Page 289 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

271
โขงกั้ นเขตแดนทางทิ ศตะวันออก ส่วนทิศตะวันตกเป็ นภูเขาและป่ าไม้เทลาดลงสู่ที่ราบทางทิศ
ตะวันออก ข้าว งาช้าง ไหม กระวาน ไม้กฤษณา และรงเป็ นผลิตผลชั้ นนําของประเทศ จํานวน
ประชากรมีประมาณ 5 แสนคน 7 ใน 10 ของจํานวนดังกล่าวเป็ นชาวเขมร ที่เหลือเป็ นชาวสยาม
ชาวจีน และญวน (เซอร์ จอร์น เบาริ่ ง. นันทนา ตันติเวสส แปล. กรุ งเทพฯ 2528 : 38)
จากเอกสารดังกล่าวย ังเสนออีกว่า กําปอดเป็ นเมืองสําคัญในฐานะเมืองท่าแห่งเดียวของ
อาณาจักร บาทหลวงปัลเลอกัวส์กล่าวว่านาน ๆ ครั้ งท่าเรื อจะมีเรื อสําเภาตํ่ากว่า 60 ลํา เมืองหลวง
โบราณถูกทําลายโดยนํ้ ามือของญวน ที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดินกัมพูชาในปัจจุบันอยู่ที่เมื องอุ
ดง ซึ่ งมีประชากรไม่ เกิน 12,000 คน พระราชวังของพระองค์มีป้ อมปราการล้อมรอบ มีบ้านน้อย
หลังที่ปลูกด้วยไม้แผ่น บ้านเรื อนโดยทั ่วไปปลูกด้วยไม้ไผ่ ตอนเหนื อสุดของกัมพูชามีทะเลสาบ
(Lake Thalesap) ซึ่ งมีระยะ 60 ไมล์โดยรอบ ทะเลสาบอุดมสมบูรณ์ไปด้วยปลา เช่น ปลาสวาย ซึ่ ง
เป็ นที่ชื่ นชอบในรสชาติอันกลมกล่อมนุ่มนวล ปลานั้ นหมักเกลือปนขี้ เถ้าของต้นตาล ศิ ลปะในการ
เก็บรั กษาปลาดูเหมือนจะเป็ นที่เข้าใจกันในสยามและเหล่าประเทศราชดีกว่าส่ วนอื่น ๆของโลก
ปลาดังกล่าวจัดเป็ นสิ นค้าออกซึ่ งเป็ นที่ต้องการยิ่ง กล่าวกันว่าปลาจํานวนกว่า 70 ลําเรือถูกส่งไป
ขายย ังหมู่เกาะตะวันออก ไม่ไกลจากปราสาทมี ซากปรักหักพังของปราสาทใหญ่ พระปรางค์ย ัง
เหลือซากให้เห็นเป็ นประติ มากรรมหินอ่อนมีฝี มือละเอี ยดประณี ตซึ่ งชาวเขมรอวดว่าเป็ นฝี มือของ
เทพมิใช่มนุษย์ เมื่ อคัมภี ร์ทางพระพุทธศาสนาได้ถูกนํามาจากลังกา และพุทธศาสนาก็ กลายเป็ น
ศาสนาของชาวเขมร
อารยะธรรมของชาวเขมรย ังด้อยกว่าชาวสยาม ชาวเขมรมีลักษณะเหมือนชาวสยาม สตรี
จะสวมใส่ ชุดไหมซึ่ งทอเองสี ของไหมขึ้ นชื่อในด้ านความคงทน และลวดลายผ้าก็งดงาม และย ัง
พบว่ากัมพูชาใช้เงินตราของสยามแทนเหรี ยญโบราณ และในปี พ.ศ. 2397 พระเจ้าแผ่นดินกัมพู ชา
ย ังรู ้เรื่ องราวการเดิ นทางของเจ้าที่จากมัทราชที่มาเยือนเมืองหลวงของกัมพูชา ในยามเย็นเมื่อพระเจ้า
แผ่นดินทรงว่างจากพระราชภารกิจจะใช้เป็ นที่ ทอดพระเนตรการฟ้ อนรําของเหล่านางในและการ
แสดงดนตรี ต่ าง ๆ ห้องชุดทางด้านขวามือเป็ นที่ ของนางสนมของพระองค์ซึ่ งมีประมาณ 3 ร้ อยกว่า
คนไม่นับรวมพระมเหสี ทั้ง 4 ของพระองค์ สุ ดห้องชุดเหล่านี้ เป็ นห้องบรรทมของพระองค์ สอง
ข้างห้องพระโรงตกแต่ งประดับประดาด้วยบรรดาสิ่ งของต่าง ๆ กันจากยุโรป ญี่ปุ่ น และจีน เรี ยง
รายกันไปรอบห้อง มี ภาพเขียนฝี มือจิตรกรชาวจีนแขวนเรี ยงกันไป ย ังมีห้องกระจกใหญ่ ถ้วยแก้ว
โบราณ ขวดเหล้ารู ปทรงต่าง ๆกัน โถแก้วใบใหญ่มีฝาปิ ดเป็ นแก้วเจียรนัยบรรจุ ผลไม้กวนหรื อแช่
อิ ่มซึ่ งส่งมาจากประเทศยุโรปก็ถู กจัดว่าเป็ นของมีค่าระดับเดียวกับตัวอย่าง ถ้วยชามอันงามวิจิตร
ของญี่ปุ่ นชนิดเดี ยวกับที่ วางขายตามร้านของชาวยุโรปในสิ งค์โปร์ เก้าอี้ ไม้ไผ่ของจีนถูกวางเคียง
กับโต๊ะหิ นอ่อนแกะสลัก