251
บ้
านป้
าเวย หรื
อปราสาทบ้
านหมื่
นศรี
( เชื่
อว่
าปราสาทบ้
านป้
าเวยสร้
างสมั
ยตอนกลางหรื
อตอน
ปลายกรุ
งศรี
อยุ
ธยา) Erick Seidenfaden กล่
าวในเอกสาร “ The Kui People of Cambudia and
Siam” ว่
า เป็
นพื
้
นที่
ทํ
าที่
ทํ
าการเพาะปลู
กกว้
างใหญ่
(Seidenfaden. 1952 : 170 ) โดยเฉพาะริ
มทุ
่
ง
ดั
งกล่
าวมี
ชุ
มชนโบราณด้
วย เช่
น บ้
านยาง – อนั
นต์
บ้
านจารพั
ตร บ้
านตากุ
ย บ้
านตรมไพร บ้
าน
ก้
านเหลื
องบ้
านดั
งกล่
าวอยู
่
ในเขตอํ
าเภอศี
ขรภู
มิ
บ้
านสํ
าโรงทาบ บ้
านตะเคี
ยน ปั
จจุ
บั
นอยู
่
ในเขต
อํ
าเภอสํ
าโรงทาบ จั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
พิ
จารณาที่
ตั
้
งอํ
าเภอศี
ขรภู
มิ
ชุ
มชนเชื่
อว่
ามี
ปราสาทขอมโบราณซึ
่
งเป็
นพื
้
นที่
ศรั
ทธาตาม
ความรู
้
สึ
กของชาวบ้
าน เป็
นขวั
ญบ้
านขวั
ญเมื
อง และการตั
้
งเมื
องอยู
่
ในช่
วงเดี
ยวกั
นกั
บเมื
องสุ
ริ
นทร์
แรกเริ ่
มเมื
องสุ
ริ
นทร์
ตั
้
ง อํ
าเภอขึ
้
นเมื่
อ พ.ศ. 2443 เรี
ยกว่
า อํ
าเภอทั
กษิ
ณสุ
ริ
นทร์
แล้
วเปลี่
ยนเป็
น
อํ
าเภอเมื
องเมื่
อ พ.ศ. 2456 แล้
วเปลี่
ยนเป็
นอํ
าเภอเมื
องสุ
ริ
นทร์
เมื่
อ 2459 อํ
าเภอศี
ขรภู
มิ
เป็
นเมื
อง
เก่
าตั
้
งขึ
้
นเมื่
อ 2412 โดยยกบ้
านจารพั
ตริ
มทุ
่
งกุ
ดไผทเป็
นเมื
องศี
ขรภู
มิ
พิ
ไสยขึ
้
นต่
อเมื
องสั
งขะ ต่
อ
มาถึ
ง 2443 ยุ
บเป็
นอํ
าเภอศี
ขรภู
มิ
ขึ
้
นต่
อเมื
องสั
งขะ จนถึ
ง 2450 ยุ
บเมื
องสั
งขะไปรวมจั
งหวั
ด
สุ
ริ
นทร์
จึ
งโอนอํ
าเภอศี
ขรภู
มิ
ไปขึ
้
นจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
แล้
วย ้
ายอํ
าเภอไปตั
้
งที่
บ้
านอนั
นต์
ตํ
าบลยาง
เมื่
อ 2451 แล้
วจึ
งย ้
ายมาตั
้
งที่
บ้
านระแงง ตํ
าบลยาง เมื่
อ 2472 แล้
วแยกบริ
เวณที่
ตั
้
งอํ
าเภอออกจาก
ตํ
าบลยางเมื่
อ 2481 เหตุ
ผลที่
ย ้
ายอํ
าเภอมาตั
้
งที่
บ้
านระแงง เหตุ
ผลหนึ
่
งคื
อ การมี
สถานี
รถไฟระแงง
(ศี
ขรภู
มิ
) ซึ
่
งผู
้
นํ
าระดั
บอํ
าเภอคิ
ดว่
าแนวโน้
มอนาคตจะดี
ต่
อทางด้
านเศรษฐกิ
จ สั
งคม และการ
ปกครอง และมี
ปราสาทศี
ขรภู
มิ
เป็
นหลั
กความเชื่
อของชาวบ้
านสื
บทอดกั
นมาอย่
างต่
อเนื่
อง ดั
งที่
ประสงค์
จั
นทา เสนอไว้
ในหนั
งสื
อ ศี
ขรภู
มิ
2525 – 2526 ว่
า ปราสาทระแงงเป็
นสั
ญญลั
กษณ์
ของ
อํ
าเภอศี
ขรภู
มิ
และของจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
ไปมาจะต้
องแวะเยี่
ยมชมโบราณสถานแห่
งนี
้
ถื
อว่
าเป็
น
สมบั
ติ
อั
นลํ
้
าค่
าของชาวอํ
าเภอศี
ขรภู
มิ
และของชาติ
ทุ
ก ๆ ปี
ในวั
นสงกรานต์
นายอํ
าเภอศี
ขรภู
มิ
จะต้
องจั
ดงานฉลองปราสาทอย่
างใหญ่
โต บางปี
จั
ดถึ
ง 5 วั
น 5 คื
น เมื่
อก่
อนในการจั
ดงาน
ปราสาทจะมี
การออกร้
านประกวดเทพี
(เทพี
อั
ปสราปราสาทระแงง) เป็
นงานใหญ่
โตประจํ
า และมี
มหรสพการละเล่
นมากมาย มี
ประชาชนเที่
ยวงานอย่
างล้
นหลามเป็
นงานออกหน้
าออกตาของอํ
าเภอ
ศี
ขรภู
มิ
จั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
ทุ
กวั
นนี
้
จั
ดงานปราสาทศี
ขรภู
มิ
ปรั
บเปลี่
ยนตามยุ
คสมั
ยใหม่
เน้
นรู
ปแบบที่
หลากหลาย
เนื
้
อหาของเรื่
องในกิ
จกรรมการแสดงให้
ความสํ
าคั
ญเนื
้
อหาสร้
างความสํ
านึ
กอดี
ต เป็
นละคร
ประวั
ติ
ศาสตร์
สมั
ยขอมย ้
อนยุ
ค สมั
ยพระเจ้
าสุ
ริ
ยวรมั
นที่
2 ครองราชย์
เมื่
อ ปี
พ.ศ.1345 เป็
นสมั
ยที่
เปลี่
ยนแปลงและมี
อํ
านาจต่
อเนื่
องจนถึ
งพุ
ทธศตวรรษที่
17 – 18 การแผ่
ขยายอํ
านาจตามเส้
นทางเดิ
น
บทบาทการก่
อสร้
างปราสาทของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ต่
าง ๆ ( กู
ย เขมร ลาว และจี
น) ร่
วมใจกั
นก่
อสร้
าง
เมื
อง ปราสาท เพื่
อถวายความดี
งามของกษั
ตริ
ย์
ขอม ทั
้
งนี
้
มี
การเน้
นแสง สี
เสี
ยง ให้
เข้
ากั
บ