช่
น ประเพณี
เกี่
ยวกั
บการดํ
ารงชี
วิ
ต โดยเฉพาะอย่
างยิ
่
งประเพณี
เกี่
ยวกั
บการเกษตร เพื่
อขอให้
ผลแก่
การเกษตรที่
ตนเองทํ
าอยู
่
วิ
ชาภรณ์
แสงมณี
(2525 : 1) อธิ
บายถึ
งลั
กษณะของพิ
ธี
กรรมว่
า เป็
นงานที่
จั
ดขึ
้
นเพื่
อลั
ทธิ
ความขลั
ง เป็
นวิ
ธี
การที่
แสดงออกถึ
งความศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
และเป็
นเรื่
องเฉพาะกลุ
่
มบุ
คคลที่
เกี่
ยวข้
อง
เชื่
อถื
อเท่
านั
้
น การประกอบพิ
ธี
กรรมมั
กมี
การระบุ
ชื่
อพิ
ธี
กรรมนั
้
น ๆ ไว้
ด้
วย เช่
น พิ
ธี
จรดพระนั
งคั
ล
แรกนาขวั
ญ พิ
ธี
รั
บพระราชทานปริ
ญญาบั
ตร ฯลฯ พิ
ธี
กรรมจึ
งมี
บทบาทในการสร้
างความศรั
ทธา
ความเชื่
อมั
่
น ความรู
้
สึ
กร่
วมกั
น ก่
อให้
เกิ
ดความเคร่
งขรึ
ม ความขลั
ง ตลอดจนความปลื
้
มปิ
ติ
ยิ
นดี
แก่
ผู
้
ร่
วมพิ
ธี
มรรยาท กิ
จสุ
วรรณ (2526 : 14-18) ได้
กล่
าวถึ
งความเชื่
อดั
้
งเดิ
มของไทย ซึ
่
งเป็
นความเชื่
อ
ในสิ ่
งเหนื
อธรรมชาติ
นั
้
น ๆ แบ่
งความเชื่
อออกเป็
น 9 ประเภท