Page 291 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

273
โอกาสให้มีการผสมผสานกันระหว่างชนชั้ นปกครองบ้านเมื องกับบรรดาสตรี ที่มาจากบ้านเมือง
ของชนชาติต่าง ๆจากภายนอก
จากภาพสลักรอบระเบี ยงของปราสาทบายนในรัชกาลพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 คือสิ่งที่แสดง
ความยิ ่งใหญ่และมั ่ งคั ่งของอาณาจักรเมืองนครในยุ คที่รุ่ งเรื องที่สุ ด ภาพสลักแสดงให้เห็นประเพณี
พิธีกรรม ตลอดจนชี วิตความเป็ นอยู ่ ของผู ้ คนในเมื องพระนคร ทั้ งชนชั้ นปกครอง ไพร่ ฟ้ า และข้า
ทาส ในลักษณะที่ใกล้เคียงกับความเป็ นจริ ง การเกิดจินตนาการเชื่อมโยงบรรดาโบราณสถาน อ่าง
เก็บนํ้า ร่ องรอยของบ้านเมือง และสภาพแวดล้อมธรรมชาติเข้าด้วยกัน ให้เป็ นภาพชีวิตวัฒนธรรม
ของขอมโบราณในลักษณะที่เป็ นรู ปธรรม ถ้าศึกษาที่โจวต้ากวานผู ้ เป็ นราชทูตของจีนจาก
จักรพรรดิในสมัยราชวงศ์หยวนที่เข้ามาในเมื องพระนคร พ.ศ. 1839 ทําให้พบชนชาติใหญ่ ๆ ที่
สัมพันธ์กับเมืองพระนคร ประกอบด้วยขอม หรื อเขมร คนจีน คนเสี ยมหรื อสยาม และคนจาม การ
เข้ามาตั้งหลักแหล่งของชาวเสี ยมในเมืองพระนคร ความสัมพันธ์ กับชาวเสี ยมสมัยนั้ นคือการ
เผยแพร่พระพุทธศาสนาเถรวาทในเมื องพระนคร กษัตริ ย์กัมพูชาเวลาเสด็จในขบวนพยุหมาตราจะ
อันเชิ ญพระสถูปและพระพุทธรู ปนําหน้าขบวน สะท้อนให้เห็นความสําคัญของพระพุทธศาสนาใน
เวลานั้น ศรี ศักร วัลลิ โภดม กล่ าวว่า สมัยนั้นเป็ นที่รวมและผสมผสานของคนนานาชาติ ความเป็ น
ขอมเป็ นเขมรนั้ นป่ วยการที่จะหาความบริ สุ ทธ์ในเรื่องเชื้ อชาติ เพราะคนในเมื องพระนครที่โจวต้า
กวานบันทึ กไว้นั้นคือ การผสมผสาน มี ทั้ งชนชั้ นปกครอง ชนชั้ นไพร่ ฟ้ าข้าทาส และชนชาติใหญ่
ที่มีทั้ งกัมพูชา เสี ยม จาม และจีน (เฉลิมยง บุญเกิ ด. 2543 : 11- 15)
ชี้ ให้ เห็นว่า กัมพูชามิได้อยู่อย่างโดดเดี่ยวมีการขับเคลื่ อนทางด้านเศรษฐกิจ สังคมอย่าง
ต่อเนื่ อง และได้ขยายลักษณะความเป็ นกัมพูชาออกไปในพื้ นที่อื่น ๆ ทั่วบริเวณลุ่มแม่ นํ้ าโขง
ตอนล่าง เช่น พิ มาย สุ โขทัย ลพบุรี อยุธยา กาญจนบุ รีในไทย เวียงจันทน์ ในลาว และดานัง เว้ ใน
เวียดนาม (Yoshiaki Ishizawa. 1999 : 198) ทําให้เข้าใจคุณลักษณะมนุ ษย์เกี่ยวกับความศรัทธาหรื อ
ความรัก ความเข้าใจ และการมีส่ วนร่วมกันคิด ร่วมกันทํา ที่มีอยู่ในสั งคมนั้ นนําไปขยายไปย ังพื้ นที่
ต่างๆ อย่างที่สมัยนครวัดนครธมรับระบบ กระบวนการ โครงสร้างทางสังคม เศรษฐกิ จ และ
การเมืองจากอินเดีย หรื อจีนมาปรุ งแต่งใหม่ ทําให้ลักษณะกระบวนการดังกล่าวเกิดขึ้ นในพื้นที่
นั้ นๆ โดยสมรรถภาพในสังคมนั้ นได้อนุ โลมตนตามสภาวะแวดล้อม เป็ นเครื่ องชี้ วัดให้เห็ นคุณภาพ
ที่เชื่อมโยงจากอดีตที่หลงเหลืออยู ่ในสังคมปัจจุบัน อาทิ เช่ น ความเชื่อเกี่ยวกับพุทธศาสนา
พราหมณ์ ภาษา เทคโนโลยี และศิ ลปะที่เป็ นสถาปัตยกรรม เป็ นต้น หากว่าพิจารณาพื้นที่
ปราสาทศีขรภู มิ จังหวัดสุ รินทร์ ประเด็นดังกล่าวก็มีปรากฏการณ์ ในสังคม เศรษฐกิจในชุ มชน
และย ังสะท้อนให้ เห็นการขับเคลื่อนจากภายนอกเข้าสู่ สังคมกัมพู ชา ซึ่ งย ังส่งผลต่อเศรษฐกิ จ