Page 279 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

261
ประตู
ของปราสาทประธาน กลายเป็
นจุ
ดรวมความรู
ทางจิ
ตใจจากภาพจํ
าหลั
กมาสู
มนุ
ษยชาติ
ที่
มองเห็
นการเคลื่
อนไหวของสั
งคมที่
เชื่
อมอดี
ตสู
สั
งคมปั
จจุ
บั
น โดยเฉพาะมองรู
ปแบบของสตรี
ใน
เส้
นทางพั
ฒนาเศรษฐกิ
จที่
สั
มพั
นธ์
กั
บสั
งคม วั
ฒนธรรม การเมื
องการปกครองอย่
างสมดุ
ลในอนาคต
ด้
วยความจรรโลงจิ
ตใจของการผสมกลมกลื
นของกลุ
มชาติ
พั
นธุ
ที่
เข้
าใจกั
นของมวลมนุ
ษยชาติ
จากประติ
มากรรม คื
อ งานศิ
ลปะที่
ช่
างประดิ
ษฐ์
ขึ
นด้
วยการปั
นแกะสลั
กหรื
อหล่
อด้
วย
โลหะเป็
นบุ
คคล สั
ตว์
ฯลฯ ซึ
งอาจได้
ตกแต่
งสถาปั
ตยกรรมหรื
อใช้
เป็
นงานประติ
มากรรมโดย
เอกเทศ งานประติ
มากรรมเขมรมี
ลั
กษณะเช่
นเดี
ยวกั
บประติ
มากรรมของศิ
ลปะต่
าง ๆในแถบเอเชี
อาคเนย์
โดยทั
วไป ซึ
งได้
รั
บอิ
ทธิ
พลจากวั
ฒนธรรมอิ
นเดี
ย คื
อการสร้
างประติ
มากรรมเป็
นรู
ปเคารพ
ทางศาสนาเป็
นพื
นอั
นได้
แก่
พระพุ
ทธรู
ป และเทวรู
ป ยิ
งกว่
าการทํ
ารู
ปบุ
คคลธรรมดาหรื
อสั
ตว์
ตาม
ธรรมชาติ
โดยเฉพาะอย่
างยิ ่
ง ศาสนสถานส่
วนใหญ่
คื
อ เทวาลั
ยอั
นเป็
นที่
ประทั
บของเทพเจ้
าใน
ศาสนาฮิ
นดู
อย่
างไรก็
ดี
กฎเกณฑ์
เหล่
านี
ก็
มิ
ได้
เป็
นข้
อบั
งคั
บอย่
างแท้
จริ
ง หากเป็
นกฎที่
มุ ่
งหมาย
เกี่
ยวกั
บมหาบุ
รุ
ษลั
กษณะ มากกว่
า ลั
กษณะเหล่
านี
ไม่
ได้
เป็
นลั
กษณะแห่
งเชื
อชาติ
แต่
เปลี่
ยนแปลง
ไปตามกาลเวลา สุ
ดแล้
วแต่
การตี
ความหมาย รู
ปเคารพเหล่
านี
มี
ลั
กษณะเหนื
อธรรมชาติ
จากรู
มนุ
ษย์
ก็
ตาม แต่
รู
ปเทพเจ้
าดั
งกล่
าวนี
ดู
เหมื
อนว่
าได้
พยายามสร้
างให้
มี
ลั
กษณะบางประการ เช่
น การ
ทํ
าพระพั
กตร์
ให้
ละม้
ายกั
บรู
ปบุ
คคลชั
นสู
งไปพร้
อมกั
น ในศิ
ลปะแบบบายน อั
นเป็
นสมั
ยสุ
ดท้
ายของ
ศิ
ลปะสมั
ยเมื
องพระนคร ถึ
งแม้
ว่
าร่
างกายของปติ
มากรรมจะสลั
กขึ
นอย่
างคร่
าว ๆ แต่
ช่
างก็
เอาใจใส่
ต่
อลั
กษณะความจริ
งตามธรรมชาติ
เป็
นพิ
เศษ ความจริ
งตามธรรมชาติ
ประกอบกั
บสุ
นทรี
ยภาพของ
ช่
างเอง ได้
แสดงถึ
งปติ
มากรรมบุ
รุ
ษที่
มี
กล้
ามเนื
อสมส่
วน สง่
างาม และมี
ความเข้
มแข็
งแสดงถึ
พลั
งอํ
านาจ แม้
บางครั
งได้
แสดงถึ
งความแข็
งกระด้
างก็
ตาม ส่
วนประติ
มากรรมรู
ปสตรี
ก็
มั
กแสดง
ถึ
งความสวยงาม อ่
อนหวานเป็
นหลั
กสํ
าคั
ญ ทั
งรู
ปบุ
รุ
ษและสตรี
ส่
วนใหญ่
มั
กมี
สุ
นทรี
ยภาพที่
แฝง
เร้
นไว้
ซึ
งความงามอั
นอ่
อนช้
อย ลึ
กลั
บ ละเอี
ยดลออ มี
ความน่
าเกรงขาม และไม่
นิ
ยมแสดงภาพอั
น่
าสะพรึ
งกลั
วหรื
อสยดสยองแต่
ประการใด (คณะกรรมการฝ่
ายจั
ดทํ
าหนั
งสื
อมรดกไทย. 2542 :
357 – 360)
จากทั
บหลั
งและภาพจํ
าหลั
กกรอบประตู
ประธานได้
สะท้
อนบริ
บทของพื
นที่
ทั
งทาง
ธรรมชาติ
ที่
ล้
อมรอบบุ
คลิ
กคุ
ณลั
กษณะของเทพ หรื
อรู
ปบุ
รุ
ษ และสตรี
ที่
ช่
างได้
ผสานผสานให้
กลมกลื
นระหว่
างมนุ
ษย์
กั
บธรรมชาติ
อยู
ด้
วยกั
น เถาวั
ลย์
พั
นธุ
พื
ชที่
สั
มพั
นธ์
กั
บความเชื่
อช่
วยเสริ
เทพให้
เกิ
ดความขลั
ง มี
พลั
งอํ
านาจที่
ซึ
มซั
บกั
บเนื
อเดี
ยวกั
นกั
บเทพและสั
ตว์
สั
ตว์
พื
นถิ
นมี
ความรู
สึ
ว่
าศั
กดิ
สิ
ทธิ
เพราะเป็
นส่
วนหนึ
งที่
ปกปั
กคุ
มครองรู
ปบุ
รุ
ษ ส่
วนสตรี
เป็
นภาพจํ
าหลั
กที่
เสริ
มอํ
านาจ
พลั
งพิ
เศษที่
สั
มพั
นธ์
อย่
างแยกไม่
ออก ทั
งที่
เป็
นจํ
าหลั
กพระอุ
มาชายาพระศิ
วะ และเจ้
ากาลี
ที่
มี
หน้
าตา
ดุ
ร้
ายซึ
งเป็
นภาคดุ
ร้
ายของพระอุ
มา ส่
วนภาพจํ
าหลั
กนางอั
ปสร หรื
อนางอั
ปสรา แสดงถึ
งความ