Page 263 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

245
ปกครองเป็ นกษัตริ ย์แล้วสื บเชื้ อสายเป็ นต้นราชวงศ์เขมรนิทานเรื่ องนางพญาหลิวเหย่กับโกณฑินยะ
นี้ อยู่ในจารึ กภาษาสันสกฤตของแคว้นจําปา และเชื่อว่า ดัดแปลงมาจากนิยายพื้นเมืองของอินเดี ย
นอกจากนั้ น สุ จิตต์ วงษ์เทศ เสนออี กว่า ในจารึ กปราสาทปักษีจํากรงเมื่อพุทธศตวรรษที่
15 (หลัง พ.ศ. 1400) ย ังได้กล่าวถึ งกําเนิ ดของราชตระกูลกัมพูชาว่า สื บมาจากพระฤาษี “กัมพุ
สวาย ัมภูวะ” ซึ่ งเป็ นผู ้ ให้นามแก่ชาวกัมพุชกับนางอัปสร “เมรา” ซึ่งพระอิศวรได้ประทานให้พระ
ฤษี จะสั งเกตเห็นว่ า ชื่อฤาษี เกี่ยวข้องกับชื่ อ “กัมพูชา” และนางอัปสรเกี่ ยวข้องกับ “เขมร” หรื อ
“แขมร์” นิทานเรื่ องนี้ คล้ายกับนิ ทานต้นกําเนิ ดของราชวงศ์ปั ลลวะของอินเดียใต้ และแตกต่างจาก
เรื่ องนางนาคโสภา ซึ่ งเป็ นนิทานของชาวอินเดี ย ที่อยู่ในศิลาจารึ กภาษาสันสกฤตของแคว้นจําปา
มีเรื่ องย่อว่า พราหมณ์โกณฑินยะผู ้ ได้รับหอกมาจากพราหมณ์ อัสวัตถามันบุ ตร แห่ งพราหมณ์โทร
นะ ได้พุ่งหอกนั้ นไปเพื่อสร้างราชธานี ต่ อจากนั้ นจึงได้สมรสกับธิดาพญานาคผู ้ มีนามว่ า โสมา
แล้วได้สื บเชื้อวงศ์ต่ อมา นิทานนี้ มีเนื้อหาคล้ายคลึงกับนิ ยายปฐมวงศ์แห่ งกษัตริ ย์ราชวงศ์ปัลลวะ
จากที่กล่าวมา ชี้ ให้เห็นว่า วัฒนธรรมอินเดียเข้ามาผสมผสานในพื้นที่สุ วรรณภูมิทางด้าน
วัฒนธรรม โดยสร้างรู ปแบบในพื้นที่ ใหม่ ดังเช่น การสร้างบ้านเมืองใช้แนวคิดให้ผู ้ คนในท้องถิ่น
เชื่อและศรัทธาให้ผสมกลมกลืนให้เกิดความพอใจของคนในพื้นที่ ใหม่ คัดสิ่ งดีงามจากชมพูทวีป
มาใช้ เช่น ภาษาสันสกฤตใช้ในพิธีกรรมทางด้านความเชื่อ สร้ างนิทานถึงบทบาทของผู้ชายแบบ
อินเดี ย ให้ความสําคัญบทบาทเป็ นผู ้ นําทางด้านการปกครองเป็ นกษัตริ ย์แต่ ให้บทบาทของหญิงเป็ น
ผู ้ ให้รู ปแบบด้านความเชื่อของท้องถิ่นที่ สัมพันธ์กับความชีวิตร่ วมกันและสร้างผลต่อความมั ่งคง
ทางด้านการปกครอง เช่น โจวต้ากวาน กล่าวเมื่อ พ.ศ. 1839 เกี่ยวกับนางนาคในปราสาทนครธมที่
ปราสาททองคําภายในพระราชวัง นั้ น พระเจ้าแผ่นดินเข้าที่พระบรรทมในยามราตรี บนยอด
ปราสาท พวกชาวพื้ นเมืองพากันเล่าว่ า ในปราสาทนั้ น มีภูตงู เก้าศีรษะ ซึ่ งเป็ นภูมิเจ้าที่ทั้ งทั ่ว
ประเทศ ภูตตนนี้ เป็ นร่ างของสตรี และจะปรากฏกายทุกคืน พระเจ้าแผ่นดินจะเข่าที่พระบรรทม
และทรงร่ วมสมพาสด้วย แม้แต่บรรดามเหสี ทั้งหลายของพระเจ้าแผ่นดินก็ไม่ กล้าเข้าไปใน
ปราสาทนี้ เมื่ อพระเจ้าแผ่นดินทรงออกจากปราสาทนี้ เมื่อเพลายามที่ 2 แล้ว จึงจะเข้าที่พระบรรทม
กับพระมเหสี และพระสนมได้ ถ้าหากราตรี ใดภูตตนนี้ ไม่ปรากฏกาย ก็หมายความว่า เวลาสวรรคต
ของพระเจ้าแผ่นดินของชาวป่ าเถื่อนพระองค์นั้ นใกล้เข้ามาแล้ว ถ้าพระเจ้าแผ่นดินป่ าเถื่ อนมิได้
เสด็จไปเพียงราตรี เดียว ก็จะต้องทรงได้รับภัยอันตราย เป็ นต้น
เทคโนโลยีทางด้านดนตรี ในประเทศไทยในช่วงรับศาสนาเข้ามาเป็ นดนตรี ในดินแดนไทย
มีทั้ งคล้ายคลึงกันและแตกต่างอยู่ในภาคต่าง ๆคือ ภาคเหนื อ มี สะล้อ ซอ ซึง ฯลฯ ภาคอี สาน มี
แอ่วลาว เป่ าแคน กันตรึ ม ฯลฯ ภาคใต้มี ตลุง โนรา ชาตรี ฯลฯ ภาคกลาง มี มโหรี ปี่ พาทย์
เครื่องสาย ฯลฯ คนไทย หมายถึ ง คนในดินแดนประเทศไทย แม้จะมีรากเหง้าเผ่าพันธุ ์เป็ นลาว