Page 180 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

162
(บายศรีทุกต้นมีเสี ยบไข่ไก่ตายโคม “สุก” และเทียนขี้ ผึ้งปักอยู ่ข้างบน)
5. หมากธรรม 1 คู่
6. มะพร้ าว 1 คู่
7. กล้วย 2 หวี หรื อ มีผลไม้ชนิดอื่ๆ รวมด้วย
8. หัวหมู่ 2 คู่ สุ ก 1 ดิบ 1 หรื อ ไก่ 1 คู ่ สุ ก 1 ดิ บ 1
ผลไม้ หัวหมู ไก่ และอาหารเซ่นไหว้ต่ างๆ ต้องจัดเป็ นคู่ วางบนถาดหน้าอาสนะ เมื่อ
ทุกอย่างเรี ยบร้อยแล้ว ผู ้เฒ่าผู ้ แก่ ในกลุ่ม นักแสดง นั กดนตรี ทุกคนก็ พากันจุดธู ปเที ยน ปักไว้บน
อาสนะที่วางเครื่ องสักการะ และได้กราบบังคม บนบานขอให้ มีโชคลาภ ให้ครู ช่ วยคุมครอง ให้การ
แสดงดําเนินไปด้วยดี ไม่ผิ ดพลาด หรือขาดตกบกพร่ อง เสร็จแล้วพากั นนั่ งต่ อแถวอย่างเป็ นระเบียบ
หน้าอาสนะด้วยความรู ้สึ กเกรงขาม ดนตรี ก็ บรรเลงเพลงสาธุ การถวายครู ใหญ่ อาจารย์ผู ้ เฒ่ า ก็
กล่ าวบวงสรวงอุทิ ศ เรี ยกอัญเชิ ญครู ใหญ่ ให้เข้ ามาช่วยปกปั กรั กษา เมื่ อพิ ธีไหว้ครู เสร็ จแล้ว
นักแสดงก็เข้าไปกราบขอมงกุฎกลับมาสวมใส่ เพื่อเตรี ยมการแสดง
ตามตํานานสมัยโบราณ ที่ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ เขียนไว้ในเพลงชื่ อ อัปสรา ของ อนู
ฮันตระกูล (2539) กล่าวถึ ง “เสน่ ห์ นางอัปสร” ว่า นางอัปสร คือ นางฟ้ า มีหน้าที่บําเรอพวกเทวดา
หรื อบางทีก็มีพวกอสู รประปราย ไม่มีสิ ทธิ์ เลือกจะบําเรอเทวดาหรื ออสูร จึงตกเป็ นของกลางที่
เทวดาหรืออสู รตนใดชอบใจก็เรี ยกว่าบํารุ งบําเรอตน ที่ต้องมีอย่างนี้ ถือว่าเป็ นเรื่ องของเทวดา
ตํานานนั้นมีภาพจําหลักจริ งปรากฏอยู่ที่ผนังระเบียงนครวัด เป็ นภาพขนาดใหญ่ ตอนอสูรกวน
เกษียรสมุทรเพื่อทํานํ้ าอมฤต เกษียรสาครก็เกิดเป็ นนางอัปสรหลายหมื่นแสนคน ประดับอยู ่ ตาม
ริมหน้าต่างระเบียงนครวัด และตามปราสาทขอมอีกหลายแห่ ง มีภาพนางอัปสรประดับปราสาท
ขอมหลายแห่งอยู ่ ในดิ นแดนประเทศไทย แต่ตัวเล็กกว่า ที่นครวัดเป็ นนางอัปสรตัวใหญ่ และมีมาก
ที่สุ ด นางอัปสรที่เกิดจากเกษียรสมุทรล้วนงดงามเย ้ายวนมาแต่กําเนิด ด้วยท่ าทางลีลาที่ปรากฏตาม
ปราสาทล้วนมีท่าทางย ั ่วยวนทรวดทรงงามวิไล ภาพนางอัปสรที่ปรากฏอยู ่ตามผนังปราสาทขอม
จะมีท่วงท่าเคลื่อนไหวได้ทุกตัว บางตัวอยู่ในท่ ารําอันอ่อนหวาน เครื่ องแต่งกายก็วิจิตรตระการตา
ความอวบอิ ่มของเนื้ อหนังมังสา หน้าตาที่ยิ้มพรายแฝงราคะจริ ต ดังกวีนิ พนธ์เชิงสังวาสของ
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ เขียนไว้ในเพลงชื่ อ อัปสรา ของ อนู ฮันตระกูล (2539) ว่า
อ่าองค์อัปสรา ฟ้ าหยาดแสงดาว
ดวงตาสุกสกาว วาวไสวใจหวั่น
ร่ายรําสําอาง เหมื อนดั่งนางฟ้ าลาวัณย์
ดัจฉะบี กันตรึ มกระชั้ น เจรียงรับอัปสรา
(อนู ฮันตระกูล. 2539))