130
นาฏยศั
พท์
ที่
ใช้
ในระบํ
าอั
ปสรสราญ
ประกอบด้
วย
1) ตั
้
งวง คื
อ อาการยกแขนให้
ได้
ส่
วนโค้
งสู
งตั
้
งข้
อมื
อ หั
กข้
อมื
อ ฝ่
ามื
อแบนิ
้
ว
ทั
้
งสี่
เหยี
ยดตรง นิ
้
วหั
วแม่
มื
องอเข้
าหาฝ่
ามื
อเล็
กน้
อย
2)
จี
บ คื
อ อาการกรี
ดนิ
้
ว โดยเอานิ
้
วชี
้
กั
บนิ
้
วหั
วแม่
มื
อมาจรดกั
นให้
ปลาย
นิ
้
วหั
วแม่
มื
อจรดตรงข้
อสุ
ดท้
ายของนิ
้
วชี
้
(นั
บจากฝ่
ามื
อ) นิ
้
วที่
เหลื
อกรี
ดออกให้
เป็
นรู
ปพั
ด หั
กข้
อมื
อ
เข้
าหาลํ
าแขน ลั
กษณะจี
บที่
นํ
ามาใช้
ในระบํ
าอั
ปสรสราญมี
2 แบบ แบบแรกเป็
นจี
บตามแบบแผน
ประกอบด้
วยจี
บหงาย จี
บส่
งหลั
งและจี
บคว ํ
่
า แบบที่
2 จี
บแบโดยเอานิ
้
วชี
้
กั
บนิ
้
วหั
วแม่
มื
อมาจรด
กั
นให้
ปลายนิ
้
วหั
วแม่
มื
อจรดปลายนิ
้
วชี
้
3) ก้
าวเท้
า การก้
าวเท้
าในระบํ
าอั
ปสรสราญ มี
ก้
าวหน้
า ก้
าวข้
าง และก้
าวไขว้
3.1) ก้
าวหน้
า คื
อ การวางฝ่
าเท้
าลงบนพื
้
นด้
านหน้
าหั
นส่
วนข้
างของเท้
าด้
านใน
ออก ให้
ส้
นเท้
าอยู
่
ตรงหั
วแม่
เท้
าของเท้
าหลั
ง ระยะก้
าวกว้
างประมาณ 1 คื
บ เท้
าหลั
งเปิ
ดส้
นเท้
า
โน้
มลํ
าตั
วให้
นํ
้
าหนั
กไปทางเท้
าที่
ก้
าวย่
อเข่
า
3.2) ก้
าวข้
าง คื
อ การวางเท้
าลงบนพื
้
นข้
างใดข้
างหนึ
่
ง ส้
นเท้
าที่
ก้
าวให้
เหลื่
อม
จากหั
วแม่
เท้
าของเท้
าที่
วางรั
บนํ
้
าหนั
กเล็
กน้
อย ห่
างจากเท้
าที่
ยื
นกั
บส้
นเท้
าประมาณคื
บครึ
่
ง
3.3) ก้
าวไขว้
คื
อ ลั
กษณะคล้
ายก้
าวหน้
า แต่
ไขว้
ขาที่
ก้
าวมาทางเท้
าที่
ยื
นมากๆ
เปิ
ดส้
นเท้
าหลั
ง
4) สะบั
ดมื
อ เป็
นอาการกิ
ริ
ยาของมื
อที่
เนื่
องมาจากท่
าจี
บจากจี
บหงาย วิ
ธี
สะบั
ดให้
คลายจี
บออก และสะบั
ดข้
อมื
อพร้
อมกั
บแบมื
อแล้
วพลิ
กข้
อมื
อตั
้
งวง
5) ม้
วนมื
อ เป็
นกิ
ริ
ยามื
อที่
เนื่
องมาจากจี
บหงาย แล้
วม้
วนมื
อจี
บส่
งไปด้
านหลั
งใน
ท่
าเดิ
นออกของระบํ
าอั
ปสรสราญ
6) ทรงตั
ว เป็
นลั
กษณะของลํ
าตั
ว ตั
้
งแต่
ศี
รษะตลอดจนลํ
าตั
วให้
ตั
้
งตรง
7) กดเกลี
ยวข้
าง คื
อ ลั
กษณะของการกดเกลี
ยวด้
านข้
างของลํ
าตั
วเหนื
อสะเอว
ขึ
้
นมา เพื่
อให้
อ่
อนสะเอวและสอดคล้
องกั
บการกดไหล่
8) กั
นเข่
า คื
อ อาการที่
แบะเข่
าออกจากกั
นทั
้
งสองข้
าง เพื่
อให้
เกิ
ดเหลี่
ยม
ท่
าฟ้
อนรํ
าพื
้
นบ้
าน
ท่
าฟ้
อนรํ
าพื
้
นบ้
านที่
ใช้
ในระบํ
าอั
ปสรสราญ คื
อ ท่
ากั
จปกา แปลว่
า เด็
ดดอกไม้
ในท่
าถวายดอกไม้
มี
3 ท่
า ปฏิ
บั
ติ
ต่
อเนื่
องกั
น นํ
ามาจากท่
ารํ
าเรื
อมอั
นเรหรื
อรํ
าสากของสุ
ริ
นทร์
การเลื
อกท่
ารํ
านี
้
มาบรรจุ
ไว้
เพราะตามธรรมเนี
ยมนิ
ยมในการเล่
นดนตรี
กั
นตรึ
ม เมื่
อจะจบการแสดง
จะนิ
ยมบรรเลงเพลงกั
จปกา ซึ
่
งหมายถึ
งการจบหรื
อเลิ
กลา สอดคล้
องกั
บท่
วงทํ
านองเพลงกั
จปกา
ท่
าถวายดอกไม้
ลี
ลาท่
ารํ
าจะเชื่
อมต่
อกั
นจากท่
าบั
งสุ
ริ
ยา ท่
าม้
วนข้
อมื
อ สู
่
ท่
ากรายดั
งภาพ