Page 264 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

246
(เหนือ, อีสาน) , เขมร (ลุ่มนํ้ ามูล) มลายู (ใต้) เมื่อมีถิ่นกําเนิดในกระเทศไทย หรื อมีบรรพชนเป็ น
คนไทย ก็นับเป็ นคนไทยทั้งนั้ น เอกสารระบุอย่างคับแคบว่า ดนตรี ไทย หมายถึง มโหรี ปี่ พาทย์
เครื่องสาย ที่บรรเลงลง “เพลงเถา” มีร้ องเอื้อน 3 ชั้ น 2 ชั้ น ชั้ นเดียว เท่ ากับยกย่องดนตรี ภาค
กลางเท่านั้ น “เป็ นดนตรี ไทย” ส่วนภาคอื่นคือ ภาคใต้ ภาคอีสาน ภาคเหนือ เป็ น “ดนตรี
พื้นเมือง” เท่ากับดูถูกว่าไม่ใช่ไทย ดนตรี ไทยไม่ ได้มาจากอินเดีย ดนตรี ไทย มีการพัฒนาการ
ร่วมกันกับดนตรี สุ วรรณภูมิอยู่ในภูมิภาคอุษาคเนย์ราว 5,000 ปี มาแล้ว ฆ้องวง กลองทัด ปี่ นอก –
ใน ของวงปี่ พาทย์ไม่มีในอินเดี ย จีน เปอร์ เชีย (อิหร่ าน) เพราะเป็ นเครื่ องมือพื้นเมืองดั้ งเดิม มี
พัฒนาการลักษณะเฉพาะที่อุ ษาคเนย์ ฉะนั้ นดนตรี ไทยไม่ ได้มีกําเนิดจากเมื องจิทัมพรั ม รัฐทมิฬ
นาฑู อินเดียใต้ ตามตํานานศิวราชปราบอสู รมู ลาคนี แต่ สมัยหลังรับเครื่ องดนตรี ศักดิ์ สิ ทธิ์ จาก
อินเดี ยเข้ามาประสมเพิ่มเติม เช่น ตะโพน กลองแขก ปี่ ไฉน (สรไน) ฯลฯ ส่ วนเครื่องดนตรี ที่ไทย
รับมาจากจีนเข้ามาประสมเพิ ่มเติม เช่ น ซออู้ ซอด้วง ขลุ ่ย ฯลฯ (สุจิตต์ วงษ์เทศ. 2553 : 23 – 25)
พื้นที่ ปราสาทศีขรภู มิมีชุมชนเขมร กูย ลาว กลุ่มที่มาช่วงมีเส้นทางรถไฟสายอีสาน (เปิ ด
ให้ประชาชนได้รั บบริ การที่สถานี รถไฟสุริ นทร์ พ.ศ. 2469) เพิ ่มมากขึ้นมีชาวจี นและชาวปากีสถาน
กลุ่ มแรกอาศัยอยู่อย่างเป็ นเอกภาพ มีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ มีวัดพุทธศาสนาเป็ นศูนย์กลาง
หล่อหลอมจิตใจร่ วมกัน โดยเฉพาะพิธีกรรมวันสําคัญทางศาสนาพุ ทธสร้างความสัมพันธ์ต่อกันวัน
แล้ววันเล่า มหรสพงานบุญที่ เกี่ยวกับการเกิด แก่ เจ็บ ตาย ช่ วยสร้างเสริ มสติปัญญาทางด้าน
คุณธรรม จริ ยธรรม มีการแสดงลิเก หมอลํา กันตรึ ม รําตรุ ษ ทุกกลุ่มชาติ พันธุ์สามารถเรี ยนรู้
แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมซึ่ งกันและกัน เป็ นโอกาสดี ในการเปิ ดความสัมพันธ์ กันอย่างลึกซึ้ ง พิจารณา
จากพระสงฆ์หรื อเจ้าอาวาสวัดใดวัดหนึ่ ง เกิดในชุมชนที่พูดภาษาเขมรเมื่อบวชเรี ยน จําพรรษานาน
กลายเป็ นที่ยอมรับด้วยความศรัทธาในความดีตามหลักปรัชญาพระพุทธศาสนาของชุมชน หมู่บ้าน
กลุ่มชาติพันธุ ์กูยก็ยอมรับพอใจด้วยจิตวิญญาณ ทั้งชุ มชนก็พร้อมใจกันนิ มนต์เป็ นเจ้าอาวาสวัดใน
ชุมชนชาวกูย เช่น ชาวเขมรบ้านยาง ตําบลยาง อําเภอศีขรภูมิ กับชาวกูย บ้านตรึ ม ตําบลตรึม
อําเภอศี ขรภูมิ จังหวัดสุริ นทร์ และพบว่ าแต่ละกลุ่มชาติพันธุ์มีความสัมพันธ์ ด้วยการแต่งงาน ทํา
ให้ความกลมกลื นในวิถีชี วิตอยู ่ร่วมกันได้ดี นี่คือคุ ณลักษณะของกลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่รายรอบ
ปราสาทศีขรภู มิ และผู้ คนมี สํานึกในมรดกพื้นที่ดี ดังเช่น การใช้ปราสาทศีขรภู มิจัดกิ จกรรมด้าน
วัฒนธรรมท้องถิ ่น เมื่อมีกิจกรรม จะมี พิธีกรรมบอกพระภูมิเจ้าที่ปราสาทศีขรภู มิเพราะเชื่อว่าเป็ น
จุดศูนย์รวมจิ ตวิญญาณทางความเชื่อเรื่องสุ ขภาพ กาย ใจ วิถีชีวิตเพื่อความอยู่รอด ในด้านความ
อุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติ และความสามัคคีหรื อความมั่ นคงของบ้านเมือง ทุกวันนี้ ผู ้ คนในพื้ นที่
ใกล้เคี ยงปราสาทศีขรภู มิมีการจัดกิจกรรมร่ วมกันแสดงศิลปวัฒนธรรมทุกปี ในช่ วงกลางเดือน
พฤศจิกายน เพื่อสะท้อนภูมิปัญญา ภูมิรู้ เสริ มคุณค่าประเพณี วัฒนธรรม วิถี ชีวิต การทํามาหากิน