Page 251 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

233
อย่างไรก็ตามอินเดี ยเป็ นแหล่งอารยธรรมที่ได้ชื่ อว่า พิพิธภัณฑ์ชีวิตเพราะเป็ นแอ่งเก็บ
ความเชื่อ และวิ ถีชีวิตแบบโบราณเอาไว้อย่างเหนียวแน่นมาหลายพันปี ก่ อนเป็ นอย่างไรปั จจุ บันก็
ย ังเป็ นอย่างนั้ น ประวัติศาสตร์ อินเดี ยแม้จะได้เคยผ่านการผันผวนทางเศรษฐกิจและการเมื องมา
อย่างโชคโชน เผชิญหน้ากับนานาชาติ นานาเผ่าพันธุ์ที่ หลั ่งไหลเข้ามาโดยไม่หยุดหย่อน อิ นเดียก็
สามารถมีชี วิตรอดพ้นเป็ นตัวของตัวเองมาได้ อีกทั้ งย ังได้แสดงให้เห็นว่าวัฒนธรรมนั้ นมีพลังที่จะ
สร้างคุณประโยชน์ให้เหมาะแก่ ตัวเองเท่านั้ น หากแก่โลกทั ่ว ๆไป วัฒนธรรมเก่ามีการผสมผสาน
วัฒนธรรมใหม่ มิได้ขาดสะบั้ นลงไปประการใดเลย มีการเปลี่ ยนแปลงและเติบโตขึ้ น แต่ทั้งนี้
อินเดี ยถือว่าอะไรก็ตามที่เป็ นของมนุษยชาติอินเดี ยย่อมมีส่ วนร่วมอยู่ด้วย
กรุ ณา กุศลาสัย (2543 : 166) กล่ าวว่า ความยึดหยุ ่นและความเข้มแข็ งที่ปรากฏใน
วัฒนธรรมอินเดี ยมีมูลเหตุมาจากปั จจัยที่แจ่มชัด และสัมพันธ์ กันสองประการ ประการแรก
ความสามารถของอินเดียในอันที่ จะย ังความกลมกลืนให้เกิดขึ้ นระหว่างธาตุ ต่าง ๆ ซึ่ งในกรณี สังคม
อื่นแล้ว ยากที่จะผสมกลมกลืนกันได้ “จงมีชี วิตอยู่และให้ผู ้อื่นมีชีวิตรวมอยู่ด้วย” นี่เป็ นแนวปฏิ บัติ
ที่อินเดี ยยึดมั ่นตลอดมาทุกกาลเทศะ ประวัติ ศาสตร์ของอินเดี ยได้แสดงอย่ างแจ้งชัด จะเป็ นลัทธิ
แสดงความเชื่อถือชนิ ดใดก็ตามที่ย่างเท้าเข้าสู่ อินเดี ย ย่อมได้รับการตอนรับเป็ นอย่ างดีจากชาว
อินเดี ยเสมอ อาจกล่าวได้ว่าวิญญาณแห่งการผสมผสานและอดกลั้นนี้ ตั้ งอยู่ บนพื้นฐานแห่ งจิ ตใจ
อันเปี่ ยมไปด้วยความเชื่อมั่ นทางศาสนา ซึ่ งมีปรากฏให้เห็นในชีวิตของทุกชั้ นอินเดีย
กรณีปัจจัยการผสมผสานภายในย ังได้รั บอิทธิจากภายนอกเข้ามาสัมพันธ์กับของภูมิภาค
เอเชียตะวันออกเฉี ยงใต้หรื ออุ ษาคเนย์ เช่น ปัจจัยทางภูมิศาสตร์ จากอาณาบริ เวณทางตอนใต้ของ
จีน ในมณฑลยูนนาน กวางสี และกวางตุ ้ งนั้ น เป็ นพื้นที่ แห่งหนึ่ งที่ส่ งผลต่อชี วิตของผู้ คนในบริ เวณ
นี้ เพราะอยู่ใต้อิทธิ พลของลมมรสุมเช่นเดี ยวกันกับผู้คนในอินโดจีน ไทย พม่า และกลุ ่มคนที่อยู่ ใน
หมู่เกาะ ความสําคัญของลมมรสุมก็คื อ การพัดพาลมฝนมาตกเป็ นประจําตามฤดูกาล จนเกิ ด
ประโยชน์แก่การคมนาคมทางทะเล ทําให้ผู ้คนในภูมิภาคนี้ เดินทางไปมาหาสู่กันและกัน สามารถ
เดินทางไปค้าขายกับภายนอก รวมทั้ งการให้ผู ้ คนจากภายนอกเดินทาง ชาวอินเดียเดิ นทางมาทําการ
ค้าขายและเผยแผ่ทางศาสนาได้ ก่อให้เกิดศูนย์กลางทางอํานาจที่สําพันธ์กับความเชื่อ เพื่อให้เกิด
การหล่อหลอมความเป็ นเอกภาพของสังคม ดังเช่น ความเชื่อที่เกี่ยวลักษณะการฟ้ อนรําใน
พิธีกรรมตามความเชื่ อเกี่ยวกับผี หรื อฟ้ อนเรื่ องราวที่เกี่ยวกับศาสนามีการผสมผสานก่อให้เกิด
เอกภาพของแต่ละท้องถิ่น ในกัมพูชาเป็ นพื้นแห่ งหนึ่ งที่ก่อตัวขับเคลื่ อนของกลุ่ มคน และสร้าง
อาณาจักรความสัมพันธ์หลายรู ปแบบ จากสภาพกายภาพ เศรษฐกิจ สั งคม และการเมือง
กลายเป็ นศูนย์กลางอํานาจของราชอาณาจักรกัมพูชาในแดนสุวรรณภูมิ ในช่วงพุทธศตวรรษที่
15– 18 ซึ่ งจากหลักฐานจารึ ก และหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ศิลปะนั้ นอาจแสดงให้เห็ นถึงอิ ทธิพล