Page 260 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

242
ของคนในพื้นที่ซึ่งเป็ นปั จจัยอย่างหนึ่ งช่ วยให้เทคโนโลยีด้านดนตรีเป็ นปั จจัยสําคัญที่ช่ วยส่งเสริ ม
สนับสนุ นการฟ้ อนรําได้สื บทอดอย่างเนื่ องมาถึงทุกวันนี้
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่นักปราชญ์ตะวันตกส่ วนใหญ่มีแนวคิดทฤษฎี ในเรื่ องการทําให้
เป็ นอาณานิคมนั้ นก็ดูเหมือนมีนักปราชญ์ชาวตะวันตกเพี ยงท่านเดียว คือ วันเลอร์ (W.A. Van
Leur) ที่ให้ความสนใจกับการค้าทางทะเลเป็ นพิเศษ ไม่เห็นด้วยคัดค้านว่าผู้คนในภูมิภาคเอเชีย
ตะวันออกเฉียงใต้นี้ ไม่ได้อยู่ในสภาพที่ป่ าเถื่อนก่อนที่จะมีการติดต่อกับชาวอินเดีย หากเป็ นพวกที่
มีความเจริ ญมีบ้านเมืองและมีผู ้ปกครองอยู ่แล้ว เมื่อพวกอินเดียเข้ามาติดต่อค้าขายนั้ น ได้มาติดต่อ
กับบรรดาหัวหน้ากลุ ่ มชนหรือผู้ปกครองบ้านเมืองเหล่านี้ และบรรดาพวกหัวหน้าหรื อพวกหัวหน้า
ผู ้ ปกครองเหล่านี้ ก็ รับเอาพวกนักปราชญ์และผู ้ รู้ ของอินเดียมาเป็ นผู้ ให้ ความรู้ ในด้านศิลปะ
วิทยาการสอนศาสนา และประกอบพิ ธีกรรมให้ การรับอิ ทธิพลทางศาสนาและศิลปวิ ทยาการจึง
เป็ นไปในรูปที่ ผู ้ นําของคนในพื้นเมืองเห็นว่ าอะไรเหมาะแก่ตนและสังคมเป็ นสําคัญ หาได้ปล่ อย
ให้ผู ้ รู ้ของอินเดียมากําหนดให้ไม่ เพราะการแพร่ เข้ามาของอารยธรรมอิ นเดียจึงไม่ ใช่มาอย่าง
ครอบง ํา หากถู กเลือกมาปรั บเข้ากับของเดิม โดยการกําหนดและเลือกเฟ้ นของผู้ นํากลุ่มชนใน
บ้านเมือง (ศรี ศักร วัลลิ โภดม. 2548 : 13) ถ้ามองลักษณะแนวนี้ เชื่อว่า เทคโนโลยีที่ผู ้ คนในแถบ
เอเชียตะวันออกเฉี ยงใต้ใช้ในกิ จกรรมกลุ่มอยู่แล้วมาผสมผสานกลมกลืนเข้าด้วยกัน ทําให้เกิด
พิธีกรรมที่ มีสมรรถของสังคมมีการปรับปรุ งให้เข้ากันตามสภาวะแวดล้อม เป็ นเครื่ องชี้ ชัดให้เห็ น
คุณภาพของชี วิตอันยาวนานที่ สื บเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ดังเช่น วงดนตรี ตุ ้ มโมง
กมล เกตุ สิ ริ เสนอว่า วงดนตรี ตุ ้มโมงนี้ เป็ นเทคโนโลยีเก่าแก่ดึกดําบรรพ์เกี่ยวกับ
เผ่าพันธุ์ อารยธรรมอันเก่ าแก่ของมนุษย์ชาติที่ เคยตั้ งถิ่นฐานอยู่ในอาณาบริ เวณอีสานตอนใต้ก่ อนที่
ขอมจะริ ่งเรื องและมีอํานาจเหนือบริ เวณมณฑลอันเป็ นที่ตั้ งของเมืองสุริ นทร์ปัจจุบัน วงดนตรี
ประจําวงตุ้มโมงในเมืองสุ รินทร์ มีชื่ อเพลงนับสิบชื่ อนับสิบเพลงที่ใช้บรรเลงเพลงวงตุ้มโมง เช่น
เพลง สวายจุมเวือด แปลว่ามี ต้นมะม่วงเต็มวัด เป็ นเพลงโหมโรงและใช้บูชาครู อีกเพลงหนึ่ งชื่อ
ซะแร็กยุม เป็ นคําในภาษาเขมรแยกออกได้สองคํา คือ ซะแร็กแปลว่า ร้องเสี ยงดัง คําว่า ยุม
แปลว่าร้องให้ เมื่อนําคําสองคํานี้ มารวมกัน ซะแร็กยุมจะหมายความว่า ร้องให้เสี ยงดังมีเสียง
สะอื้นคละเคล้ากับเสี ยงฆ้องหุ ่ ยที่ตีหลังจากผู้ป่ วยหนักได้ขาดใจตายแล้วนั้ นเอง เป็ นต้น
(กมล เกตุสิ ริ . 2527 : 200) ทุกวันนี้ เครื่ องดนตรี ดังกล่าวกลายเป็ นเทคโนโลยีในพิธีกรรมเมื่อมี
พิธีกรรมศักดิ์ สิ ทธิ์ เช่น พิธี กรรมโบกโรงเกี่ยวกับการพลิกฟื้ นวัฒนธรรมชุมชน การเปิ ดพิธีกรรม
เปิ ดร้านค้าธุ รกิจ และการบริ การสวัสดิ การต่าง ๆของชุมชนในพื้นที่ จังหวัดสุริ นทร์
กล่าวสรุ ปได้ว่าเทคโนโลยีพื้นบ้านก่อนจะมีศาสนาในเขตภูมิภาคลุ ่มนํ้ าโขง หรื อเขต
สุ วรรณภูมิ มนุษย์และกลุ่มสังคมได้คิด ประดิ ษฐ์ เพื่ อให้เห็นคุณค่าทางภูมิปัญญา โดยเฉพาะกลอง